Bahri Ak

Şeriatın Kestiği Parmak Acımaz

Dwight Powell’ın Fenerbahçe’ye ne verebileceğini anlatmak için iki pozisyon yeterli: Perde sonrası devrilip tamamladığı 2+1 ve Forrest’a yaptığı perdeyle başlayan, Melli’nin üçlüğüyle biten hücum. İlkinde kendisine, ikincisinde takım arkadaşlarına avantaj yaratıyor. Saras’ın hücumunda bir uzundan beklediği işlerin merkezinde de bu var: Hücumu doğru temasla, doğru zamanda başlatmak. Baskonia karşısında 13 dakika 44 saniyede 3 sayı, 4’ü hücumda 7 ribaund, 2 asist, 1 blok ve sıfır top kaybı. Yalnızca bir şut kullanarak 13 verimlilik puanı. Top istemeden, hücumun akışını kesmeden oyunun içinde kalabilmek başlı başına bir meziyet. Powell’ın basketbol bilgisinden ve bu yapıya uyum sağlayabileceğinden zaten şüphem yoktu. Benim soru işaretim fiziksel devamlılığı. Temasın arttığı, karar süresinin kısaldığı maçlarda; daha sert ve çabuk uzunlara karşı aynı perde kalitesini, devrilme zamanlamasını ve ribaund katkısını sürdürebilecek mi? Savunmada ikinci efora ne kadar çabuk kalkabilecek? Asıl cevabı orada alacağız. Saras’ın hatırlattığı gibi henüz iki antrenmanı var. Bu maçtan kesin hüküm çıkmaz ama ilk izlenim net: Powell, yanındaki oyuncunun işini kolaylaştırmayı biliyor. Basketbol karakteri olarak tam bizlik. Şimdi vücudunun bu oyun aklına sezon boyunca ne kadar eşlik edeceğini göreceğiz.