F.Nasim retweeted
مرکز صلح و محیط زیست
اجلاس بین المللی مقابله با اثار جنگ بر محیط زیست پنل سخنرانان داخلی و بین المللی teapawt.org/i/broadcasts/2nQqzNEmd…
F.Nasim retweeted
با سلام و عرض ادب
متاسفانه همانطور که در جریان هستین حال مادرم خوب نیست و هنوز درمانش ادامه داره ولی چون هزینه ی درمان مادرم با هزینه های لوازم بهداشتی و درمان من خیلی خیلی زیاده و چند ماهی هست پدرم بخاطر شرایط مادرم حتی نتونسته یک ساعت سر کار بره
دیگه توانشو نداره و از نظر
F.Nasim retweeted
چه کسانی با شادی های کوچک مردم مظلوم و سربلند ایران حتی در حد یک برنامه تلویزیونی پلتفرمی مخالفند؟ پاسخ همیشه یک چیز است:. براندازهای خارج نشین و تندروهای پرسروصدای داخلی. حتی از یک همخوانی شاد هم عصبانی می شوند. این مردم همیشه باید غمگین و ناامید باشند تا این دو گروه راضی شوند.
F.Nasim retweeted
هر وقت مهمانی به خانه بلوط میآید، بچهها مسولیت همراهی و اجرای برنامهها را بر عهده دارند.
مجری برنامه، برنامه ریزی، اجرای فعالیت، پذیرایی و...
دانشجویی پرسید دستاورد خانه بلوط در این سالها چه بود؟
گفتم: اجرا و هنرنمایی کودکان روستا در امروز.
از شعار "برادر ارتشی/نکن برادر کشی"سال۵۷ رسیدیم به جایی که بنر عزل و محاکمه و #رئیس_جمهور_پزشکیان و #قالیباف رو میگیرن دستشون و شعار میدن"برادر ارتشی/تهدید جان آقا/حاشا به غیرت ما"و ارتش رو به #کودتا علیه #دولت_قانونی_ایران تشویق میکنن!
خدا لعنت کنه بانی این شعارهای انحرافی رو
F.Nasim retweeted
ملت مبعوث پیرو رهبرش هست در اطاعت از دستور ایشان مبنی بر اعتماد به سران قوا.
هنوز عبرت نگرفتید که چرا شعار شما همان شعار نفوذی دستگیر شده بوده و هست؟؟؟؟
F.Nasim retweeted
مذاکره جنگ را به ارمغان نیاورد. جنگ میشد چه با مذاکره و چه بیمذاکره. مذاکره تلاش کرد که جلوی جنگ را بگیرد و «نتوانست».
F.Nasim retweeted
ادعاهایی مثل این که ایران میخواهد در آمریکا بمب کثیف منفجر کند٬ یا فلان مقام سیاسی٬ یا فلان واماندهی دوزاری فراری را ترور کند٬ یا سدهایش کارکرد دوگانه دارند، یا این که رهبرانش دست در دماغشان میکنند، همه تلاشهایی برای زنده نگه داشتن اتش جنگ زیر خاکستر شکست مطلق آمریکا ست
F.Nasim retweeted
برای اینکه کمی خوشحال شوید خوب است عرض کنم که همهی هزینههای تحصیلی و پوشاک و … هر ۳ دانشآموز به مدت ۵ سال تحت پوشش قرار گرفت تا لااقل در این مدت بدون دغدغه به درس و بحثشان برسند.
امید که در آینده، انسانهای مفیدی برای جامعه باشند….
#گزارشکارخیر
مدیر محترم پیام داده بود که سه دانشآموزش در فشافویه، در این هوا با دمپایی میآمدند مدرسه؛ یکیشان در بارانی که میبارید، دمپاییاش در گلو لای مانده بود و با پای برهنه خودش را رسانده بود به مدرسه….
در #کارخیر امروز، این سه کودک هم بودند که به همراه مدیرشان رفتند و کفش خریدند…
F.Nasim retweeted
#کمتر_مزخرف_بگوییم
حدس و گمان، مدرک نیست. نزدیکی جغرافیایی دو متغیر، دلیلی بر وجود رابطه علت و معلولی (بین آنها) نیست.
حتی کسانی که به ایران حمله کردند، چنین ادعاهایی درباره ارتباط سدها با موشکها مطرح نکردهاند!
این روایت تقلیلگرایانه و جنجالآفرین، مصداق روزنامهنگاری غیرمسئولانه است که میتواند پیامدهای خطرناکی برای زیرساختهای غیرنظامی آب داشته باشد.
Speculation is not evidence. Spatial proximity is not causality.
Even those who attacked Iran have not made such claims linking dams to missiles!
This reductionist, sensational narrative is irresponsible journalism with potentially dangerous consequences for civilian water infrastructure.
The @nytimes should know better.
F.Nasim retweeted
در صبرا و شتیلا زنان حامله را کشتند چون «بچههایشان بعداً تروریست خواهند شد»، دیروز بانکهای ایران تحریم شدند چون پول صنایع نظامی را تامین میکردند، امروز سدهای ایران آب و برق صنایع نظامی را تامین میکند پس هدف است، فردا زنان ایران نیروی نظامی ایران را به دنیا میآورند پس هدف هستند
فکر نکنید این چرخ جایی متوقف میشود
F.Nasim retweeted
اولین حکمی که حسن روحانی در مقام رییس جمهوری صادر کرد، دستور برکناری صدرالدین شریعتی بود. هنوز حتی حکم معاون اول یا رییس دفترش را نزده بود که دستور برکناری شریعتی را صادر کرد. وزیر علوم هنوز وزیر علوم دولت احمدی نژاد بود.
F.Nasim retweeted
امروز کودکان خانه بلوط روستای اکبرآباد میزبان دانشجویان دانشگاه پیامنور شهر دهدشت بودند.
فاطمه رفت بین مهمانها و از آنها پرسید میدونید چرا اسم اینجا را گذاشتن خانه بلوط؟
F.Nasim retweeted
شریعتی فقط ۴۳ سالش بود که از دنیا رفت؛ درست دو سال قبل از انقلاب، زمانی که شاه هنوز قدرت تماموکمال مملکت رو دستش داشت.
نه حزب و تشکیلاتی داشت، نه رسانهای و نه قدرتی. تنها تریبونش حسینیه ارشاد بود که از سال ۵۱ تعطیل شده بود. در واقع، فقط چند سال فرصت داشت که حرف بزنه و مستقیم با مخاطبش ارتباط برقرار کنه.
سالها بعد از انقلاب هم هنوز آثارش ممنوع و سانسور میشد. حتی یک ریال هم از بودجه دولتی صرف تبلیغ اسم و یادش نمیشد.
حالا جالبه که سطلی ها با اون ادعای تمدن ۲۵۰۰ ساله و اینهمه بودجه و امکاناتی که داشتن و دارن، چطور در برابر یه جوون سیوچند ساله که فقط چند سال فرصت حرف زدن داشت، اینقدر به چالش کشیده شدید که هنوز هم نتونستند قد راست کنن!
F.Nasim retweeted
همراه با احمدینژاد لشکری از آدمهای درس نخوانده پا به عرصهي عمومی و سیاست گذاری گذاشتند که همه خودشان را دکتر معرفی میکردند و اغلب حتی تحصیلات ابتدایی دانشگاهی هم نداشتند. بسیاریشان هنوز هم در این فضا هستند و خودشان و مطبوعات آنها را دکتر مینامند در حالی که همه میدانند دروغ میگویند. آسیب مهمی که احمدینژاد و تیمش به ایران زدند و کمتر در مورد آن صحبت میشود این است که قبح دروغ را شکستند. ایران را به ورطهای انداختند که در آن صرف ادعا در مورد هر چیزی کفایت بود، دانش لازم نبود، توانایی لازم نبود، عملکرد لازم نبود. یک مشت دزد فاسد سر سفره ملت چریدند و پروار شدند و کشور را به سطح خودشان تنزل دادند و هنوز هم در پوست پوزیسیون و اپوزیسیون فعال هستند
صدرالدین شریعتی فردی منتسب به روحانیت شیعه بود که در دهه هشتاد شمسی، ریاست بر دانشگاه علامه طباطبایی هم معروفش کرد و هم، در میان بسیاری از دانشجویان و استادان منتقدش، منفور. برای آنان، نام او با بازنشستگی اجباری استادان، محدودکردن فعالیت دانشجویی، تعطیلی رشتهها و تفکیک جنسیتی گره خورده بود. شریعتی در درگذشت؛ اما پشت خاطراتی که از دوران ریاستش باقی مانده، پرسشی کمتر پاسخگرفته وجود دارد: این مرد که اختیار ماندن و رفتن دانشگاهیان را به دست گرفت، خودش از کجا آمده بود؟
#رشتو
نام شریعتی بار دیگر بحث درباره آن سالها را زنده کرد: اینکه بر دانشگاه چه گذشت و چه آسیبهایی به آن وارد شد.
قصد من از بازگشت به زندگی و سوابق او، ساختن پروندهای سیاسی علیه کسی که اکنون درگذشته نیست. میخواهم این فرصت را بهانهای برای آسیبشناسی قرار دهم؛ برای فهمیدن اینکه چهرههایی مانند شریعتی چگونه برآمدند، با چه پشتوانهای اختیار نهادهای علمی را به دست گرفتند و چگونه توانستند چنین آثاری بر آنها بگذارند. پرسش فقط این نیست که او پس از رسیدن به ریاست دانشگاه چه کرد؛ باید پرسید پیش از آن چه مسیری را پیموده بود، چه ویژگیهایی او را در نظر منصوبکنندگانش شایسته این مسئولیت میکرد و چه مناسباتی قدرت او را حفظ میکرد.
این جابهجاییِ پرسش، مسئولیت فردی را کمرنگ نمیکند؛ مسئولیت انتخابکنندگان، حامیان و نهادهای ناظر را نیز به بحث میآورد. اگر همهچیز را به منش و رفتار یک رئیس دانشگاه تقلیل دهیم، سازوکاری که او را برکشید و دامنه اختیارش را تعیین کرد، از نقد کنار میماند. برای فهم آسیبهایی که چنین مدیرانی به دانشگاه زدند، باید هم تصمیمهای آنان را بررسی کرد و هم شرایطی را که اتخاذ و تداوم آن تصمیمها را ممکن ساخت. مرور زندگی شریعتی در این نوشته، از همین منظر است: نه فقط شناخت یک فرد، بلکه شناخت راهی که افرادی مانند او را به قدرت رساند؛ راهی که با مرگ آنان لزوماً بسته نمیشود.
برای یافتن پاسخ، باید از سال ۱۳۸۴، زمانی که صدرالدین شریعتی به ریاست دانشگاه علامه طباطبایی رسید، عقبتر برویم. زیرا آنچه در دوران ریاست او بر دانشگاه اتفاق افتاد، صرفاً حاصل رفتار شخصی یک مدیر نبود. شریعتی پیش از آنکه به چهرهای شناختهشده در فضای دانشگاهی تبدیل شود، سالها در نهادهای مختلف جمهوری اسلامی مسئولیت داشت. نکته قابلتوجه در زندگی او، تنوع این مسئولیتهاست؛ از مدیریت آموزشی و دانشگاهی تا وزارت کشور، سازمان عقیدتی سیاسی ارتش و بازرسی انتخابات شورای نگهبان. همین جابهجایی میان نهادهایی با کارکردهای متفاوت، نخستین سرنخ برای شناخت مسیر برآمدن اوست.
شریعتی در سال ۱۳۲۷ متولد شد. تحصیلات دبیرستانی را در تهران گذراند و در سال ۱۳۴۶ وارد حوزه علمیه قم شد. خودش روایت میکرد که با تشویق شهید مطهری به تحصیلات دانشگاهی روی آورد و در دانشکده الهیات دانشگاه تهران پذیرفته شد ( سندی در این باره غیر ادعای خودش ندیدم) . به گفته خودش در سالهای پیش از انقلاب نیز در محیط دانشجویان مذهبی فعالیت سیاسی داشت. مرتضی محمودی، نماینده نخستین دوره مجلس از دوستی با شریعتی در دانشکده الهیات و فعالیت سیاسی مشترک با او یاد کرده است. بااینحال، در منابع موجود نشانی از نقش برجسته تشکیلاتی، سابقه زندان یا مسئولیت مشخص شریعتی در مبارزات پیش از انقلاب به دست نمیآید. تصویری که از این دوره داریم، بیشتر تصویر حاشیه ای است تا مهم.
او در خاطراتش از حضور مطهری در مدرسه محل تحصیل خود و شرکت در درسهای او سخن گفته است. بااینحال، درباره جزئیات تحصیلات حوزویاش اطلاعات چندانی وجود ندارد. مشخص نیست در کدام مدرسه علمیه تحصیل کرده، استادان فقه و اصول او چه کسانی بودهاند، تا چه سطحی از تحصیلات حوزوی پیش رفته و آیا در درس خارج شرکت کرده است یا نه. این ابهام از آن جهت اهمیت دارد که شریعتی در تمام دوران فعالیت اجراییاش از عنوان روحانی و حجتالاسلام استفاده میکرد، اما مسیر تحصیلات حوزوی و جایگاه او در شبکههای سنتی روحانیت روشن نیست.
ابهام بزرگتر به سالهای پس از انقلاب و دوران جنگ ایران و عراق مربوط میشود. شریعتی در سال ۱۳۵۷ حدود سی سال داشت؛ سنی که بسیاری از فعالان مذهبی و انقلابی همنسل او وارد نهادهای تازهتأسیس جمهوری اسلامی شدند. اما درباره فعالیت او در فاصله سالهای ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۵ اطلاعات مستند اندکی در دست است. تاکنون نشانی از مسئولیت مشخص او در سپاه پاسداران، بسیج، کمیتههای انقلاب یا سازماندهی و اعزام نیروهای نظامی و داوطلب به جبههها پیدا نشده است. حتی در مصاحبه مفصلش با کیهان، هنگامی که از این دوره سخن میگوید، تنها به عبارت کلی «بعد از انقلاب مسئولیتهایی را بر عهده گرفتم» بسنده میکند.👇۱
F.Nasim retweeted
چون تولد دکتر روحانی با شهادت همزمان شده بود
من امروز تبریک میگم
مردی که با دو سال تورم تک رقمی، رکورد بعد انقلاب دستشه
مردی که در مورد برجامش، سیدحسن نصرالله گفت باید تدریس بشه شیوه مذاکره او با 5قدرت برتر جهان!
مردی که 5سال قیمت دلار رو ثابت نگهداشت
و...
#روحانی_تنها_نیست






























