Baran&Dersim

Canım kızım, bugün çok istediğin mor formana kavuştun. Diyarbakır’da izlemeyi çok istediğin Amedspor maçını da izledin. Çok istediğin halayını da çektin. Haberim bile olmadan benden çok Kürtçe öğrenmişsin. Kaç şarkıya eşlik ettin ben sayamadım. Türk’ün Kürd’ü, Kürd’ün Türk’ü olmak zordur kızım. Kendilerini Türk kimliğinin arkasına saklayarak seni hainlikle suçlayacak insanlar olacağı gibi kendilerini Kürt kimliğinin arkasına saklayarak seni dışlayacak insanlar da olacak. Yani ne İsa’ya yaranabileceksin ne de Musa’ya. Bir yanda öz amcam gibi “Kürtlerin çanak yalayıcısı” diyenler olacağı gibi bir yandan da Kürtçe bilmiyorsun diye seni hor görenler olacak. Her iki tarafta seni öyle yoracak ki kendine sürekli “Ben ne yapıyorum, ne için yapıyorum” sorularını soracaksın. Sana öğüdümdür. Ne zaman böyle çıkmaza girersen gözlerinin önüne pırıl pırıl bir Kürt çocuğu ve pırıl pırıl bir Türk çocuğu getir. Onların kendi renkleriyle, dilleriyle ve inançlarıyla omuz omuza yaşadıklarını hayal et. Sonra bu güzellikte bir zerre kadar payın olduğunu düşün. Gözlerini açtığında başka bir parlayacak dünya sana. Sana öğüdümdür. kürd’ün ya da ezilen başka bir halkın, ötelenmiş bir inanç mensubunun “yanındayım” deme, “yanında dur.” Yanında olmakla yanında durmak aynı şeyler değil. Yanında durmak onların yaşadıklarına ve yaşayacaklarına ortak olmaktır. Sakın başkalaşma. Sen bir Türk’sün. Hiçbir şey için Kürt ya da başka bir ırka dönüşme. Hiçbir şeyin karşılığında başkası olma. Türk’lüğü sakın çara çakala bırakma. Türk ol ki senden sonrakiler de senin gibi Kürd’ün bayramında halay çekebilsinler. O cübbeni her giyişinde bana verdiğin “Ben gerçek adaletin bir neferi olacağım.” sözünü sakın unutma. Bizim başımızı eğme. Biz boynunu bir kez bükmemiş Selahattin’in ve bir kez bile eyvallah etmemiş Figen’in yoldaşlarıyız. Onurla ve gururla…