به من اعتماد کنید
و همین الان برید سراغ فیلم #CODA .
هم اشکتون رو درمیاره و هم حالتون رو خوب میکنه. فیلمی که تو زمان خودش جوایز رو یکی پس از دیگری درو کرد و بیحاشیهترین انتخاب اسکار و سایر برای بهترین #فیلم در حداقل ۲۰ سال گذشته بود. بازی کوتسر هم چیزی فراتر از شاهکار.
اورریتدترین #فیلم تاریخ!
از سکانسهاش بگیر تا موسیقیش همش کپی از فیلمهای قبل از ۱۹۷۰ عه.
مگه میشه اینقدر همه چی مصنوعی باشه اونم تو ژانر عاشقانه.
واقعاً نمیفهمم این همه تعریف #لالالند از کجا میاد.
از بازیهای ضعیف سریال #یَل که بگذریم، با اتفاقاتی طرفیم که هیچ منطق و توجیهی پشتشون نیست. بدتر اینکه همون یکیدو سکانس خوب هم با کمی فکر کردن پر از باگ میشن و هیجانشون رو از دست میدن.
خلاصه، این سریال فعلاً فقط با اعتبار موفقیت قبلی برادران محمودی زندهست.
طرفدارای #نولان کاری کردن که آدم ناخودآگاه از خود نولان هم دلزده بشه. انگار محاله چیزی بسازه و این جماعت یک بار واقعیتها رو همونطور که هست بپذیرن! چیزی که خوب نیست، خوب نیست؛ حالا شما هی بشینید براش بهبه و چهچه کنید !
#اودیسه بد بود.
پنج قسمت گذشته و هر قسمت بهتر از قبلی بوده. #سرخ_سیاه اونقدر خوبه که واقعاً نمیشه ایرادی ازش گرفت. اگه همینطور پیش بره، کنار «در انتهای شب» که اونم به کارگردانی آیدا پناهنده بوده ، یکی از بهترین سریالهای نمایش خانگی میشه.
جالب اینجاست که نیومدن مثل سازندگان سریال #یل ٫ زیر هر پست بزنن که سازندگان پوست شیر برگشتن.
حتی ذره ای از موفقیت قبلی خودشون برای سریال جدیدشون استفاده نکردن.
حالا کی ضرر کرد ؟
تو دنیایی که همه دارن فیلم جدید نولان یعنی اودیسه میبینن شما خاص باشید و برای خودتون و چشم هاتون ارزش قائل باشید و فیلم جدید لی چانگ دونگ یعنی Possible Love ببینید.
#اسکار از الان براش کنار گذاشتم.