เราอาจจะไม่ได้มีประสบการณ์ชม ออร์เคสตร้า บ่อยนัก แต่ถ้าคนที่ไม่เคยลอง เราอยากให้ลองเปิดประสบการณ์สักครั้งนึงนะ แต่สำหรับเราที่เคยดูแค่ Symphonic Anime ที่มีแต่ดนตรีบรรเลง กับ Live Orchestra to Film แบบ LOTR ที่มหิดลสิทธาคารมาแล้วประทับใจมาก ส่วนครั้งนี้ เรานั่งจาก Wormhole พลังของดนตรีก็อยู่ในเกณฑ์ประมาณ 6.5/10 คือหลายแทร็กเราได้ยินเครื่องดนตรีเกือบครบ แต่เหมือนมิกซ์ไม่ดี บางช่วงชิ้นที่ควรเด่นก็โดนกลบ เลยแอบอะลุ่มอะล่วยในใจอยู่ แม้จะเสียดาย เพราะ Interstellar มันมี set-piece ที่แสดงศักยภาพของดนตรีประกอบอันทรงพลังอย่างมาก โดยเฉพาะช่วง ดร.แมนน์ ที่มีสกอร์สามแทร็กติดแบบ Coward, Docking และ No Time for Caution ด้วยซ้ำ พลังในฉากจึงออกมาไม่เต็มประสิทธิภาพ แต่พอคูปดึงยานออกจากวงโคจร คนดูก็ปรบมือไปหนึ่งกรุบ แต่ก็ตลกนิดหน่อยตรงที่ ผมไม่เคยเจอประสบการณ์ ออร์เคสตร้า ที่ immersive เท่านี้ เพราะพอหลังฉากการ์แกนทัวปุ๊บ จอดับเฉยเลย ซึ่งนับเป็นโชคดีด้วยที่มาดับเอาตรงนี้ เพราะถ้าไปดับขัดจังหวะฉากอื่น น่าจะงามหน้าพอควร ช่วงนี้ คอนดักเตอร์ใจดี คนดูเลยได้เบิ้ล Detach วนรอบการ์แกนทัวอีกครั้ง ภาพรวม เราก็ต้องบอกว่า Interstellar อยู่ในเกณฑ์ที่ค่อนข้างโอเค แม้จะแอบตะหงิดกับการต่อคิวรับริสแบนด์ซ้ำซ้อน (ต่อคิวชั้น 4 ยาวเหยียด เพื่อมาเจอว่าชั้น 5 มีคนแทรกคิวได้ แอบงง) จนเข้าฮอลล์สายไปแป๊บนึง แต่ภาพรวมก็ยังออกมาโอเค ถ้าจัดที่เดิม ไม่แน่ใจว่าปรับเรื่องเสียงได้ไหม เพราะถ้าเทียบ venue ที่ มหิดลสิทธาคาร ก็ยังเป็นหนึ่งในใจ แต่ถ้าเป็นไปได้จริง ๆ ผมว่า พี่จัดเสาร์อาทิตย์เถอะครับ อย่าดูถูกฤดูฝนในกรุงเทพฯ เลย #InterstellarLive #54Entertainment

“ทำไม ฟูจิโนะ ถึงวาดรูปล่ะ?” ชวนหวนมอง ย้อนแรงใจในมังงะ ในตัวอย่างซับไทยของ #LookBackTH #ลุคแบ็ค​ ฉบับคนแสดง – กำกับโดย ฮิโรคาสุ โคเรเอดะ จาก “Monster”

“ข้าทำก็เพื่อเจ้า แต่ก็ไม่อาจมีคำกล่าวใดที่แก้ตัวได้” ชลเนตรหลั่งริน สิ้นจักรพรรดิพิภพทราย ในตัวอย่างสุดท้ายของ #DuneMovie #ดูนภาคสาม

#ClayfaceMovie : คราบอาจมอันโสมมของเปลือกนอก เป็นรสชาติ body horror ท้าทายในจักรวาลฮีโร่ แม้จะรวบตึงและไม่ปรุงจัดเท่าหนังแนวเดียวกัน แต่ก็เป็นการฉายภาพอสูรกาย ผ่านรูปลักษณ์ที่แปรผันตามสภาพจิต จากภูมิหลังดาวดับที่เข้าท่า และเป็นข้อพิสูจน์ถึงความฉ้อฉลปานโศกนาฏกรรมของก็อตแธมได้ดี