Afghanistan Observer (@AObserver001) header
Afghanistan Observer (@AObserver001) profile picture

Afghanistan Observer provides insights, analysis, and updates on Afghanistan’s politics, society and global affairs. Our goal is to share reliable info|

Joined August 2025
Photo by Afghanistan Observer (@AObserver001)Photo by Afghanistan Observer (@AObserver001)Photo by Afghanistan Observer (@AObserver001)Photo by Afghanistan Observer (@AObserver001)Photo by Afghanistan Observer (@AObserver001)Photo by Afghanistan Observer (@AObserver001)Photo by Afghanistan Observer (@AObserver001)Photo by Afghanistan Observer (@AObserver001)Photo by Afghanistan Observer (@AObserver001)Photo by Afghanistan Observer (@AObserver001)
Afghanistan Observer retweeted
26 years ago Afghan women gathered in Dushanbe to declare their rights. It is a list of everything the Taliban regime has again taken from them. buff.ly/3s20MIw
20
43
5
168
11,930
یک پروندهٔ استخباراتی در امنیت ملی؛روایت پیوند #القاعده با جنبش اسلامی #ترکستان شرقی در سال ۲۰۱۸، ریاست امنیت ملی افغانستان در یک عملیات استخباراتی، عبدالله منصور، معروف به «انصاری» یا «معصوم»، معاون رهبر جنبش اسلامی ترکستان شرقی (ETIM)، را در مسیر پاکستان به افغانستان بازداشت کرد. این بازداشت، زنجیره‌ای از رویداد ها را به حرکت درآورد که پرده از یکی از جنبه‌ های کمتر شناخته ‌شدهٔ روابط القاعده با گروه‌های همسو برداشت. مأموریت ابوذر #البرمی برای آزاد سازی #انصاری اندکی پس از بازداشت انصاری، ابوذر البُرمی یکی از چهره‌های ارشد رهبری القاعده و مسئول هماهنگی روابط این سازمان با گروه‌ هایی چون جنبش اسلامی ازبکستان (#IMU)، جنبش اسلامی ترکستان شرقی (#ETIM) و تحریک طالبان پاکستان (#TTP), از طریق یک واسطه با ریاست امنیت ملی افغانستان تماس گرفت. او در ظاهر همکاری استخباراتی و تبادل اطلاعات را پیشنهاد میداد، اما هدف واقعی‌اش زمینه‌ سازی برای آزادی عبدالله منصور بود. برای اثبات جدیت این پیشنهاد، البُرمی حتی خطر سفر از کراچی به افغانستان را پذیرفت و شخصاً در چند نشست با مقام‌ های امنیت ملی شرکت کرد. اما با ادامهٔ این نشست‌ ها، امنیت ملی افغانستان به انگیزهٔ اصلی او پی برد: آنچه در قالب همکاری اطلاعاتی مطرح میشد، در واقع پوششی برای رهاسازی یک فرمانده بازداشت‌ شده بود. چرا یک چهرهٔ کلیدی #القاعده چنین خطری را پذیرفت؟ پاسخ را باید در ساختار شبکهٔ القاعده جستجو کرد. از دید القاعده، گروه‌ هایی مانند حزب اسلامی ترکستان شرقی و تحریک طالبان پاکستان صرفاً متحدان ایدئولوژیک نیستند، بلکه بخشی از ظرفیت عملیاتی و بال نظامی این شبکه به‌شمار میروند. پیشینهٔ روابط ابوذر البُرمی با جریان‌ های آسیای مرکزی نیز نشان میدهد که این پیوند ها فراتر از همکاری تبلیغاتی یا ایدئولوژیک، ماهیتی عملیاتی و ساختاری دارند. #حفاظت رهبران این گروه ها توسط القاعده شبکهٔ القاعده حفظ چهره‌ های کلیدی گروه‌ های همسو را بخشی از مسئولیت خود میداند و در افغانستان، مکانیزم‌ های مشخصی برای ضدِ ردیابی و حفاظت از این رهبران با تجربه وزیرستان و ورود افراد مسلکی و با تجربه در این بخش به کار میگیرد. نمونهٔ گویای این کارآمدی را میتوان در ناکامی #پاکستان طی پنج سال گذشته دید. با وجود موج حملات پیاپی، اسلام‌ آباد نتوانسته حتی یک رهبر کلیدی تحریک طالبان پاکستان را از میان بردارد. برای سازمانی مانند القاعده، از دست‌ دادن یک چهرهٔ برجسته در گروه‌های وابسته، تنها از دست‌ دادن یک فرد نیست؛ بلکه تهدیدی است برای انسجام پیوندها و کارایی عملیاتی کل شبکه. #نتیجه‌گیری مأموریت ابوذر البُرمی در نهایت به شکست انجامید، اما همین تلاش ناکام، حقیقتی مهم دربارهٔ ماهیت رابطهٔ القاعده با شبکهٔ گروه‌های همسو را آشکار کرد: القاعده در موقعیت‌ های حساس، حاضر است حتی چهره‌ های ارشد خود را وارد مأموریت‌ های پر مخاطره کند تا از رهبران گروه های همسو یا وابسته محافظت کند. این واقعیت نشان میدهد که القاعده این گروه‌ها را بشمول #طالبان بال نظامی خود در منطقه، و حفاظت از آنها را مسوولیت خود میداند. و ساختار خود را بر همین مبنا سازماندهی میکند.
13
2
63
9,122
#مقدمه: چرا احمد شاه مسعود باید حذف میشد؟ در تابستان ۱۳۸۰ (۲۰۰۱)، طالبان با پشتیبانی نظامی و مالی القاعده، بخش عمدهٔ افغانستان را در اختیار داشتند. پس از سقوط چند ولایت در شمال و مرکز کشور و همچنین از دست رفتن مناطق کلیدی در تخار، نیروهای مقاومت کنترل بخش بزرگی از کشور را از دست داده بودند، اما همچنان در برابر تروریزم جهانی میجنگیدند و مقاومت میکردند. رهبری القاعده، #اسامه بن‌لادن و ایمن #الظواهری در همان زمان مصروف برنامه‌ ریزی نهایی برای حملات یازدهم سپتامبر بودند و به‌ خوبی میدانستند که پس از آن حملات، ایالات متحده و متحدانش با تمام قدرت به افغانستان خواهند تاخت. آنها برای بقای پناهگاه خود نیاز به تضمین وفاداری بی‌ قید و شرط ملاعمر داشتند. حذف احمدشاه مسعود و تصرف کامل افغانستان بهترین «هدیه‌ای» بود که القاعده میتوانست به طالبان بدهد؛ هدیه‌ای که میتوانست پس از توفان یازدهم سپتامبر، اتحاد میان طالبان و القاعده را مستحکم نگه دارد. آغاز طرح: نقشهٔ #الظواهری الظواهری نامه‌ای جعلی به زبان فرانسوی تهیه کرد که وانمود میکرد از سوی یک مرکز اسلامی مستقر در لندن ارسال شده است. در این نامه درخواست شده بود دو خبرنگار عرب‌ تبار برای مصاحبه با احمدشاه مسعود اجازهٔ سفر و ورود دریافت کنند. این دو مرد که بعد ها با نام‌ های کریم توزانی و العمری شناخته شدند، در واقع افرادی از شمال آفریقا بودند که برای این مأموریت انتحاری آموزش دیده بودند. سوء استفاده از #اعتماد قدیمی آنچه این نقشه را از یک تلاش سادهٔ جعل هویت فراتر برد، بهره‌ گیری هوشمندانه از پیوند های قدیمی از دوران جهاد علیه اتحاد شوروی بود. یکی از اعضای متقاعد عرب القاعده که از دوران جهاد علیه اتحاد شوروی با یکی از فرماندهان باسابقهٔ جهادی و نزدیک به حکومت اسلامی آشنایی داشت، این دو «خبرنگار» را به او معرفی کرد. این فرمانده، بی‌ خبر از ماهیت واقعی مأموریت و صرفاً بر پایهٔ اعتماد قدیمی، آنان را توصیه کرد. توصیه‌ای که در فضای امنیتیِ حساسِ آن روزها وزنهٔ تعیین‌ کننده‌ای داشت، چرا که ورود هر خارجی ناشناس به حلقهٔ نزدیک مسعود باید از فیلتر اعتماد شخصیت‌ های شناخته‌ شده عبور میکرد. این توصیه با یک محاسبهٔ سیاسی نیز همراه بود: دولت وقت افغانستان، به دلیل حمایت کشورهای عربی از طالبان، روابط چندان خوبی با جهان عرب نداشت، اما پس از تیره شدن روابط برخی کشورهای عربی با طالبان، درخواست مصاحبه را فرصتی برای شکستن این انزوا و ترمیم پل‌ های ارتباطی با جهان عرب تلقی کرد. ترکیب این محاسبه با اعتبار توصیهٔ فرمانده جهادی، هرگونه شک باقی‌ مانده را از میان برد و زمینهٔ صدور اجازهٔ ورود فراهم شد. روزهای #انتظار و لحظهٔ اجرا دو مرد پس از دریافت مجوز، هفته‌ ها منتظر فرصت مناسب برای مصاحبه بودند؛ تأخیری که خود گواه احتیاط ذاتی حلقهٔ امنیتی مسعود بود. سرانجام در نهم سپتامبر ۲۰۰۱، دو روز پیش از حملات نیویورک و واشنگتن در روستای خواجه #بهاءالدین در ولایت تخار، مصاحبه برگزار شد. دوربینی که این دو حمل میکردند، از پیش با مواد منفجره تجهیز شده بود. با آغاز سؤالات، انفجار رخ داد؛ یکی از عاملان در جا کشته شد و دیگری هنگام تلاش برای فرار به دست نیروهای محافظ کشته شد. احمدشاه مسعود به‌ شدت مجروح شد و ساعاتی بعد به شهادت رسید، هرچند خبر شهادت او برای حفظ روحیهٔ نیروها و به دلایل راهبردی، برای چند روز پنهان نگه داشته شد. #پیامدها و اهمیت تاریخی همزمانیِ این ترور با حملات یازدهم سپتامبر تصادفی نبود، بلکه حاصل یک زمان‌بندی حساب‌شده بود. پیوند راهبردی میان این دو رویداد—که در روایت‌ هایی مانند کتاب «برج بلند» (The Looming Tower) اثر لارنس رایت نیز به آن پرداخته شده—نشان میدهد که القاعده تصمیمات خود را نه به‌صورت مجزا، بلکه در چارچوب یک برنامهٔ به‌ هم‌ پیوسته برای تثبیت پایگاه خود در افغانستان طراحی کرده بود. هدف نهایی این محاسبه صرفاً حذف یک مخالف نظامی نبود؛ القاعده میخواست با این «هدیه»، اعتماد قاطع طالبان را به دست آورد و افغانستان را به‌طور کامل در تصرف خود و متحدانش درآورد، تا در فردایی که نیروهای خارجی حمله میکنند، جبهه‌ای قوی و آماده در برابر آنها ایستادگی طولانی‌ مدت کند. اما این محاسبه در عمل به‌گونه‌ای که پیش‌ بینی شده بود پیش نرفت. فرار زودهنگام و بدون مقاومت طالبان پس از آغاز حملهٔ نیروهای ائتلاف، تمام این برنامه را برهم زد؛ سقوطی که نه تنها انتظار القاعده را برآورده نکرد، بلکه بزرگترین پناهگاه خود (افغانستان) را نیز تا چند ماه دیگر از دست داد.
8
8
4
76
15,404
𝗡𝗲𝘄 𝗔𝗿𝘁𝗶𝗰𝗹𝗲 𝗣𝘂𝗯𝗹𝗶𝘀𝗵𝗲𝗱 Ahmad Zia Saraj (@zia_saraj1), former Director General of Afghanistan’s National Directorate of Security (NDS) and Visiting Professor at King’s College London (@KingsCollegeLon) , has published a new article titled: “𝗧𝗵𝗲 𝗕𝗲𝗴𝗶𝗻𝗻𝗶𝗻𝗴 𝗼𝗳 𝘁𝗵𝗲 𝗘𝗻𝗱 𝗼𝗳 𝗧𝗮𝗹𝗶𝗯𝗮𝗻 𝟮.𝟬 𝗶𝗻 𝗔𝗳𝗴𝗵𝗮𝗻𝗶𝘀𝘁𝗮𝗻.” The article examines the evolving political, security, and strategic dynamics in Afghanistan and argues why the current trajectory could mark the beginning of the Taliban’s long-term decline. 𝗧𝗵𝗲 𝗮𝗿𝘁𝗶𝗰𝗹𝗲 𝗶𝘀 𝗮𝘃𝗮𝗶𝗹𝗮𝗯𝗹𝗲 𝗮𝘁 𝘁𝗵𝗲 𝗹𝗶𝗻𝗸 𝗯𝗲𝗹𝗼𝘄: docs.google.com/document/d/1…
5
18
7
58
14,808
گزارش اختصاصی محور اطلاعات در سایه بی‌ ثباتی سیاسی، ضعف ساختار اداره طالبان و نبود ظرفیت در امر حکومتداری، شاخه خراسان گروه داعش توانسته که دامنه فعالیت‌ های خود را از ولایات مشرقی افغانستان به ۲۲ ولایت افغانستان گسترش دهد. براساس اطلاعات به‌ دست‌ آمده از منابع محلی و اطلاعات استخباراتی ، فعالیت‌ های داعش خراسان که پیشتر متمرکز بر ولایت‌ های #ننگرهار، #کنر و #نورستان بود، اکنون به ولایت‌ های #قندهار، #کابل، #هرات، #فاریاب، #غور، #لوگر، #پکتیا، #بدخشان، #بلخ، #کندز، #بغلان، #سرپل و #تخار نیز رسیده است. در این میان، ولایت کندز بیش از دیگر مناطق شاهد رشد و گسترش فعالیت‌ های داعش بوده و گزارش‌ ها حاکی از حضور پررنگ و ساختارمند این گروه افراطی در سطح شهر و اطراف آن است. همچنین، در اکثر این ولایت‌ ها، به‌ ویژه در مراکز ولایتی، هسته‌ های شهری داعش خراسان به‌ صورت مخفی شکل گرفته‌اند؛ هسته‌ هایی که با استفاده از خلأهای امنیتی و ضعف دستگاه ‌های اطلاعاتی طالبان، به جذب نیرو، پخش تبلیغات ایدئولوژیک و اجرای عملیات‌ های هدفمند پرداخته‌ اند. همزمان، ارزیابی‌ های اخیر نشان میدهد که این گروه برای تکمیل کمربند امنیتی و ترانزیتی خود، هسته‌ های کوچک و لوژستیکی جدیدی را در ولایات #جوزجان، #سمنگان، #نیمروز، #بادغیس، #هلمند و #خوست نیز ایجاد کرده است. استراتژی کنونی داعش، تمرکز بر شبکه‌ سازی سلولی، ایجاد خانه‌ های امن شهری و ترورهای خاموش است. این روند، نگرانی‌ های جدی را در سطح منطقه بوجود آورده و افغانستان را به یک تهدید جدی برای منطقه و جهان تبدیل کرده است .
5
8
5
37
7,740
Afghanistan Observer retweeted
بخش سوم: خلاصهٔ حملات انتحاری در افغانستان (۲۰۱۰-۲۰۱۵) بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵، مجموعاً حدود ۸٬۸۱۰ در افغانستان در اثر حملات انتحاری و پیچیده شهید یا زخمی شدند. شهید: حدود ۱٬۸۸۴ نفر زخمی: حدود ۶٬۹۲۶ نفر در ادامه، به برخی از مهم‌ترین این حملات همراه با مکان، ولایت و تعداد تلفات اشاره می‌کنم ۲۰۱۰ ۱حمله انتحاری کابل – ۱۸ مه ۲۰۱۰ مکان: شهر کابل ولایت: کابل تلفات: ۱۸ کشته، ۵۲ زخمی جزئیات: حمله با موتر بمب به کاروان ناتو در مرکز کابل. ۲۰۱۱ حمله انتحاری دفتر شورای عالی صلح – ۲۰سپتامبر ۲۰۱۱ مکان: کابل ولایت: کابل تلفات: برهان‌الدین ربانی (رئیس شورای صلح) و ریس جمهور اسبق افغانستان و ۴ محافظ شهید شدند جزئیات: بمب‌گذار انتحاری که بمب را در دستار خود پنهان کرده بود، هنگام دیدار با ربانی خود را منفجر کرد. ۲۰۱۲ ۳. حمله انتحاری کابل – ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۲ مکان: جاده منتهی به فرودگاه کابل ولایت: کابل تلفات: ۱۲ کشته (۸ آفریقایی جنوبی، ۳ افغان، ۱ روس) جزئیات: بمب‌گذار انتحاری زن عضو گروه «حزب‌التحریر» در اعتراض به فیلم موهن ضد اسلامی، موتر مملو از مواد انفجاری را منفجر کرد. ۲۰۱۳ حمله انتحاری جلال‌آباد – ۲۲ مه ۲۰۱۳ مکان: میدان هوایی ننگرهار ولایت: ننگرهار تلفات: حدود ۸ کشته، ۱۸ زخمی جزئیات: طالبان با استفاده از موترهای بمب‌گذاری‌شده به ورودی میدان هوایی حمله کردند. ۲۰۱۴ حمله انتحاری پکتیکا – ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۴ مکان: بازار ارگون ولایت: پکتیکا تلفات: ۸۹ کشته، ۴۲ زخمی جزئیات: یک موتر بمب‌گذاری‌شده در بازار مزدحم منفجر شد. یکی از مرگبارترین حملات تاریخ افغانستان بود. ۲۰۱۵ حمله انتحاری جلال‌آباد – ۱۸ آوریل ۲۰۱۵ مکان: بانک کابل در جلال‌آباد ولایت: ننگرهار تلفات: ۳۳ کشته، بیش از ۱۰۰ زخمی جزئیات: داعش مسئولیت حمله را پذیرفت؛ نخستین حمله بزرگ این گروه در افغانستان. حمله انتحاری خوست – ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۵ مکان: ایست بازرسی نظامی ولایت: خوست تلفات: ۳۳ کشته، ۱۰ زخمی جزئیات: انفجار در میان غیرنظامیان و سربازان در ورودی یک پایگاه نظامی. حمله انتحاری کابل – ۷ اوت ۲۰۱۵ مکان: آکادمی پولیس کابل ولایت: کابل تلفات: ۲۰ کشته، ۲۵ زخمی جزئیات: بمب‌گذار با یونیفورم پولیس خود را در میان محصلین منفجر کرد. ۹حمله انتحاری کابل – ۱۰ اوت ۲۰۱۵ مکان: نزدیکی میدان هوایی کابل ولایت: کابل تلفات: ۵ کشته، ۱۶ زخمی حمله بر میدان هوایی قندهار – ۸ تا ۱۰ دسامبر ۲۰۱۵ مکان: پایگاه هوایی قندهار ولایت: قندهار تلفات: حدود ۵۰ کشته، ۳۵ زخمی جزئیات: طالبان با چندین مهاجم انتحاری و جنگ‌جوی مسلح به پایگاه نظامی حمله کردند.
4
2
18
1,413