1. Świetny materiał @jan_czura. Mówiłem wielokrotnie, ale powiem jeszcze raz: nikt w polskim świecie dziennikarskim nie robi tyle dobrego dla dzieci co Michał. 2. Nie mam wrażenia, które ma wiele osób, że materiały Bartosza Michalskiego i Michała Janczury były w kontrze. Mam wrażenie, że materiał Michała zawiera informacje, których nie było w materiału Bartosza. 3. Niektórzy piszą: dlaczego w pierwszym tekście nie było jakiejś informacji. Nie jestem autorem, nie muszę w ogóle nikogo bronić, ale odpowiedź wydaje mi się dość prosta: bo nikt jej nie przekazał. Bo nie było jej w uzasadnieniu postanowienia sądu, bo nie wskazała jej rzeczniczka praw dziecka, której cała wypowiedź znalazła się w materiale, bo nie wskazała jej policja, która - z tego co wiem - w ogóle nie odpowiedziała na pytania. 4. Nie zmieniam zdania co do swojej oceny działania rzeczniczki praw dziecka. Organ państwowy po prostu nie ma prawa wpływać na sąd (a tak to zostało przez sąd ocenione). Spotkanie w nadzwyczajnym trybie w komendzie, wydzwanianie przez pracownika biura do sądu - oceniam to źle. Gdyby ktoś chciał sprawdzić, czy teraz mi się odmieniło, to bez trudu znajdzie wiele moich wypowiedzi, gdzie staję nawet w obronie pospolitych kryminalistów, gdy organy państwa przekraczają swoje uprawnienia. 5. Michał doskonale opisuje, jak polskie państwo nie radzi sobie z dbaniem o bezpieczeństwo dzieci. Jednocześnie polskie państwo ostatecznie komuś powierza odpowiedzialność za ostateczne decyzje. Wciąż w Polsce jest to sąd i ocena sądu, co do tego gdzie powinny znajdować się te konkretne dzieci, jest znana. 6. Jeśli ktoś udostępniający materiał Michała pisze o tym, że chodzi o dobro dzieci, a umieszcza dziesiątki wykrzykników i milion przymiotników, które mają KRZYCZEĆ - to nie mam stuprocentowego przekonania, że naprawdę o to chodzi. 7. Kilka dni temu skrytykowałem tekst, który znalazł się u nas w portalu - nie mam z tym kłopotu (choć wtedy niektórzy pisali, że nie wypada). Przeczytałem jeszcze raz tekst o RPD i - szczerze - nie mam do niego zastrzeżeń. 8. Gdzieś na początku awantury twitterowej napisałem, że wypisuję się z niej, bo to na pewno żadnym dzieciom nie pomoże, a jedynie powoduje, że stają się one przedmiotem, a nie podmiotem. Żeby nie szukać u innych - mogę mieć pretensje do siebie, że wtedy nie zamknąłem mordy, tylko jeszcze 20 razy napisałem o tej sprawie. Bo niezależnie od tego, że pisałem z przekonaniem, to chodziło już tylko o pokazanie swoich racji, a nie interes dzieciaków. 9. Generalnie reakcje na każdą taką sytuację i publiczną wypowiedź pokazują, że premiowane jest siedzieć cicho i się nie wychylać (a jak się nie jest autorem ani funkcyjnym w redakcji to już w ogóle). Ale nigdy to nie był mój styl, niezależnie od sprawowanej funkcji, i jeśli ktoś czuje potrzebę wyciąć pół zdania, żeby mu pasowało do wyśmiania lub kontry - śmiało ;)