Afrooptymizm zaraża świat i publicystów. Po Chinach, Azji Wschodniej i Indiach następna wielka fala rozwoju i redukcji ubóstwa może objąć Afrykę. Maszynka rozwoju rusza na południe? Są argumenty za. Według prognoz MFW w nadchodzących latach kraje afrykańskie znajdą się wśród najszybciej rozwijających się gospodarek. W pierwszej dziesiątce państw z najwyższym średnim tempem wzrostu w latach 2026–31 aż sześć pochodzi z Afryki: Sudan, Gwinea, Etiopia, Rwanda, Uganda i Benin. Dla porównania w latach 2011–19 były to tylko dwa państwa: Etiopia i Rwanda. Idźmy dalej. W poprzedniej dekadzie państwa afrykańskie rozwijały się średnio w tempie 3,7 proc. rocznie. W najbliższych latach ma to być 4,6 proc., czyli prawie tyle samo co w krajach azjatyckich — 4,7 proc, przy tym rozwój Azji jest mocno wspierany przez technologiczny impuls związany z AI. Afryka takiego bodźca nie ma, a mimo to ma rozwijać się bardzo szybko. Tempo wzrostu na kontynencie przyspieszyło więc o 0,9 pkt proc. Tylko w jednym regionie poprawa jest większa — w Ameryce Łacińskiej, gdzie dynamika PKB wzrosła z 1,6 do 2,7 proc., a więc o 1,1 pkt proc. Wygląda na to, że rzeczywiście zachodzi jakaś zmiana. Poprawa obejmuje bowiem cały region, a nie tylko pojedyncze kraje. Jedną z najważniejszych postaci nowego afrooptymizmu jest Joe Studwell, autor bardzo wpływowej książki „How Asia Works”, który w tym roku wydał „How Africa Works: Success and Failure on the World’s Last Developmental Frontier”. Jego zdaniem fundamentalną barierą rozwoju Afryki były nie tylko zła polityka, słabe instytucje czy dziedzictwo kolonializmu, lecz także bardzo mała gęstość zaludnienia. Brakowało dużych lokalnych rynków i większych miast, w których zwykle bije serce postępu: powstają innowacje, biznes spotyka się z nauką, a popyt z podażą. Budowa infrastruktury była przez to wyjątkowo kosztowna, a przedsiębiorstwa nie miały dostatecznie dużej bazy konsumentów. Według Studwella sytuacja zaczyna jednak się zmieniać. Gęstość zaludnienia Afryki powoli przypomina tę, którą Azja osiągnęła u progu swojego gospodarczego przyspieszenia. Miasta stają się większe, powstają rozległe rynki konsumenckie, a dystans między producentami i odbiorcami się zmniejsza. Zdaniem Studwella proces ten można już obserwować m.in. w Etiopii i Rwandzie, co może wyjaśniać szybki rozwój ich gospodarek. Wiem. To wszystko brzmi trochę abstrakcyjnie. Afryka wciąż kojarzy się głównie ze skrajną biedą, wojnami domowymi, fatalną infrastrukturą, nepotyzmem i korupcją. Ale może rozwój jest procesem, którego państwa muszą się nauczyć? Najpierw drogę tę przeszedł świat zachodni — Europa i Stany Zjednoczone. Później podążyły nią Japonia, azjatyckie tygrysy, Chiny, a następnie Indie. Wkrótce do tego grona może dołączyć też Afryka. Więcej: pb.pl/maszynka-rozwoju-rusza…