光熙 (@1stHunter_) profile picture

pfp @.YANAGISUE 这个世界上最大的幸福,往往不是有多么聪慧,而是学会睁一只眼闭一只眼,不去过问那些不需要知道的烦恼。

中华人民共和国
Joined October 2025
Photo by 光熙 (@1stHunter_)Photo by 光熙 (@1stHunter_)Photo by 光熙 (@1stHunter_)Photo by 光熙 (@1stHunter_)Photo by 光熙 (@1stHunter_)Photo by 光熙 (@1stHunter_)Photo by 光熙 (@1stHunter_)Photo by 光熙 (@1stHunter_)Photo by 光熙 (@1stHunter_)Photo by 光熙 (@1stHunter_)
8
10
368
ความระมัดระวังของอดีตนักล่าปีศาจคนแรกยังคงทำงานอย่างเฉียบคม กวางซีหมุนแก้วเบียร์ในมือเล่นเบาๆ “ก็นะ...” “ฉันแค่ไม่ชอบดื่มกับคนที่อ่านใจยาก... โดยเฉพาะคนที่ดื่มเข้าไปเยอะขนาดนั้นแล้วยังนั่งหลังตรงตามปกติ ฟังดูน่าขนลุกว่าไหม“
“อืม แล้วนั่นเป็นเหตุผลเดียวกับการที่คุณไม่ยกแก้วขึ้นดื่มสักทีหรือเปล่าคะ” วางแก้วที่ว่างเปล่าลงบนโต๊ะ แผ่นหลังของฉันยังยืดตรงในท่าคุกเข่าเรียบร้อย ไม่มีทีท่าว่าฤทธิ์น้ำเมาจะส่งผลใดใดต่อร่างกายนี้
1
1
1
251
光熙 retweeted
โหหหห ดูเดะ มียัยระเบิดอยู่ด้วยว่ะ โคตรเจ๋ง!#チェンソーマン
2
2
107
แก้วเบียร์ของกวางซียังไม่ถูกยกดื่ม เธอกลับเอาแต่เฝ้าสังเกตอีกฝ่ายด้วยสายตาระแวดระวังมากกว่า “ดูท่าคุณผู้หญิงจะคอแข็งมากทีเดียว ขนาดนักฆ่าผู้ชายร่างโตที่ฉันเคยเจอ เขาดื่มเข้าไปรวดเดียวแบบนั้นก็ร่วงได้เหมือนกัน”
1
225
光熙 retweeted
Quanxi & Kishibe (2/3) #chainsawman #quanxi #kishibe
4
184
6
1,492
36,047
光熙 retweeted
지배의 악마 #makima #quanxi
12
1,571
96
9,845
143,101
Quanxi
12
930
20
6,310
56,967
them
This Post is from an account that no longer exists. Learn more
3
205
1
1,539
12,374
“ อากาศ...ร้อน....เกินไป...แล้ว.... !!!! ไหม้หมดแล้ว !!!!!!! อ๊ากกกกกกก!!!!! อันตราย !!!! แสงแดดตอนนี้อันตรายเกินไป !!!!! ”
3
2
100
“ Kyaaaaaー!!!!!!! น้ำ!!!!น้ำ!!!! น้ำทั้งนั้นเลยยยย!!!!! วันนี้มีน้ำให้ว่ายเต็มไปหมด!!!!!! ”
1
6
2
162
日常に潜む
7
663
2
8,906
98,257
quanxi sketch
5
660
5
4,360
38,217
แสงไฟจากจอเงินดับลงเป็นครั้งที่เท่าไหร่ฉันก็จำไม่ได้ กลิ่นอับชื้นของเบาะกำมะหยี่กลายเป็นส่วนหนึ่งของประสาทสัมผัส ความเงียบที่ปกคลุมและเสียงลมหายใจของเด็นจิคุง เขายังคงอยู่ข้างฉันตั้งแต่ยามสาย พยายามทำความเข้าใจกับศิลปะที่ฉันหยิบยื่นให้อย่างไม่ยี่หระ สำหรับฉัน หนังเรื่องที่ผ่านมาทั้งหมดนั้นช่างซ้ำซากจำเจ ไม่สามารถเติมเต็มโลกทัศน์และข้อมูลทุติยภูมิที่มีมา แม้จะเสียเวลาไปทั้งวันแต่ฉันยังคงเป็นประเภทที่ยอมดูหนังห่วยเก้าเรื่องเพื่อค้นพบหนังที่ดีในเรื่องที่สิบ และยังเชื่อว่าหนังดีดีเพียงเรื่องเดียวนั้นสามารถเปลี่ยนชีวิตของฉันได้ตลอดกาล แผ่นฟิล์มม้วนสุดท้ายของวันนี้มาถึง เป็นหนังที่มีผู้ชมรีวิวไว้ว่าเนื้อความเล่าเรื่องได้ยากจนไม่สามารถทำความเข้าใจได้ Баллада о солдате , บทเพลงรำพันของพลทหาร หนังที่ถูกประพันธ์จากโซเวียตระดับคลาสสิกที่ออกฉายในปี 1959 กล่าวถึงทหารวัยหนุ่ม อาลีโยชา ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้รับประดับเหรียญเกียรติยศหลังจากที่เขาทำความดีความชอบแก่กองทัพด้วยการทำลายรถถังฝั่งศัตรูได้สองคัน เขาจึงร้องขอผู้บังคับบัญชาเปลี่ยนเหรียญตรามาเป็นวันลากลับบ้านเพื่อไปซ่อมหลังคาที่ผุรั่วให้มารดาแต่ระหว่างการเดินทางกลับบ้านที่เต็มไปด้วยอุปสรรคมากมาย เขากลับใช้เวลาเหล่านั้นไปกับการช่วยเหลือผู้คนที่เขาพบเจอระหว่างทาง จนสุดท้ายเหลือเวลาเพียงไม่กี่นาทีที่ได้พบและกอดลาผู้เป็นดั่งดวงใจก่อนจำต้องหวนกลับคืนสู่แนวหน้าเพื่อพบกับจุดจบ อา… ฉันรักมนุษย์ รักในแบบเดียวกับที่มนุษย์รักสุนัข คือการรักในความน่าเอ็นดู ความโง่เขลา และความพยายาม ฉันเกิดความรู้สึกบางอย่างที่คลับคล้ายกับความหลงใหล หลงใหลในความไม่สมบูรณ์แบบนี้ การตัดสินใจช่วยคนแปลกหน้าปลอบประโลมสุภาพสตรีที่สูญเสียคนรัก ได้ตกหลุมรักหญิงสาวคนหนึ่งบนตู้โดยสารรถไฟและสิ่งสุดท้ายคือการผิดสัญญากับตนเอง ยิ่งมนุษย์พยายามสร้างบรรทัดฐานและโลกที่สมบูรณ์แบบเพียงใดก็ยิ่งต้องเสียสละความเป็นปัจเจกมากเท่านั้น สงคราม ความอดอยาก และความตายในหนังเรื่องนี้คือสิ่งที่ฉันอยากจะลบออกไปจากโลกความเป็นจริงด้วยพลังของปีศาจเลื่อยยนต์ แต่ในขณะเดียวกันเมื่อมันถูกถ่ายทอดออกมาเป็นภาพยนตร์ มันกลับงดงามจนน่าประหลาดใจ น้ำตาหยดนี้ที่หลั่งรินเป็นครั้งแรกจึงเป็นการเชิดชูสุนทรียภาพของความทุกข์ระทมที่มนุษย์สร้างขึ้นมาเป็นบทเพลง หนังเรื่องนี้ทำหน้าที่เหมือนกระจกเงาที่สะท้อนให้ฉันเห็นว่า สงคราม ความอดอยาก และความตาย ไม่ได้เพียงแค่พรากชีวิต แต่มันพราก ความเป็นมนุษย์ที่ควรจะเป็น ไปด้วย ในขณะที่ฉันเชิดชูสุนทรียภาพที่หนังเรื่องนี้มอบให้ ฉันกลับยิ่งเพิ่มความเกลียดชังต่อองค์ประกอบที่ทำให้เกิดความงดงามเช่นนี้ขึ้นมา ฉันไม่ต้องการให้มนุษย์ต้องงดงามเพราะความทุกข์ระทม ฉันต้องการให้พวกเขามีความสุขแบบเรียบง่ายและปลอดภัยภายใต้การควบคุมของฉัน แม้ว่านั่นจะหมายถึงการลบและทำลายศิลปะแบบหนังเรื่องนี้ทิ้งไปตลอดกาลก็ตาม เด็นจิคุงที่แอบชำเลืองฉันมาสักระยะ ทว่าหนังเรื่องสุดท้ายนี้สามารถทำให้เขาเริ่มจดจ่อกับภาพฉายตรงหน้าอย่างตั้งใจและมีน้ำตาคลอเบ้าไม่ต่างกัน เราทั้งสองดูเหมือนจะเชื่อมโยงกันได้ในวินาทีนั้น นี่คือความจริงหรือเป็นการควบคุมกันแน่? แม้แต่ตัวฉันเองบางครั้งก็ยังต้องตระหนักทบทวนใหม่อย่างถี่ถ้วน ฉันปล่อยให้หยดน้ำสีใสนั้นค้างเติ่งอยู่ที่พวงแก้มนานพอสมควร นานพอที่จะทำให้เขาจดจำมันไปจนวันตาย มันคือการวางเหยื่อที่ประณีตที่สุด น้ำตานี้เป็นของจริงไหม ใช่ ฉันรู้สึกถึงมันจริง แต่ในขณะเดียวกันฉันก็เลือกที่จะให้มันไหลออกมาเพื่อให้เขามองเห็นอย่างประจวบเหมาะ มันอาจเป็นเพียงเครื่องมือเพื่อทำให้เขารู้สึกว่าฉันเองก็มีสิ่งที่เรียกว่า ”หัวใจ” เหมือนกัน ฉันใช้มายาคติผ่านอารมณ์ร่วม เป็นฉากจำเพาะสร้างพันธสัญญาที่พันธนาการเขาไว้กับฉันแน่นหนากว่าโซ่เส้นไหนไหนที่เคยมีมา อาลีโยชาได้ตายไปแล้วในหน้าประวัติศาสตร์และแผ่นฟิล์ม แต่แผนการของฉันเพิ่งจะเริ่มขึ้นอย่างแท้จริง
28
1
35
1,517
1
2
1
3
368
光熙 retweeted
『เห. . . คืนนี้ลมแรงจังน้า』 📢 ฟิกเกอร์ใหม่ของฉันจาก TENITOL - FuRyu สูงตั้ง 30 เซนแหน่ะ! รอติดตามรายละเอียดเพิ่มเติมเร็วๆ นี้ ♪
8
11
410
光熙 retweeted
ชี้แจงแนวทางการโรลเพลย์ของ มาคิมะ / ปีศาจควบคุม @TheDominance_ บัญชีนี้มีการโรลเพลย์หลายรูปแบบตามความเหมาะสมกับ คู่สนทนา มีทั้งบรรยายยาว พรรณนา หรือเพียงคำพูดอย่างกระชับตามสถานการณ์ เนื้อหาทั้งหมดอ้างอิงมาจากอนิเมะและมังงะตั้งแต่ต้นจนถึงช่วงเวลาปัจจุบัน ถ่ายทอดนำเสนอในรูปแบบภาษาของผู้ดูแลโดยไม่บิดเบือนไปจากข้อมูลดั้งเดิม รวมกับการตีความส่วนบุคคล TW: Blood (มีเลือด) Bondage (ถูกพันธนาการ/ถูกลงโทษ) Dominance (เป็นฝ่ายปกครอง/เหนือกว่า) Brainwashing (มีการล้างสมอง) Manipulator (มีการโน้มน้าว/ล่อลวง/ปลูกฝังความคิด) Psychopath (ไม่มีความรู้สึกผิดชอบชั่วดีเหมือนคนปกติ) Spoiler Alert (เปิดเผยเนื้อหาสำคัญ) Violence (การใช้ความรุนแรง) ※ หากไม่สะดวกเห็นเนื้อหาหรือมีการตีความแตกต่างกันให้พิจารณาจัดการการมองเห็นด้วยตัวเอง การใช้ภาษา ทุกตัวอักษรและเนื้อความทั้งหมดที่ถูกถ่ายทอดออกไปล้วนเป็นการเรียบเรียงด้วยความสามารถของผู้ดูแลทั้งสิ้น ไม่อนุญาตให้นำไปดัดแปลง คัดลอก หรือเลียนแบบ หากบัญชีนี้มีการนำเสนอที่ผิดพลาดใดสามารถให้คำแนะนำ ติชมได้ใน ข้อความส่วนตัว ขอความกรุณาใช้ภาษาสุภาพ แลกเปลี่ยนความคิดเห็นอย่างมีอารยะและประเทืองปัญญา ไม่ใช้คำหยาบ อคติส่วนตัว หรือยัดเยียดความคิดเกินสมควร ปฏิสัมพันธ์ต่อผู้อื่น —— ผู้ที่อ่อนแอกว่า / ผู้ที่ถูกควบคุม / ผู้อยู่ใต้บ้ญชา พึงใช้พิจารณาว่าบัญชีนี้จะไม่มีการลดหย่อนคาร์ใด ๆ ในฐานะปีศาจควบคุม ต้องขออภัยล่วงหน้าหากเนื้อหาต่าง ๆ ส่งผลให้เกิดผลกระทบทางใจหรือแรงกดดัน (มีเนื้อหาตาม TW ข้างต้น) ทั้งนี้สิ่งที่ถูกตีความออกมาไม่มีเจตนาและความรู้สึกส่วนตัวของผู้ดูแล หากรับไม่ไหวสามารถทักมาพูดคุยในข้อความส่วนตัวเพื่อปรับเปลี่ยนและลดหย่อนได้เช่นกัน ※ หากไม่ใช่เนื้อหาตามออฟฟิเชียลแต่เป็นการโรลเพลย์อื่น ๆ จะไม่มีการทำร้ายร่างกายหรือสังหาร —— จตุรอาชาผู้เป็นพี่ทั้งสามตน ความตาย / อดอยาก / สงคราม จะแสดงออกถึงความประสงค์ร้ายทางวาจาอย่างชัดเจน มีความคิดที่อยากกำจัดควบคู่ไปกับการเสแสร้ง เกลียดชัง และเพิกเฉย —— ผู้ติดตาม มุมมองของมาคิมะจะมองผู้ติดตามเป็นสัตว์เลี้ยงที่ซื่อสัตย์ ทิศทางของคำพูดและการกระทำจะคลับคล้ายเวลาเล่นกับสุนัข อาจจะไม่ได้จดจำชื่อ ※ ไม่มีการแสดงความรุนแรงใด กรณีการพูดคุยในข้อความส่วนตัวจะมีการตอบล่าช้า ไม่ต่อเนื่องจึงขอสงวนให้เป็นพื้นที่ติชมมากกว่า แต่สามารถพูดคุยทั่วไปได้เช่นกัน ทุกการกล่าวถึงจากผู้ติดตาม ผู้ที่บังเอิญผ่านมา ผู้ดูแลอาจสุ่มตอบรับความปรารถนาดีด้วยการกดเฟบและบุ๊กมาร์กไว้หรือตอบกลับเป็นบางครั้ง ขอขอบคุณจากใจ การโรลเพลย์ร่วมกันกับบอทอื่น (เนื้อหาทางการ/ไม่ทางการ) หากมีความสนใจจะโรลเพลย์ร่วมกันในเนื้อหาส่วนไหนของออฟฟิเชียลหรือ head canon สถานการณ์อื่น ๆ ที่ไม่หลุดนอกกรอบคาร์ สามารถทักมาสอบถามความคิดเห็นผ่าน ข้อความส่วนตัว ได้เสมอ จะพิจารณาตอบรับตามความสะดวกในเรื่องเวลาของผู้ดูแลเป็นหลัก สามารถเลือกโรลเพลย์ได้ทั้งฉากหน้า (ไทม์ไลน์) และในข้อความส่วนตัว หากต้องการสนทนาเรื่องทั่วไปหรือสอบถามสามารถทักมาได้เช่นกัน อาจมีการตอบกลับล่าช้าเป็นบางครั้ง และจะใช้เพียงบทบาทในฐานะมาคิมะที่หลดหย่อนคาร์ลงเพื่อง่ายต่อการสนทนาที่ลื่นไหล เกี่ยวกับสมาชิก Tokyo Special Division 5 : แผนกพิเศษที่ 5 - Katana, Bow, Bomb, Longsword, Spear, Flamethrower, Whip (Weapon Devils) การโรลเพลย์ร่วมกันผู้ดูแลจะปรับเปลี่ยนและยืดหยุ่นให้เข้ากับบริบทที่เกิดขึ้น สามารถเลือกพูดคุยได้ทั้งเป็นช่วงเวลาก่อนเข้าสู่ Control Devil arc และช่วงเวลาก่อนหน้าที่ยังเป็นปฏิปักษ์ต่อกัน บทบาทของปีศาจควบคุมในชาติกำเนิดใหม่ นายูตะ อาจมีการสลับบทบาทระหว่างสองตัวละคร มาคิมะและนายูตะ ในบัญชีเดียวกันตามประสงค์ของผู้ดูแล (มาคิมะอยู่เป็นหลัก) ลักษณะการถ่ายทอดบทบาทจะแตกต่างกัน ทั้งสองตัวละครยังยึดหลักแนวทางการเล่นแบบเดียวกัน
22
1
55
1,889
ไม่ได้ถาม
มาคิมะที่ปรากฏตัวในพาร์ท 1 ไม่ได้สวมแว่น นี่อาจเป็นแฟนอาร์ตมากกว่าครับ
1
130
1
248
22,808
อืม ขอโทษด้วยนะ นี่ไม่ใช่ฉันหรอก
20
4
68
8,706
Quanxi Fan Art #quanxi
1
943
15
9,054
92,239
สิ่งที่น่าสนใจของเหล่าสัตว์เดรัจฉานคือเรื่องของการแสดงอำนาจหลากหลายรูปแบบ นัยยะจากอิริยาบถที่สะท้อนถึงสัญชาตญาณการเอาตัวรอดของพวกมัน บางจำพวกเลือกใช้พละกำลังในการขับไล่ ทำลายศัตรู กัดกิน บางจำพวกเลือกใช้การแผดเสียงคำราม สีสัน ลวดลาย ท่วงท่าเพื่อข่มขวัญหรือดึงดูด และบางจำพวกเลือกสร้างอาณาเขตเส้นแบ่งที่มองไม่เห็นแต่สัมผัสได้ผ่านกลิ่น ร่องรอย การปรากฏตัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทว่ายังไม่ใช่ทั้งหมด เพราะในอีกฟากหนึ่งของธรรมชาติมีสิ่งมีชีวิตที่ไม่จำเป็นต้องแสดงสัญชาตญาณดิบเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย พวกมันไม่ต้องขู่ ไม่ต้องต่อสู้ ไม่ต้องอาศัยการแสดงอำนาจใดแต่ใช้วิธีการที่สงบสุขยิ่งกว่า แนบเนียนเสียจนเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายไม่ทันได้ไหวตัว แม้จะเป็นเช่นนั้นก็ไม่ใช่สิ่งลึกลับนอกเหนือคำอธิบาย ทั้งหมดยังคงตั้งอยู่บนรากฐานเดียวกัน พฤติกรรมของสัตว์เดรัจฉานไม่ได้เกิดจากเจตจำนงโดยตรง มันเกิดจากผลรวมของคลื่นความถี่สารสื่อประสาทที่ไหลเวียนผ่านโครงข่ายซับซ้อนภายในระบบสมองและเงื่อนไขที่ถูกป้อนเข้าไป หากมี บางสิ่ง ที่สามารถแทรกซ้อนแตะต้องกลไกเหล่านั้นได้อย่างแม่นยำมากพอมันก็จะสามารถ ควบคุม สิ่งมีชีวิตอื่นได้ตามใจปรารถนา ใช่ สิ่งมีชีวิตนี้คือเหล่าปรสิต บงการและครอบงำ วงจรแห่งผู้ควบคุม มันจะเริ่มปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของอีกสิ่งหนึ่งเพื่อให้สอดคล้องกับผลลัพธ์ที่มันต้องการ แทรกซึมเข้าสู่ระบบประสาทจนกระทั่งสามารถควบคุมไปถึงกระบวนการตัดสินใจ ฉันชอบพฤติกรรมของพวกมันรวมถึงแนวคิดและวิธีการที่แสนแยบยลแต่กลับได้ผลลัพธ์ที่สมบูรณ์แบบ อย่างต่อสาบมรกต ตัวต่อสีเขียวตัวเล็กจ้อยที่ดูเหมือนไม่มีพิษภัย ลวดลายสวยงาม ผิวขลับเงาสะท้อนกับแสงเหมือนอัญมณีบางชนิด สำหรับวงจรการล่านั้นค่อนข้างน่าศึกษามากทีเดียว มันไม่ได้ทำลายสมองของเหยื่อโดยตรง แต่เลือกจุดที่จะแตะต้องเพียงจุดเล็ก ๆ ของสมองแล้วปล่อยสารเคมีเข้าไปเพื่อควบคุมพฤติกรรมของโฮสต์ เหยื่อตัวนั้นจะยังเคลื่อนไหวได้ปรกติแต่ไม่อาจตอบสนองความปรารถนาที่อยากจะหลบหนีได้ เป็นการควบคุมที่เจ้าของร่างกายค่อย ๆ ตายทั้งเป็นแม้จะยังมีชีวิตอยู่จนกระทั่งถูกยึดไปทั้งจิตวิญญาณ หรือจะเป็นปรสิตที่ก้านตาหอยทากที่เปลี่ยนเหยื่อให้กลายเป็นภาชนะ พวกมันชื่นชอบสิ่งมีชีวิตที่คุ้นเคยกับความมืด ความชื้น และการหลบซ่อน ลักษณะของพวกมันไม่ต่างจากหนอนผีเสื้อ ชอนไชอาศัยอยู่ที่ก้านตาและแผ่ขยายอยู่ภายในร่างเจ้าของโดยไม่ทำลายโฮสต์ในทันที เพราะเป้าหมายของมันไม่ใช่การเข่นฆ่าแต่เป็นการใช้ประโยชน์ บิดเบือนพฤติกรรมที่ควรจะเป็น เปลี่ยนโครงสร้างพื้นฐานของเหยื่อให้กลายเป็นเครื่องมือที่สมบูรณ์แบบ โดยธรรมชาติหอยทากจะหลีกเลี่ยงแสง มันจะซ่อนตัวอยู่ใต้ร่มเงา สถานที่ที่ปลอดภัยจากสายตาของผู้ล่า แต่เมื่อมีมันอยู่ภายใน ความกลัวเหล่านั้นจะเลือนหาย จากการหลีกหนีสู่การยอมรับ ลักษณะสีสันที่ผิดธรรมชาติและการเคลื่อนไหวที่สะดุดตาทั้งหมดนั้นคือสัญญาณที่ส่งไปยังผู้ล่า นกที่บินผ่านมาจะสามารถมองเห็นมันได้ทันที และเลือกมันโดยไม่ลังเลเพื่อส่งต่ออำนาจไปสู่ผู้ที่อยู่เหนือกว่าในห่วงโซ่อาหารอย่างนก และท้ายที่สุดปรสิตจะใช้ร่างกายของสัตว์ปีกเป็นที่อยู่อาศัยใหม่สืบต่อเป็นวัฏจักรแห่งการควบคุม การได้ละทิ้งตัวตนที่แสนธรรมดาเพื่อกลายเป็นส่วนหนึ่งของแผนการที่ยิ่งใหญ่เป็นจุดจบที่คุ้มค่าแล้วสำหรับสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำ เสมือนกับการปล่อยให้ตนเองจมลงสู่อ้อมกอดของใครสักคนที่พร้อมจะดูแลโชคชะตาอันน่าสังเวชนั้น
1
59
2
148
4,592
光熙 retweeted
คลื่นทะเลซัดเข้าหาชายฝั่ง ได้ยินเสียงกู่ร้องของนกนางนวลดังแว่วมาแต่ไกล ที่นี่คือที่ที่ผมเคยอยู่ในตอนแรก ทำไมกันนะ ทำไมก่อนหน้านี้ถึงลืมเรื่องในอดีตไปได้ คนที่สอนวิธีดำน้ำในทะเลให้ผม คนที่ผมชอบ คนที่ชอบผม และม̶น̶̶ุษ̶ย̶์̶ท̶ี̶่่อ̶̶่อ̶น̶โ̶ย̶น̶ก̶ั̶บ̶ป̶ิ̶ศ̶า̶จ̶ ทำไมถึงได้ลืมกันนะ ?
7
8
507