دیوید

احتمالا بعدها از وضعیت امروز ما فیلم می سازن و اولش می نویسن؛ " بر اساس داستانِ واقعی"

اخیر در هنگام حرف زدن در بیان جمله بندی های بلند، کلمات از ذهنم پاک میشه؛ حتی با وقفه چند لحظه ای هم چیزی یادم نمیاد.

یعنی صاحب این کفش ها خودشون نمیتونن این کار و انجام بدن🙄

این درب در مسیر تردد هر روزمه؛ احتمالا بیش از نیم قرن سن داشته باشه و من با دیدنش این تصویر ذهنی برام تداعی میشه صدای کلید بابا؛ شوق دیدن یه آشنا؛ خوش امدهای بلند، خداحافظی های طولانی، صدا و همهمه مهمونا؛ لگد زدن نوه ها؛ فرار بچه ها بعد از زنگ زدن؛ و بدرقه همیشگی آدم ها...

خودت رو با کسی که کودکی امن‌تری داشته مقایسه نکن. اون شاید در کودکی دنبال استعدادش بوده؛ تو شاید دنبال این بودی که بفهمی امشب دوباره دعوا می‌شه یا نه. یکی از کودکی، تمرین رشد کرده؛ یکی تمرین بقا. این دو مسیر، قرار نیست در یک زمان به یک مقصد برسند... کتاب "از تروما تا التیام"

صحبت این بود که غنی و فقیر از این وضعیت ناراحتن؛ یکی گفت واقعا نمی دونم یه نفر با ماهی ۲۰ ، ۳۰ تومن چجوری زندگی میکنه؟ گفتم ببین بستگی داره تو زندگیت و رو چقدر بسته باشی؛ مجبوری از سر و ته خیلی چیزا بزنی که رو اون رقم فیکس بشی؛ خیلی از بازنشسته ها با عروس، داماد و نوه همینن

سر صبحی با مرور چند تا از اتفاقات گذشته به یه چیزی رسیدم، اینکه؛ " من غلام ادبم" یعنی احترام و رفتار مودبانه خیلی برام مهمه؛ خیلی...

امروز به فیزیوتراپی دیگه مراجعه کردم و تمام خدمات رو با بیمه حساب کرد. خیلی هم با حوصله معاینه و ورزش های تکمیلی هم بهم آموزش داد.

یه حساب تو بانک آینده داشتم که بعد از ادغام با بانک ملی، اون حسابم به ملی منتقل شد؛ امروز رفتم بانک ملی که ببندمش، ۱۰ هزار تومن کارمزد گرفت.

بنظرم اونجوری که شایسته این قالی باشه بهش توجه نشد.

عصری زیر بارون یکم راه رفتم؛ یه اطلاعیه ترحیم توجه ام رو جلب کرد؛ عکس یه آقای حدودا ۵۰ ساله با کت و شلوار و کروات، نشسته روی صندلی، صورت تراشیده و موهای سشوار شده؛ با خودم فکر کردم موقعی که این و عکس می‌گرفته قطعا به این فکر نمی‌کرده که عکسش برای اطلاعیه ترحیم استفاده بشه؛ غمناکه

یه روز یه بنده خدایی توییت زده بود که "من و به چی میشناسین"؛ منم هیجان زده برداشتم ریتوییت کردم. چند دقیقه بعد دیدم یکی که هم و فالو داریم، توییت کرده " با اشاره به محتوای توییت، دغدغه های یسری ها فلان و بیسار" با خودم گفتم چه کاری بود، رفتم توییت و پاک کردم

دو هفته دیگه، دو ماه میشه که به اداره جدید منتقل شدم؛ در بدو ورود با مدیر جلسه گذاشتم و قرار شد یه پروژه تعریف و اجرا کنم؛ با توجه به استقبال ابتدایی، اما اون انگیزه لازم رو در مدیر نمیبینم و حالا دچار تردیدم؛ الان دو هفته است که میخوایم یه جلسه مشترک بگذاریم و ایشون وقت نمیذاره

چند سال پیش یه فعاليتي برگرفته از شهرهای بزرگ تو همدان انجام می‌شد به اسم دیوار مهربانی؛ هدف این بود که در ایام پیش از نوروز لباس های قابل استفاده در مکان های خاصی به اشتراک گذاشته میشد تا افراد نیازمند ازش استفاده کنند. بعد از مدتی به سطل زباله شهر تبدیل شده بود🙄

دوست من یه آقای مجرده و مدیر ساختمانه؛ میگفت یه روز یکی از همسایه ها بهم پیام داده که تو مدیر ساختمانی، ترخدا بیا به این واحد بغلی ما بگو یکم آرومتر؛ صداشون خیلی زیاده😁

دوستم زنگ زد که میخوام فرش بخرم؛ گفتم ماشینی یا دست بافت، گفت: ماشینی؛ امروز با هم رفتیم نگاه کردیم؛ اونایی که ایشون پسندید متری ۲۰ میلیون بود؛ یعنی یک جفت فرش ۹ متری ماشینی ۳۶۰ میلیون می شد؛ فرشی که با یه بار استفاده ۱۰۰ تومنم ازش نمیخرن