ASP MEDYA

Ali Fikri Işık yazdı: GS'yi Yenmenin Kullanım Kılavuzu (1) Amedspor, Galatasaray'ı yenebilir. Sanırım Galatasaray karşısında Amedspor'un kazanabileceğine inananların sayısı pek fazla değil. Oysa ben tam tersini düşünüyorum. Hatta daha ileri gideyim: Galatasaray, Besnik Hasi'nin oyun planına en uygun rakiplerden biri. Çünkü Galatasaray önde baskı yapmayı seven, hücum iştahı yüksek ama hücum-savunma dengesi aynı ölçüde güçlü olmayan bir takım. Rakibini kendi sahasına hapsetmek, oyunu domine etmek ve mümkün olan her fırsatta ceza sahasına yerleşmek istiyor. Fakat bu tercihin arkasında ciddi bir yapısal sorun var: Hücum ederken geride bıraktığı alanları ve oyuncular arasındaki mesafeleri her zaman kontrol edemiyor. İşte Amedspor'un kullanabileceği fırsat tam da buralarda gizli.. Gift Orban, Yira Sor ve Ermal Krasniqi'nin hızı; Dia Saba ve Lutin'in topun yönünü ve şiddetini ayarlayan teknik kapasitesi, Galatasaray'ın önde baskı düzenini cezalandırabilecek nitelikte. Üç hızlı oyuncunun savunma arkasına yapacağı koşular, iki teknik oyuncunun pasın yönünü ve temposunu belirlemesiyle birleştiğinde Galatasaray savunması için ciddi bir tehdit ortaya çıkar. Rakibin baskısını kırmak, onun arkasında bıraktığı boşluklara doğru zamanda ve doğru şiddette ulaşmak gerekir. Besnik Hasi'nin uzmanlık alanı da tam olarak bu tür oyunlar. Hasi'nin teknik direktörlük geçmişinde RSC Anderlecht, Legia Varşova ve Olympiakos gibi takımlarla Şampiyonlar Ligi tecrübesi bulunuyor. Bu takımları Avrupa'nın en önemli organizasyonuna taşıyan oyun anlayışının temelinde, rakibin oyun iştahını kendi lehine çevirme ve doğru geçişlerle sonuç alma düşüncesi vardı. Dolayısıyla Galatasaray'ın önde baskı ısrarı, Hasi için aşılması gereken bir engelden çok, değerlendirilmesi gereken bir oyun fırsatıdır. Çağdaş futbolun temel prensipleri açısından baktığımda Galatasaray, Süper Lig'in kendi rekabet ortamına göre tasarlanmış, hücum gücü yüksek fakat denge sorunu yaşayan bir takım görüntüsü veriyor. Bunun anlamı şu: Herkesi yenebilir ama herkese de yenilebilir. Çünkü iyi bir takım olmak, hücumda çok sayıda tehdit üretmekten ibaret değildir. Hücum ederken savunmayı, savunurken hücumu düşünmek; iki oyun arasındaki mesafeyi ve bağlantıları korumak gerekir. Galatasaray'ın oyununda bu sürekliliğin her zaman bulunduğunu söylemek zor. Amedspor'un bu tür rakipler karşısındaki avantajı ise oyunu domine etmeye çalışan takımların baskısını kendi lehine çevirebilmesidir. Beşiktaş'ı yenebileceğimizi söylediğimde de benzer tepkilerle karşılaşmıştım. Sonuçta Amedspor kazandı. Çünkü bize karşı oyunun kontrolünü ele geçirmek isteyen, önde şiddetli baskı kuran takımlar, doğru planlandığında kendi savunma güvenliklerini zayıflatıyor. Hasi bu tür karşılaşmaların oyun dilini bilen bir teknik direktör. Ancak Galatasaray'ı yenmenin bir matematiği, bir de geometrisi var. Hız, teknik kapasite ve geçiş hücumu bu matematiğin oyuncu kaynaklarıdır. Oyuncuların birbirleriyle mesafesi, koşu açıları, pasın yönü ve şiddeti ise geometrisini oluşturur. Bunlara taktik sadakat eklendiğinde galibiyet beklentisi, bir inanç meselesi olmaktan çıkar; üzerinde düşünülebilir, planlanabilir bir oyun fikrine dönüşür. Amedspor'un bu potansiyele sahip olduğuna inanıyorum. Fakat Galatasaray maçını kazanmakla kaybetmek arasındaki sonuç farkından daha değerli gördüğüm bir mesele var: Haysiyetli bir oyun ortaya koymak. Amedspor'un oyun disiplinini kaybetmeden, dağılmadan alacağı bir yenilgi bile ezik bir galibiyetten daha öğretici olabilir. Çünkü bu maç, şampiyonluk iddiasının gerçek bir sınavıdır. Sezonun ilk on maçında ortaya koyduğumuz temel argüman, Amedspor'un başarısının tesadüf olmadığıydı. Galatasaray karşılaşması ise bu iddiayı bir adım ileri taşıyacak: Amedspor'un şampiyonluk yürüyüşü de tesadüf değil, bunu kanıtlayacak. Devamı yorumda 👇🏻 👇🏻 @alifikrik1