"Suizan yaymak" nasıl da normalleşti. Müslüman kadınlar bir araya doluşmuşlar ömürlerinde bir kez dahi görmedikleri başka bir kadın hakkında mensup oldukları dinde alenen yasaklanmış bir eylemi (Hucurat Suresi) umuma açık sosyal medya mecralarında fiskos neşesiyle yapıp yayıyorlar. Sezgilerinden eminlermiş(!). İkidir zannından pek emin olan Rümeysa Balcı Bolat isimli hanımefendi ilahiyatta akademisyenmiş 😇 Birini sevmeyebilirsiniz, kalbiniz bir türlü ısınmayabilir, fikirlerinden de rahatsız olup sertçe de eleştirebilirsiniz hepsine amenna. Ama yaptığınız şey eleştiri falan değil. Eleştirinin de bir etiği var. Teorik, fikri bir şey değil bir "müslüman kardeşinize" yönelik bir eleştiri ise de bizzat o kişiye kişisel bir kanalla ifade edersiniz. Suizan yaymayı bu kadar aleni ve çiğ bir şekilde yapmak ne fikir ne eleştiri ne mensup olduğunuz dine yakışan bir tavır. Hiçbirinize bir ithamım olmayacak, ifşa ettiniz şey ruhunuz çünkü. Yapılan her zerrecik amelin dahi (ilahi adalet, karma, ne derseniz diyin adına) kişiye nasıl döndüğünü çok keskin bir şekilde deneyimlemiş biri olarak sizi ilahi sisteme havale ediyorum sadece. Allah herkese, hepimize kalbimizin müstehakını versin. Kimin kalbinde ne varsa onun müstehakını versin 🙏

Üçüncü kitabım çıktı 🦅🪶 Kız çocuklarına... Bu çağın en kritik meselelerinden; Feminizm ve güncel kadın meseleleri eleştirel bir bakışla artık okura emanet. Erkek okurlar ayrıca önyargısız bir dikkatle :) Emeği geçen herkese şükranla. Şifâ, çare ve keşiflere vesile olsun.

"İlgi enflasyonu" var artık. Bu ilgi enflasyonu çağında herkesin birbirine sinyallediği(!) ama kimsenin kimseyi gerçekten seçmediği sahte bir seçenek bolluğu yanılsaması oluşuyor. Sosyal medyanın zehirli imkânlarıyla herkese sinyalleyen alfa erkek ve alfa kadınlardan kısa, istikrarsız ve kelebek ömürlü flörtöz ilgiler yüzünden gaza gelip 5-6/10 olduğu halde kendini 9/10 zanneden ve bütün ömrünü imkânsız ve kusursuz bir ideali hayal ederek beklemekle geçiren insanlar var artık. Egoist kişisel gelişimcilik zehri ve kendini sağlıklı konumlamayan bu çarpık megaloman bakış yüzünden kendine denk ve gerçekten sağlıklı ilişki yaşayacağı insanları beğenmeyen milyonlarca mutsuz, yalnız insan dolu her yer. – at Üsküdar, İstanbul

Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Kadın Çalışmaları ve Uygulamaları Merkezi Müdürlüğü'nde Eleştirel Feminizm konuştuk. Başta Dr. Öğr. Üyesi Tuba Sütlüoğlu olmak üzere emeği geçen herkese teşekkür ediyorum 🩷🪽 bilecik.edu.tr/main/icerik/%…

Öyle boş bir romantizm değil. Kesinlikle böyle bir şey var. Yüzün gün gibi, çiçek gibi açması... Ve aynı şekilde gece gibi kararması, solması. Öyle basit bir tensel heyecan değil. Ruhu, kalbi, şahsiyeti, bakışı, sesi, aurası, hâli, enerjisi, varlığının topyekûn donanımıyla; varlığımızı böyle çiçek gibi açtırma gücü taşıyan insanlar var ve bu muazzam bir varlık hediyesi. – at Edirne, Türkiye

"Otorite kurmak için maskülenleşmek" Hâl dili, konuşma biçimi, giyim tarzı... Özellikle erkeklerin baskın olduğu sektörlerde (yönetici, asker, polis, mühendis vs.) gün geçtikçe yaygınlaşan bir kadın kimliği dönüşümü örneği bu. Otorite tesis etmek, saygı uyandırmak ve asgari bir laf dinletmek ve daha da önemlisi kırılgan ve güçsüz algılanmamak için, taciz, flörtöz ve benzeri davranışları en önden kesmek için bilinçli yahut bilinçsiz bir tür savunmaya geçmek... Trajik bir mesai gerçeği artık.

7 evladı katledilmiş, yaşayan bir ölüye dönmüş bir anne. Dünyanın en korkunç acısı bu. Ötesi yok. Filistin Soykırımı, iki ülke arasındaki bir savaş yahut bir politik mesele falan değil. Yaşadığımız bu çağın en kritik insaniyet meselesi. Sistematik ve bilinçli şiddetle, defalarca, defalarca kez çocukların katledildiği bu soykırıma hala daha tarafsız kalan, ses çıkarmayan herkese yazıklar olsun.

Kendi yarım yamalak vasıflarını, başarılarını ve varlığını cilalayıp duran, kendi kendinin reklamcısı herkese, hepimize tokat gibi bir benzetmesi var Mevlana'nın: "Eşek sidiğindeki saman çöpüne konup kendini Kaptan-ı Deryâ sanan sinek" 😄 Dozunda bir otantik, özgünlük ve kendilik arzusu elbette mühim ama narsistik vebanın patladığı şu çağda "Ben de herkes gibi biriyim, ben de insanlardan bir insanım" deme ve buna içtenlikle inanma idraki en yüksek içgörü görgüsü artık.

Reddedişin bile asaleti var. Birini reddetmenin bile görgüsü, yol yordamı var. Medeni bir toplumda insanlar kendi yaşam tarzına göre usulünce birilerine yaklaşır. Karşılık bulur/bulamaz ve konu kapanır. (Hele de içtenlikle, ürkeklikle, nezaketle yazılmış bir özel mesaj; muhatabın kadınlık/erkeklik gururu incitilmeden düzgünce reddedilir.) Cinsiyet fark etmiyor. Bir insanın ilgisinden gerçekten rahatsız olan birisi doğrudan muhatabına sınır çeker. "Sizinle iletişim kurmak istemiyorum" Bir cümlelik iş. Devam ederse engellenir. Ciddi yahut adli birimlere konu olacak bir durum vardır doğrudan resmi birimlere müracaat edilir. Bu kadar basit. Bir insanın iç sesinin, mahrem sesinin tek bir kişi okuyacak diye yazdığı özel bir mesajı yüzbinlerce insana ifşa edilmesi çok pespaye bir tavır. Görgüsüz bir ilgi ihtiyacı var artık. Türlü türlü. Her yerde, herkeste. Dünyada her klasmanda über vasıflara sahip milyonlarca kadın ve erkek var. Bir iki uyduruk, parlak vasfımız bizi ayrıcalıklı, farklı kılmaya yetmiyor artık. O yüzden kendi çapının prensi/prensesi sendromundan, iç görüsü ve entelektüel düzeyi düşük bu kendine dönük bakıştan acilen kurtulmamız gerekiyor.

Kelebek şöhret. Köpük şöhret. Sosyal medya şöhretine dair çok trajik bir itiraf... Kulvarı ne olursa olsun sosyal medya şöhretinin kaçınılmaz sonucu bu. Twitter'da bir dönem ülke gündemini belirleyen, algı yöneten hesapların şimdi hiçbirisi kalmadı. Etkileşimleri öldü. En çok izlenen yutubırlar sürekli değişiyor. Pilates, yoga, makyaj, kombin videosu... Bir dönem herkesin çektiği içerik furyalarının modası bitti. Bir dönem takipçi sayısı çok diye dizilerde başrol kapan oyuncular yerini çoktan daha popüler yeni rakiplerine bıraktı. Sosyal medya ve köpük şöhreti bu kadar işte. Sosyal medya şöhretinden kalıcı, istikrarlı ve nitelikli itibara geçen çok az kişi kalıyor. Geriye müthiş bir harcanma hızıyla, tepeden(!) dibe düşmüş, trajik bir değersizlik duygusu içinde böyle yakınan şöhretzedeler kalıyor.

Bir kadının hayatındaki en ama en önemli karar: "Anne olma kararı" Ötesi yok. Ve hangi adamdan çocuk sahibi olacağı... İşin, evliliğin, yanlış kararların hepsinin telafisi var. Ama bunun telafisi yok, geri alınabilirliği yok. Çünkü anne ve baba olma vasfı her insanda yok. Bu yüzden baba olma vasfı taşımayan hiçbir insana asla bu telafisi olmayan büyük mesuliyeti vermeyin. Çünkü hamilelik, doğum ve doğum sonrası bakımda ilk destekçiniz, eliniz, ayağınız babası olacak. Her erkekten baba olamaz. Her kadından anne olmaz. Ne kadar âşık olursanız olun psikolojik açıdan sağlıksız, yetişkin olamamış, bencil ve merhametsiz bir adamdan asla çocuk sahibi olmayın. Çünkü hayatınızın en büyük yarası olacak. Ve en çok da o masum yavrulara yazık olacak.

"Dost yüzü ferahlığı" var. Upuzun, yorucu bir yolculuktan sonra evin içine girip uzanma rahatlığı ve ferahlığı gibi... Bütün kaygını, tasanı, yaranı bereni, yorgunluğunu hiç çekinmeden gösterdiğin ve seni sıcacık ev gibi ruhuna ve kalbine buyur eden dost ferahlığı: Dostun evi.

Bir şeyin hayrımıza olmadığının çok temiz bir işareti var: "Bereketsiz olması" Bir iş, durum, insan fark etmiyor... Ona sarf edilen vaktin, çabanın, enerjinin, ilginin, sevginin asla değmemesi. Kısa vadede sonuç isteme çıkarcılığı, ufacık olsun olumsuz bir sınanma anında bırakma nankörlüğü yahut karşılık bekleme pragmatizmi değil buradaki vurgu... Uzunca bir emeğe ve vakte rağmen hâlâ bereketsiz olan şeyde bizim için hayır yoktur. Bereketli olan şeyde ise bizim için daha güzel bir hayır vardır.

36 yaşındayım ve en saygı duyduğum kadın profili bu. Prestijli eğitimler, havalı, şişirilmiş CV'li beyaz yakalılar, hiçbir zorluk görmeden bolluğun içinde olağan bir başarı elde edenler, yaşamındaki en dandik şeyi dünyayı kurtarır modda sahneleyen sosyal medya celebrityleri, ya da konforlu ve lüks yaşamak uğruna sanal fuhuş, teşhir yollarına tenezzül eden yahut seksapalitesini kullanarak hak etmedikleri yerlere gelen ve sayısız haksızlık ve mobbinge neden olan profillerin arasında; en saygı duyduğum kadın profili bu: Bileğinin hakkıyla gerçek bir mücadele veren kadınlar. Sahte, samimiyetsiz bir kardelen edebiyatı değil. Hakiki savaşçı karizmasına sahipler ve müthiş bir saygı ve desteği sonuna dek hak ediyorlar.

Bir şeref nişanı ✨ İfade özgürlüğü pozları kesenlerin gerçek yüzüne çarpıcı bir örnek. Filistin desteği yüzünden siyonist şebekenin yaptırımlarına maruz kalıp sesi kısılmaya çalışan herkesin; kapsayıcı bir kolektif ruhla birleşmesi işte bu yüzden çok önemli. Hem "Soykırım Destekçileri Boykotu" hem de "Filistin Destekçileri Birliği"... Daha güzel bir ters tepki yaptı, dikkatle Sally Rooney okuyalım o vakit.

Braveheart sahnesi sanki. Müzik, rollenmeler. Kuzey jetsurf yapıyor ve annesi bu kalp dayanmaz anlar için nefes kesen bir mücadele veriyor onu izlerken. (Hayır gülmemeliyim😅) Saçma sapan bir "başarı görgüsüzlüğü" modası çıktı. Hayatındaki en rutin şeyleri dünyayı kurtarır pozlarında sahneleyen, kendi egosunun reklamcısı tiplerin içerikleriyle doldu sosyal medya. Dünyanın bir yerlerinde ölümüne savaşan insanlar, operasyona giden askerler & polisler, kritik ameliyatlarla birilerinin canını kurtaran cerrahlar, canla başla temizlik yapan, kasiyerlik yapan kadınlar, işçiler, hamallar, sayısız insan ve gerçek mücadelesi varken; başarı, mücadele yahut dünyanın en önemli işini yapıyor gibi tuhaf rollenmelerle maruz kaldığımız içeriklere bak.

Nietzsche’nin meşhur sözü "Müziğin sesini duyamayanlar dans edenleri deli sanır" gibi. Evet. Rasyonel, bilimsel değil. Ve asla kanıtlamaz. Ama bazı ruhlar arasında sayısız sezgisel, telepatik, sembolik, keşfî, rüyalı bir iletişim dili var. Deneyimleyemenlerin asla bilemeyeceği.

Eğitim hakkı, temel haktır. Ortada apaçık başörtüsü nedeniyle eğitim hakkından mahrum edilen kadınlar var. Bu apaçık haksızlığı dile getirmek, eleştirmek "kardeşi kardeşe kırdırtmak(!)" değil. Kardeşler de eleştirilir. Hatta yabancılardan daha doğrudan ve daha net şekilde.