کار فکری به دور از آدما واقعا خستگیشم خستگی نیست.
تو یه دنیای ایده آل من نویسنده ی رمان های هزار صفحه ای، دائما در سفر، و عکاسی بودم که به ذوق اومدنش اونقدر زود به زود و پرتکرار بود که دوربینو همه ی روز، جز برای رقصیدن، از خودش جدا نمیکرد
همیشه فک میکردم ضعفم تو نوشتن یا عکاسی با موضوع آزاد به خاطر اینه که خلاقیت ندارم ولی الان که هنوز نتونستم حتی محدوده ی موضوع پایان نامه مم انتخاب کنم میفهمم همه ی این مدت همش به خاطر کمالگرایی بیمارگونه م بوده، و هلووو! من غیر خلاق نیستم!
Girl to girl
اگه نردا رو مغز و اعصابتن فقط به بازاری بودن شغل طرفت اهمیت نده. اون کثافتی که صدتا مهارت و زبان و ورزش و کوفت و زهرمار بلده، یا اونیکه ورزشکار حرفه ای بوده، اونم یه فیریکی نرد مخفیه که به وقتش میره رو مخت
ما ورودی ۴۰۰ بودیم و هم ورودیمون هنوز ترم پنجه! ترم فاکینگ ۵!! تو با رتبه ی چند اومدی دانشگاه آخه که ۵ سال طول کشید درسای چرت و پرت علوم پایه رو پاس کنی؟😭
این استیکرای فلان چیز ممنوع و تو اتاق من این کارو نکن و اینا رو دیدین؟ چقدر یه تینیجر بدفاز بودن راحت شده تو این دور و زمونه. من چقدر سخت باید تلاش میکردم به خانواده بفهمونم نزدیکم نشن