Θυμάμαι ακόμα την παρουσία του Γιώργου Βασιλείου στο Πρώτο Pride της Κύπρου το 2014. Ήρθε, με βρήκε πριν ξεκινήσω την ομιλία μου και μου είπε πόσο σημαντικό ήταν για τον ίδιο να δώσει το παρών, μεταφέροντας και τη στήριξη της @VassiliouEU που τότε ήταν στις Βρυξέλλες. Σε μια εποχή που η ΛΟΑΤΚΙ+ ορατότητα στην Κύπρο ήταν μηδαμινή, η παρουσία του πρώην Προέδρου δεν ήταν απλά συμβολική, αλλά για εμάς ήταν μια τεράστια στήριξη που νομιμοποιούσε τον αγώνα μας που δεχόταν επίθεσεις από παντού μέχρι να φτάσει η μέρα της Πορείας. Ήταν ένα ηχηρό πολιτικό μήνυμα σε όλη την κοινωνία. Τέτοιους πολιτικούς χρειαζόμαστε σήμερα. Ανθρώπους που τολμούν να βγαίνουν μπροστά για τα αυτονόητα, ακόμα κι όταν αυτά δεν είναι «δημοφιλή». Αυτή η κληρονομιά του θα μείνει για πάντα. Στο επανιδείν, Πρόεδρε. Σε ευχαριστούμε για το θάρρος σου. 🏳️‍🌈💜

Η πολιτική τέχνη ως δοκιμασία της δημοκρατίας Ο δημόσιος διάλογος των τελευταίων ημερών αναφορικά με το αλλοιωμένο έργο του Γιώργου Γαβριήλ ανέδειξε κυρίως πόσο βαθιά προβληματική παραμένει η πολιτική σκηνή στη Κύπρο. Άσχετα με το τι πιστεύει ο καθένας μας για τη χρήση θρησκευτικών συμβόλων, η τέχνη του Γιώργου Γαβριήλ είναι ξεκάθαρα πολιτική. Όπως πολιτική τέχνη ήταν η La Nona Ora (Ενάτη Ώρα) του Μαουρίτσιο Κατελάν, η Γκουέρνικα του Πικάσο, ή τα έργα του Banksy. Η πολιτική τέχνη δεν δημιουργείται για να καθησυχάζει. Δημιουργείται για να ενοχλεί, να θέτει ερωτήματα, να προκαλεί δημόσια συζήτηση. Η πολιτική τέχνη δεν αρκείται στο να είναι «όμορφη» ή ουδέτερη. Μπαίνει συνειδητά στον δημόσιο διάλογο και αγγίζει ζητήματα εξουσίας, ταυτότητας και ορίων. Δεν είναι κομματική, ούτε προπαγανδιστική. Είναι ερωτηματική. Ζητά από την κοινωνία να σκεφτεί όσα συνήθως αποφεύγει. Η πολιτική τέχνη απαιτεί και πολιτική απάντηση. Και εδώ ακριβώς φάνηκε, για ακόμη μια φορά, ότι απουσιάζει καθολικά ένα σοβαρό πολιτικό στίγμα στην Κύπρο του σήμερα. Aυτό που είδαμε δεν ήταν πολιτική απάντηση, αλλά πανικός. Έλλειψη ψυχραιμίας, έλλειψη θεσμικού λόγου και, κυρίως, έλλειψη πολιτικής αυτοπεποίθησης. Και αυτό πρέπει να μας ανησυχεί. Κοιτάζοντας συγκεκριμένα τη στάση της σημερινής ηγεσίας του Δημοκρατικού Συναγερμού απέναντι σε ζητήματα πολιτισμού και ελευθερίας της έκφρασης ήταν ξεκάθαρο πως αυτή δεν ήταν απλώς ατυχής. Ήταν αποκαλυπτική. Αποκαλυπτική μιας βαθύτερης πολιτικής μετατόπισης που απομακρύνει το κόμμα από τον ιστορικό του ρόλο ως φιλελεύθερης, ευρωπαϊκής και δημοκρατικής παράταξης. Ο λόγος που υιοθετήθηκε από την ηγεσία δεν θυμίζει το μέχρι πρότινος κόμμα εξουσίας με θεσμική ευθύνη, όπως το ξέραμε. Θυμίζει λόγο φοβικό, καταγγελτικό και επικίνδυνα λαϊκιστικό. Όχι τον λαϊκισμό των άκρων, αλλά τον πιο ύπουλο. Εκείνον που προέρχεται από το πρώην κέντρο της εξουσίας και επιχειρεί τώρα να νομιμοποιήσει την αγανάκτηση ως πολιτική στάση. Ο λαϊκισμός αυτός έχει κόστος. Και το κόστος δεν αφορά μόνο στην ποιότητα του δημόσιου διαλόγου. Αφορά στη σχέση του ΔΗΣΥ με τον προοδευτικό και φιλελεύθερο ψηφοφόρο του. Έναν ψηφοφόρο που αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι τίποτα δεν είναι πια δεδομένο. Όχι επειδή άλλαξε ο ίδιος, αλλά επειδή το κόμμα του μετακινείται μακριά από τις αξίες που τον κράτησαν πολιτικά παρόντα επί δεκαετίες. Ναι, είναι πιθανό ο ΔΗΣΥ να περάσει πρώτος το κατώφλι των εκλογών τον Μάιο. Όχι όμως επειδή πείθει, εμπνέει ή ενώνει. Αλλά κυρίως λόγω της αδυναμίας των υπόλοιπων κομμάτων να αρθρώσουν πειστικό λόγο και να αναδείξουν ηγεσίες με ενοποιητική δυναμική. Μια τέτοια πρωτιά δεν αποτελεί στρατηγική επιτυχία. Είναι εύθραυστη και πολιτικά κενή. Το πιο ανησυχητικό στοιχείο είναι η έλλειψη στρατηγικής σε κοινωνικά θέματα. Αντί για ουσιαστική αυτοκριτική και επανασύνδεση με την κοινωνία, φαίνεται να επιλέγεται ένας στενός, μικροπρεπής στόχος: η εκλογική επιβίωση σήμερα, σε σχέση με την ακροδεξιά, ώστε να διατηρηθεί ο έλεγχος της συζήτησης αύριο, ιδίως ενόψει των προεδρικών εκλογών. Χωρίς όραμα. Χωρίς καθαρό πολιτικό αφήγημα σε ότι αφορά τα κοινωνικά θέματα και αξίες. Χωρίς ανάληψη ευθύνης. Η παράταξη ιδρύθηκε για να υπερασπίζεται ελευθερίες, όχι για να τις αμφισβητεί. Για να ενώνει, όχι για να πολώνει. Αν αυτή η πυξίδα χαθεί, τότε ακόμη και μια εκλογική πρωτιά δεν θα μπορεί να κρύψει το ουσιαστικό πολιτικό πρόβλημα: την απώλεια εμπιστοσύνης από τον ίδιο της τον κόσμο. Το ερώτημα, τελικά, δεν είναι αν ο ΔΗΣΥ θα κερδίσει τις επόμενες εκλογές. Το ερώτημα είναι ποιος ΔΗΣΥ θα φτάσει σε αυτές και ποιο τίμημα θα πληρώσει μετά. Η πολιτική τέχνη δεν απειλεί τη δημοκρατία. Την εκθέτει. Και ο τρόπος που αντιδρούμε σε αυτήν αποκαλύπτει πόσο ώριμοι είμαστε ως κοινωνία.

Απόψεις, ξανά στη Λεμεσό: Γιώργος Γαβριήλ, το ΔΗΣΥ, το Pride, η προοδευτική Λεμεσός, γκέι πολιτικοί στη Κύπρο και ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης. Με την Παναγιώτα Καψούλη στο LemesosTv. youtu.be/W3ovs91d04c

Αρκετά πρωινή και πολύ χαλαρή συζήτηση σήμερα στο LemesosTv με κάμποσο γέλιο. Ευχαριστώ τον Πάρη Ονησιφόρου και την Παναγιώτα Καψούλη. youtu.be/s2efh1RidKY?si=offq…

Νομικισμοί: Συζητηση στο νέο podcast με τον @Marinos_Nomikos. Για τον @DISY1976, την ακροδεξιά, τους ΛΟΑΤΚΙ και για την ζωή στη Κύπρο! 😀 youtu.be/lgKbvfzbtrk?si=8pVP…

Περπατώντας σήμερα στη Λευκωσία με την @EuropaDonnaCY για την ενίσχυση της ευαισθητοποίησης για τον καρκίνο του μαστού και τη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης. #PinkWalk – at Cyprus

DISY’s Missed Chance for Change by @KafrinNicolaou and @politis_point . en.politis.com.cy/the-hive/t…

Ανακοίνωση Απόσυρσης Υποψηφιότητας Η απόφασή μου να θέσω υποψηφιότητα στις επερχόμενες Βουλευτικές εκλογές ήταν καθαρά πολιτική. Ήθελα στη διάρκεια του προεκλογικού αγώνα να ακουστεί και μια φωνή σύγχρονη, φιλελεύθερη, την οποία πιστεύω ότι ο Δημοκρατικός Συναγερμός έχει τώρα ανάγκη. Μια υπενθύμιση του φιλελεύθερου και πολυσυλλεκτικού Δημοκρατικού Συναγερμού που ξέρουμε πως υπάρχει και που υπερασπίζεται αξίες οι οποίες συχνά παρερμηνεύονται, μακριά από λαϊκισμό. Η πορεία μου όλα αυτά τα χρόνια, μέσα από οργανωμένα σύνολα πολιτών αλλά και στη συνέχεια μέσα στην πολιτική, ήταν πάντοτε προσηλωμένη στη στήριξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του σεβασμού στη διαφορετικότητα. Πιστεύω ακράδαντα πως η διαφορετικότητα είναι μεγάλο συλλογικό πλεονέκτημα. Την υπηρέτησα ακόμη και σε δύσκολες συνθήκες, με προσωπικό και πολιτικό κόστος. Θεωρώ πολύ χρήσιμο που η συζήτηση γύρω από την υποψηφιότητά μου άνοιξε εσωτερικά έναν διάλογο για την ανάγκη υπεράσπισης αυτών των αξιών. Αντιλαμβάνομαι, όμως, ότι αυτή η συζήτηση μπορεί να φέρει και αντίθετα αποτελέσματα, δημιουργώντας πόλωση τόσο στο κόμμα όσο και μετέπειτα στην κοινωνία. Γι’ αυτό αποφάσισα να αποσύρω το ενδιαφέρον μου για την υποψηφιότητα στις Βουλευτικές εκλογές. Η απόφαση δεν ήταν εύκολη. Αντίθετα, ήταν μια από τις πιο δύσκολες που χρειάστηκε να πάρω. Ωστόσο, θεωρώ πως είναι η σωστή. Δεν θέλω η υποψηφιότητά μου να λειτουργήσει διχαστικά. Θα συνεχίσω να είμαι παρών και ενεργός στη συζήτηση για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη διαφορετικότητα, μέσα στον Δημοκρατικό Συναγερμό. Θα συνεχίσω την προσπάθειά μου να ακούγονται οι διαφορετικές φωνές, να ενδυναμώνονται οι δράσεις και να καλλιεργείται η κατανόηση γύρω από αυτά τα θέματα. Καλώ φίλους και υποστηρικτές που ανησυχούν για τον φιλελεύθερο Δημοκρατικό Συναγερμό όπως τον ξέραμε, να μιλήσουν δημόσια και να συμμετέχουν για το κοινό καλό. Για μένα στόχος δεν ήταν ποτέ η καρέκλα, αλλά η υπεράσπιση αρχών και αξιών που έχουν σημασία για όλους μας.

Μετά από πολλή σκέψη και συζήτηση με ανθρώπους που εμπιστεύομαι, πήρα την απόφαση να κατέλθω υποψήφιος με τον Δημοκρατικό Συναγερμό στη Λευκωσία. Όσοι με ξέρουν, γνωρίζουν ότι πάντα υπερασπιζόμουν τη φωνή των διαφορετικών και των πιο αδύναμων. Δεν κατεβαίνω για το αξίωμα. Κατεβαίνω γιατί πιστεύω ότι οι αξίες για τις οποίες εργάστηκα χρόνια χρειάζονται υπεράσπιση – περισσότερο από ποτέ. Θέλω να δυναμώσω τη φωνή που σήμερα κινδυνεύει να χαθεί. Τη φωνή του Συναγερμού που έδωσε χώρο στον διάλογο, που υπερασπίστηκε τα ανθρώπινα δικαιώματα, που έμαθε να ενώνει και να προχωρά. Για την Κύπρο που πρέπει πραγματικά να έχουμε. 1. Ένας πολυσυλλεκτικός και φιλελεύθερος ΔΗΣΥ Το τελευταίο διάστημα έχει κυριαρχήσει ο φόβος για την άνοδο της ακροδεξιάς. Με λύπη βλέπω πως η παράταξη αδυνατεί να βρει τους σωστούς τρόπους αντίδρασης, πολλές φορές κάνοντας κινήσεις που προσομοιάζουν σε αυτό που θέλει να αποτρέψει. Πιστεύω σε έναν ΔΗΣΥ που δίνει λύσεις μέσα από τη διαφορετικότητα των μελών του. Αυτή η πολυσυλλεκτικότητα είναι η δύναμη της παράταξης, εκεί που άλλοι υστερούν. Έτσι πρέπει να την αντιμετωπίζουμε. Πιστεύω σε έναν ΔΗΣΥ που ξέρει να κάνει δύσκολες αλλά ώριμες επιλογές όταν χρειάζεται, μακριά από τον λαϊκισμό. Και αυτό σημαίνει και ευέλικτο κράτος, μείωση φόρων, λιγότερη γραφειοκρατία, απλούστερους κανόνες, και πάταξη της απάτης που διαλύει την κοινωνική συνοχή. 2. Αληθινή μάχη κατά της διαφθοράς και της διαπλοκής Ο κόσμος του Δημοκρατικού Συναγερμού, θέλει μια Κύπρο όπου όλοι έχουν ίσες ευκαιρίες, αξιοκρατία, χωρίς διαπλοκή. Η ίδια η κοινωνία απαιτεί δικαιοσύνη και διαφάνεια. Δεν γίνεται να συνεχίσουμε με ρουσφέτι, με προνόμια για λίγους και αδικίες για πολλούς. Ο ΔΗΣΥ πρέπει πλέον με καθαρότητα να ηγηθεί αυτής της μάχης. Με θεσμικές τομές, με διαφάνεια στις διαδικασίες, με ψηφιακό κράτος, με πραγματική λογοδοσία και ταχεία απονομή δικαιοσύνης. 3. Ισχυρή φωνή για δικαιώματα και κοινωνική συνοχή Ο Δημοκρατικός Συναγερμός χρειάζεται να μιλά καθαρά για τα δικαιώματα όλων: γυναικών, ΛΟΑΤΚΙ+, ατόμων με αναπηρία, νέων, ηλικιωμένων, μειονοτήτων. Θέλουμε μια κοινωνία που δεν αφήνει κανέναν πίσω, με κοινωνικό κράτος που στηρίζει αυτούς που έχουν πραγματικά ανάγκη. Ξέρω τι σημαίνει να νιώθεις στο περιθώριο. Γι’ αυτό θέλω να δυναμώσω τη φωνή μου και την φωνή όσων δεν ακούγονται, ώστε ο ΔΗΣΥ να είναι η παράταξη που προστατεύει τους ευάλωτους και δίνει χώρο στη διαφορετικότητα. Σε μια εποχή όπου ο δημόσιος λόγος γίνεται όλο και πιο ακραίος, θέλω να είμαι η ψύχραιμη, ισορροπημένη φωνή που ενώνει αντί να διχάζει. Το Κυπριακό Με απογοητεύει η διαδικασία για την λύση του Κυπριακού τα τελευταία χρόνια. Λείπει το όραμα, λείπει η στρατηγική, οι δράσεις μας έχουν περιοριστεί σε ευχολόγια και ο κόσμος έχει κουραστεί. Αυτό που χρειάζεται είναι αφύπνιση: καθαρές θέσεις, ενότητα και ηγεσία που θα ξαναδώσουν ελπίδα και προοπτική. Ο ΔΗΣΥ πρέπει να είναι δυνατός όταν έρθει η ώρα, για να διασφαλίσει μια δίκαιη και λειτουργική λύση. Δεν πιστεύω στις υπερβολές ούτε στον λαϊκισμό. Πιστεύω στον διάλογο, στον σεβασμό και στη κατανόηση της αντίθετης άποψης και στη δύναμη των αρχών μας. Θέλω να δώσω χώρο σε μετριοπαθείς φωνές, με ανοιχτές ιδέες, που μιλούν καθαρά και χωρίς φόβο. Αυτό έκανα μέχρι σήμερα, και αυτό σκοπεύω να κάνω τώρα. Δεν κατεβαίνω για μένα. Κατεβαίνω για να δυναμώσουμε μαζί τη φωνή του Δημοκρατικού Συναγερμού. Για να ξαναβρεί η παράταξή μας την υπερήφανη φωνή της και για να προχωρήσει η Κύπρος με ενότητα, αξιοπρέπεια και ευρωπαϊκό όραμα. Ζητώ τη στήριξή σας σε αυτή την προσπάθεια.

Well said.

Ο ΔΗΣΥ φαίνεται να πέφτει πάλι στην παγίδα του ΕΛΑΜ σε ΛΟΑΤΚΙ+ θέματα και δεν συμβάλει με σοβαρή συζήτηση ή ρεαλιστικές θέσεις, παρά το ότι υπερέχει κατά πολύ σε συλλογική νοημοσύνη. Δεν χρειάζεται να γίνουμε όλοι ακραίοι. Αντί να παίζουμε το παιχνίδι τους, θα έπρεπε να το αποδομήσουμε. Η συζήτηση για την πλατφόρμα eΔΕΑ του Υπουργείου Παιδείας θα έπρεπε να γίνεται με λογική και σοβαρότητα, με στόχο να βοηθήσει όλους τους Κύπριους. Αλλά ξαναμπήκαμε στην ανούσια κουβέντα για το αν θέλουμε ή όχι το "Γονέας 1" και "Γονέας 2", σαν να μην έχουμε καταλάβει ότι το 2025 οι οικογένειες μπορεί να είναι διαφορετικές από ό,τι φανταζόμαστε, ή λες και δεν υπάρχουν άλλες λύσεις και είμαστε όλοι στο χείλος του γκρεμού. Λειτουργοί και δασκάλοι το ξέρουν καλύτερα, γιατί πρέπει να βρούν λύσεις όταν ένα παιδί παρουσιάζεται μόνο με τους παπούδες του, όταν ο ένας από τους δύο γονείς δεν το αναγνωρίζει και, ναι, όταν εμφανίζεται στο σχολείο με δύο μητέρες. Η πολιτική πρέπει να το αναγνωρίζει αυτό και να μην κρύβεται πίσω από τις ad-hoc λύσεις που θα αναγκάζει τον καθένα να διαχειριστεί τα πράγματα με τις δικές του προκαταλήψεις. Και αυτό για το καλό των ίδιων των παιδιών. Προσωπικά, με πείθει η απάντηση του Υπουργείου Παιδείας. Δεν θεωρώ ότι υπήρξε σκοπιμότητα, και πόσο μάλλον η λεγόμενη “woke agenda” (!) όχι για κανένα άλλο λόγο πέραν του ότι το ούτε το Υπουργείο Παιδείας δεν φημίζεται για τα αντανακλαστικά του σε αυτά τα θέματα.

Since last Saturday, 5 October, 2024, the Australian Government has facilitated the evacuation of over 1400 citizens from Beirut through Cyprus, with 11 flights arriving in Cyprus and 7 departing for Australia, marking a significant and emotional rescue operation. We have now helped over 1400 people depart from Beirut.

Yesterday in Brussels, I presented the advancement of LGBTQI+ rights in Cyprus during 2013-2023. A discussion followed on the role of @DISY1976 and @EPP's European Centre-Right parties in promoting LGBTQI+ rights across Europe. The dialogue was co-hosted by the @MartensCentre for European Studies and EPPride, bringing together diverse perspectives for promoting equality for all. Amongst others we covered Legislative Progress in the EU and Europe, the Role of Centre-Right Parties, Political Dynamics, European influence and Collaboration, Public Sentiment and Political Strategy and the Challenges faced by EPP parties in this area. – at Brussels, Belgium

Congratulations Pavlos!!! – at Cyprus

Μοναδικός! Μπράβο!

Η Khelif ποτέ δεν είπε ότι ήταν ούτε τρανς, και ούτε καν ιντερσεξ. Γεννήθηκε γυναίκα, μεγαλωσε ως γυναικα και πάντα διαγωνιζόταν ως γυναίκα απέναντι σε γυναίκες. Ακομα και στους Ολυμπιακούς του Τόκυο. Το IBA έχει διαφορετική άποψη για την Khelif βασισμένο σε δικές του ιατρικές εξετάσεις και κανόνες. Από το IBA όμως αφαιρέθηκε το καθεστώς του παγκόσμιου κυβερνώντος φορέα για την πυγμαχία από τη ΔΟΕ τον περασμένο Ιούνιο, επειδή απέτυχε να ολοκληρώσει τις μεταρρυθμίσεις σε θέματα διακυβέρνησης, χρηματοδότησης και ηθικής. Είναι λοιπόν δύσκολο για μένα να εμπιστευτώ την κρίση ενός οργανισμού που αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα στο εσωτερικό του. Έχω αμέριστη συμπαράσταση για τον αγώνα των γυναικών για ισότητα. Θεωρώ πως θα έρθει κάποτε ο χρόνος, μάλλον όχι όσο ζω, που θα βρεθεί πιο δίκαιος τρόπος να διαγωνιζονται άτομα βασει σωματικης και φυσικης διαπλασης σε δίκαιες κατηγορίες και όχι στεγνά λόγω φύλων. Μέχρι τότε όμως, πιστεύω στην σωστή εκπροσώπηση των φύλων σε αγώνες κυρίως για την προστασία όλων των γυναικών. Το ότι ένα άτομο έχει φυσικά προσόντα που του δίνουν πλεονέκτημα δεν είναι κάτι καινούργιο. Πάντα θα υπάρχουν αθλητές που, λόγω των φυσικών τους χαρακτηριστικών, υπερέχουν. Το να κατηγορούμε ή να αποκλείουμε άτομα όμως επειδή έχουν γεννηθεί με ορισμένα χαρακτηριστικά είναι άδικο και δεν ευθυγραμμίζεται με τις αξίες της ισότητας για όλες και όλους που υποτίθεται θελουμε να προάγουμε στην συζήτηση αυτή για τις γυναίκες και ειδικά για τις αθλήτριες. Ακόμη και αν η Khelif είναι ίντερσεξ (γιατί τρανς, παρά την παραπληροφόρηση, δεν είναι), πόσο δίκαιο θα ήταν να αποβληθεί επειδή γεννήθηκε έτσι; Η φύση της δεν μπορεί να αποτελεί λόγο αποκλεισμού της από τους αγώνες. Αν ακολουθήσουμε αυτό το σκεπτικό, θα πρέπει να εξετάσουμε εκ νέου όλες τις γυναίκες που έχουν κερδίσει σε Ολυμπιακούς Αγώνες μέχρι σήμερα, προκειμένου να αξιολογήσουμε τα δικά τους χαρακτηριστικά. Άλλωστε, πολλές από αυτές διαγωνίστηκαν σε εποχές που τα χαρακτηριστικά φύλου δεν εξετάζονταν με τον ίδιο τρόπο όπως σήμερα. Αυτό από μόνο του θα ήταν εξωφρενικό, ειδικά για όσους από εμάς στηρίζουμε τις γυναίκες και την ισότητα των φύλων. Η αντίδραση αυτή δείχνει την παγίδα των ακραίων φωνών που συγκαλυμμένα επιδιώκουν να περιορίσουν αντί να προάγουν την ισότητα. Αυτές οι αντιλήψεις δεν μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους, αντιθέτως, μας γυρίζουν πίσω και υπονομεύουν την πρόοδο που έχει επιτευχθεί για την ισότητα των φύλων. Είναι σημαντικό να παραμείνουμε επικεντρωμένοι στην υποστήριξη και την προώθηση ενός πιο συμπεριληπτικού και δίκαιου αθλητικού περιβάλλοντος. Μέχρι τότε αφήνω τους ειδικούς να αποφασίσουν για την δίκαιη συμμετοχή των αθλητων στους Ολυμπιακούς. Εγώ, άλλωστε, δεν θεωρώ ότι ξέρω καλύτερα από αυτούς. – at Cyprus

Never mind the rain! Well done #Paris2024    ! Great job! Excellent opening ceremony with the city and the athletes at heart! #Olympics    #OlympicGames    @Paris2024 – at Cyprus

Αρκετά ανησυχητικό... Head of Lebanon’s Hezbollah threatens Israel, Cyprus in televised address arabnews.com/node/2533621/mi…