Elisabeth R

Maalesef hiç istemediğim şekilde buraya kadar geldik.. İlla bir şeyleri anlamak için, birinin canı mı yanması gerekiyordu.. Kırılabilmek, ifadelerimizi net söyleyebilmek için.. Hoşuma gitmiyor.. Hem de hiç hoşuma gitmiyor.. Cihan'ın yöntemi başarılı.. Gerçekler sert çünkü Albora topraklarında.. Bunu en iyi kendi düğün günleri gösterdi.. Hâlâ aynı yerdeyiz.. Fakat anlamayan tarafın Alya olduğunu düşünüyorum ısrarla.. Cihan'ın yüzüğü olsun ya da olmasın.. Sonuçta söylenmesi gereken bir gerçek var.. Bebeğinin mutluluğunu da acısını da sadece kendisi yaşıyor.. Bu bana hiç ama hiç doğru gelmiyor.. Deniz'i sahiplendiği gibi bütün aidiyetini o çocuğa vererek, Cihan'ı bu gerçekten mahrum bırakıyor.. Ben inciniyorum bu konuda.. Anne olarak değil, o çocuğa Cihan'ın aşkı olarak sığınıyor şu an.. Ve dolayısıyla daha önce dediğim gibi aşkın en bencil hâlini yaşıyor yine.. Cihan'ın parmağındaki yüzüğe tahammül edemediği için, çocuğunu yani kendi aşkının gölgesini bile Cihan'a veremiyor.. Çözüm basit.. Cihan ile kalmak zorunda değil.. Elbette nişanlanan bir adamın yanında hiçbir vasfı olmadan kalamaz.. Bu konuda Alya'nın yanındayım.. Fakat bunu da dile getirmeyerek yine kaçak güreşiyor.. Her zaman yaptığı gibi.. Zaten söylemeye söylemeye bugünlere geldik.. Kıskandığını, her seferinde aynı yerden incindiğini söylememesi bile Alya'nın yerinde saydığını gösteriyor.. Bu sene Cihan bu konuda daha başarılı.. Hiç değilse yara aldığı yerleri söylemekten kaçınmıyor.. Terk edilme acısını Alya'ya defalarca vurdu.. Fakat Alya öyle değil.. O nedenleri değil, eylemlerin sonuçlarıyla hareket ediyor.. Berfin'e samimiyetsiz bir şekilde yaklaşması bile beni boğuyor.. Daha önce Mine'ye, Meryem'e yaptığı gibi.. Yine aynı yerdeyiz.. Dolu dolu kıskandığını söyleyemeyen bir karakterin gururu altında kayıplarını izliyoruz.. Artık Alya'ya bu konuda üzülmekten ben bir izleyici olarak yoruldum.. Mine, Meryem, Berfin ve türevleri.. Evet, hepsi rahatsız edici karakterler fakat her birinin talepleri netti.. O konakta kalmak istediklerini dolu dolu yansıttılar.. Yanlış yöntemlerle de olsa.. Hoşumuza gitmese de.. Kısacası ne istediklerini biliyorlardı.. Hayata karşı talepleri olan, tutundukları yere bir yerden bağlanan insanlar idi.. Peki ya Alya.. Onlardan daha fazla talep etme hakkı var.. O konakta hangi vasıfla neden kalmak istediğini bir kez anlatabilecek cesareti olsaydı geldiği günden beri, şu an bu durumda olmazdık.. Benim nezdimde ıssızlık bir tercih artık Alya için.. Zamanında belki geçmişinden kalan travmayla ıssız olmak zorunda kalmıştı.. Fakat Cihan'ı bulduktan sonra, ıssızlık bir opsiyon oldu onun için.. Cihan'a diyor ya benimle kal diye.. Bunu bana kalırsa kendi demeli.. Alya, Cihan'la kalmayı başarmalı.. Alya adına nar yemek istediğinde sevinmiştim.. Çünkü ilk defa konaktan kendi kendine bir talebi oldu.. Karnında beslediği canı sayesinde.. Ona yol gösteren bir evlat var.. Bugüne kadar o konakta doğru düzgün bir şey yemeyen Alya, en azından Cihan sormadan onu yönlendirmen kendi bir şeyler isteyebildi.. Basit bir talep.. Fakat ne kadar iyileştirici bir arzuydu.. Narları yerken yaşadığı mutluluk, aslında bu zamana kadar talep edemediği arzularının bütünüydü.. O yüzden şimdi bu tanıtıma bakınca, yine geç kaldığını düşünüyorum.. O an söylese bile gerçeği kıymeti yok.. Tıpkı düğün günleri gidip de, bir gün sonra dönmesi gibi geliyor bana.. Ben ne yazık ki böyle fiziken yara almış adamın karşısında "Benimle kal" diyen birinden hâlâ istediğimi alamıyorum. Bu konuya çok sıcak bakamıyorum.. Alya konuşmadıkça, ona karşı bu sezon kurduğum bu mesafemi korumaya devam edeceğim.. #UzakŞehir