Pinned Tweet
⠀⠀
กระแสสำนึกตรึกธารไหลเวียนหวน เวียนวนล้วนใต้ธารทมิฬลับดับแสง อนธการเร่เรียนอาคันตุกะสู่กายท่าน แด่「 อาณาองค์เทพอธกะนิรันดร์ 」
⠀⠀
渊 retweeted
A secret side of Master of Mount Jing that none has seen before?
Discover the fun side of Wang Wei and his most interesting stories. Come take a look!
#HonorofKings #HOK #HOKWANGWEI #HOKNewHero #Flowasone
渊 retweeted
Replying to @DepthOfAbyssal
@DepthOfAbyssal
“ ต้าเกอ ต้าเกอ,
⠀ท่านใส่เสื้อผ้ายาวรุ่มร่ามขนาดนั้น
⠀ไม่ร้อนบ้างหรือขอรับ ? ”
(ถามไม่ได้ดูชุดตัวเองเล้ย...)
ข้าเสียมารยาทไปเสียแล้ว (ส่ายหน้าเกรงอกเกรงใจ) ข้าผู้น้อยเป็นเพียงกุนซือสัญจรผ่านมา เพียงไม่จำเป็นต้องกินนอนเช่นคนทั่วไป เกิดสนใจในลูกท้อท่านไม่หยอก…แปลว่าท่านมีอีกมากน่าชม หากข้านำไปฝากพลพรรคของข้าได้คงจะดี พวกเขาคงบอกรสชาติออกมาชัดเจนอยู่ หรือท่านอยากลองบรรยายมันดูเล่า?
渊 retweeted
ᅠ
"ข้าไม่เข้าใจ ทำไมหลังๆศาลเจ้าของข้าถึงเงียบเหงาแบบนี้ล่ะ ถึงข้าขี้เกียจยังไงแต่ศาลเจ้าก็เปิดทำการ มิได้ปิดประตูเสียหน่อย เงียบขนาดนี้ข้าเบื่อจะตายอยู่แล้ว ฮั่ยๆๆ"
"เจ้าแม่... เจ้าแม่ลองมองท้องฟ้าด้านนอกดู"
"ทำไมหรือ? ท้องฟ้าวันนี้ก็สวยดีนี่นา"
". . . . .เจ้าแม่ เวลานี้ยามโฉ่ว (01:00-03:00) มนุษย์ปิดประตูบ้าน ดับตะเกียงเข้านอนกันหมดแล้ว ใครที่ไหนจะเดินขึ้นเขาขอพรเวลานี้กันขอรับ"
". . . . ."
โถ่เอ๊ย! ก็ตอนกลางวันมันร้อนนี่นา ใครอยากตื่นมาทำงานแล้วเจอแสงแดดแยงตากันเล่า ข้าก็แค่ชอบบรรยากาศเงียบสงบ เปิดศาลตอนอากาศเย็นสบาย ทำไมเจ้ามนุษย์ไม่รู้จักรอกันบ้าง จิ๊ๆๆๆ
‘work smarter not harder’ ไม่เคยได้ยินกันบ้างหรือไร ไม่ใช่ความผิดของข้าเสียหน่อย! ชิ!!!
(。•̀ ⤙ •́ 。ꐦ) !!!
ᅠ
渊 retweeted
มนุษย์นั้นเกิดมามิได้สูงต่ำ
แต่ความคิดยกคนขึ้นหรือลดคนลง
ผู้ใดรู้จักยับยั้งวาจา ย่อมมีเกียรติดุจภูผา
ผู้ใดปล่อยตนตามอำเภอใจ
แม้มีร่างเป็นมนุษย์
ก็ประหนึ่งผู้ไร้ครู ไร้ผู้สั่งสอน
渊 retweeted
ดุจกลองรบได้กระทบดังขึ้นท่ามกลางนิศากาล เป็นความปั่นป่วนในชั่วยามของความเงียบงัน พัลวันความคิดวนเวียน ก่อร่างเป็นตัวห่อหุ้มชีวาให้นึกอึดอัดขึ้นมาเสียโดยง่ายด้วยประการฉะนั้น หากสัมผัสเข้าทีคงรู้สึกแข็งกระด้าง หยาบโลน เฉกเช่นศิลาลับคมดาบที่ผู้มีฝีมือการช่างมักใช้เป็นอาจิณ และราวกับความปั่นป่วนทั้งอึดอัดดังว่า จำต้องทำให้ข้าใช้หัตถ์ทั้งสอง ฉีกลอก กระเทาะเปลือกความหยาบโลนออกมาด้วยเสียงคำรามต่อต้าน เปรียบดั่งผู้กระทำผิดบาปหลีกหนีโซ่ตรวนเสียแล้วก็คงไม่ต่าง สิ่งที่หลอกหลอนข้าผู้เป็นเทพแห่งสงครามอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันนั้น แท้จริงแล้วให้ความรู้สึกเช่นนี้ด้วยประการทั้งปวง
ครั้นนั้นข้าจำได้ดี ถึงสายตาที่เปี่ยมความเทิดทูนต่อทุกสรรพสิ่ง เด็กชายวิ่งร่าทั่วเขาคุนหลุน ฝึกฝนวิชาใฝ่ตนหวังได้เป็นเซียน ศรัทธาที่มีมากต่อผืนภพอันสูงส่งขึ้นไปในเบื้องหน้านั้น ล้วนบริสุทธิ์หาสิ่งใดเปรียบ กระบวนเพลงรบถูกฝึกปรือเสียแต่วัยเยาว์ ด้วนทั้งวิชาแปลงกายติดตัวเสียก็ดี เด็กคนนั้นจำได้ดีทีเดียว ว่าเป้าหมายเช่นการได้อยู่เคียงคู่ภพภูมิสวรรค์นั้นมีค่ามากเช่นไร
渊 retweeted
ทำไม คือคำถามแห่งจุดเริ่มต้นของการแสวงหา สร้างสรรค์ และค้นพบ
ผู้คนตั้งคำถามต่อโลกทั้งใบ ต่อธรรมชาติ ต่อใบไม้ ต่อผืนดิน ต่อท้องนภา ศรัทธา ความเชื่อ กระทั่งคุณค่าภายในตัวเอง มานับตั้งแต่อดีตกาล การดิ้นรนเพื่อแสวงหาของพวกเขา ทำให้อารยธรรมถือกำเนิด เพราะจิตวิญญาณที่ไม่เคยหยุดนิ่ง
渊 retweeted
ᅠ
ᅠ
“ดูเหมือนว่าผมจะเข้ามาทักทายช้าไปหน่อย... แหม ก็ งานยุ่งตามประสาบาทหลวงธรรมดา ๆ นั่นแหละครับ ยังไงก็สวัสดีเดือนตุลาคมนะครับ”
สมชื่อคุณชายสายเสมอเสียจริง
แต่ ‘ฮาโลวีน’ อื้ม— เขาอาจจะแก่เกินกว่าจะมาสนุกกับอะไรแบบนี้แล้วก็ได้ คงต้องเตรียมลูกกวาดไว้แจกเด็ก ๆ แทนแล้วสินะ
ᅠ
ᅠ
渊 retweeted
บางสิ่งบางอย่าง ร่วงหล่น ตกกระทบผืนไหล่ของเหว่ย ที่อาภรณ์ปกคลุมไม่ถึง เมื่อลองยื่นมือออกไปตรวจสอบสภาพอากาศดู จึงมีสีหน้าหย่อนยานทันที ฝนตกอีกแล้ว เขา พึมพำแบบนั้นกับตัวเอง ขณะฝนเม็ดเล็ก ก็เริ่มทยอยกันโรยรินเยือนผืนดิน
渊 retweeted
ความรู้สึกเข้าอกเข้าใจผู้คน คือบททดสอบขั้นพื้นฐานของการเข้าอกเข้าใจงานศิลป์ แต่เขากลับปฏิเสธไม่ได้ ว่าบางครั้งมนุษย์ ก็มีภูมิหลังของสิ่งที่เรียกว่าจิตใต้สำนึกแสนซับซ้อน และเหว่ยเอง ก็เป็นแบบนั้นเช่นกัน เขายังคงฝันร้าย ยังคงทุกข์ทรมาน อาวรณ์ต่อความบริสุทธิ์แห่งวิสัยทัศน์ที่ถูกพราก
渊 retweeted
ผืนผ้าใบที่ว่างเปล่ากำลังถูกรองพื้นด้วยสีขาว ขาตั้งภาพประดับแผ่นเฟรมขนาดใหญ่ ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้ามหาสมุทรของเกาะขนาดเล็ก ณ ไอโอเนีย อันมีชื่อว่าโคเยห์น จิตรกรหนุ่ม ผู้นี้ ตระเตรียมเวทีสำหรับงานจิตรกรรมอย่างใจเย็นผ่านปลายพู่กัน เป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติ และทิวทัศน์ที่เฝ้ายล
This quoted post is unavailable.
渊 retweeted
“ นี่ นี่, คงคงเอ๋อร์ ”
แอบกระเถิบกายเข้าหาร่างสูงโปร่งที่นั่งอยู่ข้างกาย
นัยน์ตากลมโตสีฟ้ากวาดมองซ้ายทีขวาที
ไม่ค้นพบสิ่งมีชีวิตใดนอกจากพวกเขา
ถึงแม้ว่าฉางอันซึ่งเป็นนครที่่ไม่เคยหลับใหล,
จะมีชีวิตชีวาแม้ในยามราตรี
แต่นั่นก็ยังถือว่าเมืองยังอยู่ในความสงบสุขดี
ยิ่งมองจากมุมสูง, ฉางอันก็ยิ่งงดงามตระการตา
แม้จะเป็นมุมที่ไม่สูงมาก——เพียงแค่บนหลังคาเรือน
แต่ก็มากพอที่จะทำให้โลกทั้งใบมีเพียงพวกเขาแค่สองคน
“ คืนนี้... อากาศเย็นมากเลยเนอะ ? ”
แสร้งเอ่ยถามออกไปด้วยรอยยิ้มทะเล้น
ที่ถึงแม้เสี่ยวฝูจะทำแบบนั้นเป็นประจำ
แต่ถ้าเป็นคงคงเอ๋อร์แล้ว...
มันก็ไม่เหมือนกันกับคนอื่น























