Lubię liczby, zwłaszcza te żużlowe
Warszawa, Polska
Joined December 2010
- Tweets17.2K
- Following910
- Followers6.4K
- Likes18.7K
Pinned Tweet
W najbliższych tygodniach będę dzielił się z wami kartami zawodników z ich najważniejszymi liczbami w PGE Ekstralidze 2024. Poniżej krótka instrukcja o tym, co prezentują widoczne statystyki.
W podsumowaniu zobaczymy sklasyfikowanych zawodników minionego sezonu, a więc 55 żużlowców. Górna część statystycznej karty to najważniejsze liczby danego żużlowca oraz jego pozycje w klasyfikacji indywidualnej według średniej oraz według wygranych pojedynków, czyli % pokonanych rywali.
W drugiej części znajdziemy wykres, pokazujący ile razy zawodnik zajął dane miejsce we wszystkich biegach sezonu. Do czwartych pozycji zaliczone zostały też wszystkie wykluczenia, defekty, taśmy itp.
Po lewej stronie widzimy cztery różne parametry zawodnika wyrażone w gwiazdach. Są to: średnia domowa, średnia wyjazdowa, skuteczność na starcie i skuteczność na dystansie. Im więcej zapełnionych gwiazdek, tym lepiej, a liczba ta zależy od przyjętej przeze mnie skali.
Komplet pięciu gwiazdek w każdej z kategorii można było uzyskać dzięki następującym wynikom: średnia domowa i wyjazdowa co najmniej 2,500 pkt/bieg, skuteczność na starcie* minimum 72% oraz skuteczność na dystansie** co najmniej 26%. Obok gwiazdek mamy także dokładne liczby zawodników oraz miejsce w każdej z kategorii wśród zawodników sklasyfikowanych.
* Skuteczność na starcie mówi nam jaki % rywali dany zawodnik pokonał na starcie, za którego koniec przyjmuje się wejście w drugi łuk pierwszego okrążenia.
** Skuteczność na dystansie pokazuje jaki % z możliwych do wyprzedzenia rywali, dany zawodnik wyprzedził na dystansie (statystyka uwzględnia też ewentualną stratę pozycję przez zawodnika). Dystans mierzymy od wejścia w drugi łuk pierwszego okrążenia do końca wyścigu.
W ostatniej części skupiłem się na samej jeździe na dystansie. Na grafice z torem pokazane są zielone i czerwone trójkąty. Pierwsze z nich zostały zaznaczone w miejscach, w których zawodnik wyprzedzał rywali, natomiast drugie wskazują na to, gdzie ten żużlowiec był wyprzedzany (oznaczona jest pozycja wyprzedzającego rywala). W środku toru znajdziemy dane dotyczące jazdy na dystansie z podziałem na mecze u siebie i na wyjeździe, natomiast po prawej stronie mamy wykres prezentujący bilans na dystansie zawodnika na poszczególnych okrążeniach.
#statystykipgee
Jak drużyny M2E radziły sobie na starcie i na dystansie na własnym torze, a jak na wyjazdach?
🔴 Polonia Bydgoszcz jako jedyna przekroczyła 50% skuteczności na starcie na wyjazdach. Na obcych torach miała 62,8%, czyli więcej niż którykolwiek rywal u siebie. Bydgoszczanie zanotowali za to drugi najgorszy wyjazdowy bilans na dystansie.
⚪🔵 Orzeł i Stal były na plusie na dystansie zarówno u siebie, jak i na wyjeździe.
⚫ Wilki jako jedyne startowały gorzej u siebie (46,9%) niż na wyjazdach (48,9%). Na własnym torze krośnianie zanotowali za to drugi najlepszy bilans na dystansie (+23).
🟡Polonia Piła jako jedyna była na minusie na dystansie u siebie (−10). Na wyjazdach dostała aż -40.
🟢 ROW miał największą różnicę w skuteczności na starcie: 58,1% u siebie i 44,7% na wyjazdach.
Jak drużyny PGEE radziły sobie na starcie i na dystansie na własnym torze, a jak na wyjazdach?
🟡 GKM jako jedyny był na plusie na dystansie zarówno u siebie (+26), jak i na wyjazdach (+10).
⚪ Unia wyjątkowo lepsza na dystansie na wyjazdach (+8) niż na własnym torze (−10).
🟢 Włókniarz jako jedyny startował gorzej u siebie (38,9%) niż na wyjazdach (39,6%). Falubaz niemal identycznie w obu przypadkach (44,8% i 44,5%).
🔵 Na wyjazdach nikt nie przekroczył 50% skuteczności na starcie. Najbliżej była Stal (49,2%).
🔵🔴⚪ Łączna cecha medalistów? Zespoły z Torunia, Wrocławia i Lublina wygrywały u siebie 58-61% startów.
Najwięcej walki na dystansie w Metalkas 2. Ekstralidze oglądaliśmy na torze Wilków 🐺
🥇 Krosno: 13,4 mijanki/mecz (rok temu 8,75 i 6. miejsce)
🥈 Bydgoszcz: 13,1
🥉 Rzeszów: progres z 8,13 na 12,6.
Poznań był jedynym torem, który pogorszył się w porównaniu do M2E 2025.
Toruń drugi raz z rzędu z podwójną koroną 👑👑
🏆 Mistrzostwo Polski
🏁 Najbardziej atrakcyjny tor: 24,1 mijanki/mecz
Tegoroczny wynik to rekord! Poprzedni należał do Wrocławia (21,7 w 2018).
W 5 z 7 ostatnich sezonów najwięcej ścigania było na torze drużyny Piotra Barona.
Rafał Gurgurewicz retweeted
Mamy dzisiaj dla Was wypasione podsumowanie sezonu 2026. W studiu Paweł Przedpełski ze Stali Gorzów i Antek Mencel z PSŻ-u Poznań. Omówimy najważniejsze momenty, mecze i wydarzenia obu lig, a także dyspozycje 8 klubów.
Dodatkowo najważniejsze statystyki indywidualne od @Guru992 i kilka tyrad @MarcinKuzbicki jaki to zagraniczny junior był nam wszystkim potrzebny.
149 mijanek w czterech rundach SEC 2026, średnio 37,3 na turniej 🏁
🇵🇱 Najwięcej w Rzeszowie – 47
🇨🇿 Najmniej w Pardubicach – 26
Średnia SEC minimalnie gorsza od SGP, a w przeliczeniu na jeden bieg mamy praktycznie remis: 1,67 w SEC wobec 1,68 w SGP.
381 mijanek w 10 rundach SGP 2026.
🇬🇧 Manchester rządzi: 63 i 62 wyprzedzenia w dwóch rundach. Co trzecia mijanka została odnotowana na tym torze.
🇱🇻 Najmniej w Rydze, tylko 20.
Zależy jak na to spojrzymy, bo najgorszy bilans na dystansie w Toruniu:
[-8] Kawczyński
[-6] Duchiński
[-5] Miśkowiak
[-4] Fricke
[-4] Michelsen
Najczęściej wyprzedzani (w nawiasie bilans):
[21] Bloedorn (0)
[16] Michelsen (-4)
[15] Kawczyński (-8)
[13] Duchiński (-6)
[12] Dudek (+17)
Patrzę na tę statystykę i ciekawi mnie kto z zawodników z Torunia był najczęściej mijany na Motoarenie? Mój typ to Michelsen.
@Guru992
Wczoraj PGE Ekstraliga, dziś Metalkas 2. Ekstraliga. Ta sama analiza: średnia biegopunktowa kontra skuteczność w pojedynkach i siła rywali – tym razem dla 64 zawodników M2E.
Zgodność obu miar jest jeszcze wyższa niż w PGEE, ale i tu są zawodnicy, których średnia ustawia za wysoko lub za nisko. 🧵👇
Kogo średnia zaniża? Franciszek Majewski: 48. wg średniej → 39. wg pojedynków. Kacper Andrzejewski: 46. → 38. Za nimi Radosław Kowalski i Francis Gusts – po 7 pozycji w górę.
Imponujące awanse. Ale trzech największych beneficjentów łączy coś jeszcze 👇
Siła rywali. Andrzejewski miał najsłabszych przeciwników w całej lidze – 64. miejsce na 64. Majewski był 59., Kowalski 58. Ich awanse to wygrane przeciw obsadzie, która sama wygrywała ok. 42–44% pojedynków.
Dlatego awanse o 7 pozycji to różne historie. Kowalski zyskuje przeciw jednej z najsłabszych obsad, a Francis Gusts – przeciw rywalom wygrywającym ponad połowę pojedynków (50,7%).
W lewym górnym rogu – wysoka skuteczność przy słabszych rywalach – na sześciu zawodników aż czterech to Bydgoszcz: Huckenbeck, Łoktajew, Przyjemski i Pawełczak. To efekt siły samej drużyny. Najmocniejszy zespół nigdy nie jedzie przeciwko własnym zawodnikom, więc jego średni rywal jest z natury słabszy. Pawełczak ma drugą najlepszą skuteczność w lidze (75,7%), ale przy drugiej najsłabszej obsadzie.
Na drugim biegunie jest Ryan Douglas – to on miał najtrudniejszych rywali w sezonie, pierwszy według obu miar: jego przeciwnicy wygrywali 56,0% pojedynków, a ich średnia wynosiła 1,829. Mimo to Douglas wygrał 73,8% starć – trzeci wynik w lidze. Trzech z pięciu zawodników z najtrudniejszymi rywalami to zresztą Poznań: Douglas, Dimitri Berge i Niels Kristian Iversen.
W najnowszych Księgowych sprawdzamy, który raz zawodnik ustrzelił takiego nieklasycznego hat-tricka: IMŚ, DMP, najlepsza średnia w finałach.
Do tego m.in. najdłuższe serie meczów z dwucyfrówką w PGE Ekstralidze i to, co wyróżnia Unię Leszno na dystansie.
Średnia biegopunktowa to najpopularniejsza miara formy żużlowca. Ale można go też ocenić poprzez skuteczność w pojedynkach, czyli to, jak często zawodnik przyjeżdża przed rywalami z drużyny przeciwnej.
Na wykresie każda kropka to jeden zawodnik PGE Ekstraligi 2026. Im wyżej, tym wyższa średnia; im dalej w prawo, tym więcej wygranych pojedynków.
Obie miary idą niemal w parze, ale to „niemal” robi różnicę. Kogo średnia ustawia za wysoko, kogo za nisko - i dlaczego? 🧵👇
Teraz odwrotnie – kogo średnia zaniża, czyli kto wygrywa starcia z rywalami częściej, niż sugeruje jego miejsce w tabeli średnich.
Adam Bednar: 26. wg średniej → 19. wg pojedynków. Keynan Rew: 39. → 32. Obaj po 7 pozycji w górę.
Za nimi sześciu zawodników z awansem o 4 miejsca. W całej ósemce jest aż pięciu juniorów. Przypadek? Nie do końca 👇
Bo liczy się też, z kim się jedzie. Ten wykres pokazuje siłę rywali: im dalej w prawo, tym trudniejsza obsada, z jaką ścigał się zawodnik. Im wyżej – tym częściej ją pokonywał.
Wszyscy juniorzy (16 z 16) są po lewej stronie, czyli mieli rywali słabszych od mediany ligi. Bednar – trzecich najsłabszych spośród 53 zawodników. Jego 55,3% wygranych pojedynków zdobyte jest przeciw rywalom, którzy sami wygrywali tylko 43,5%.
Na drugim biegunie jest Emil Sajfutdinow – to on miał w sezonie najtrudniejszych rywali. Jego przeciwnicy wygrywali średnio 55,9% swoich pojedynków, najwięcej w lidze, a ich średnia biegopunktowa (1,852) też była najwyższa w stawce. Mimo to Sajfutdinow wygrał 70,1% starć.
Tuż za nim Piotr Pawlicki (rywale z 55,4%). On przy tak mocnej obsadzie wygrał 53,5% pojedynków – mniej, niż wygrywali jego przeciwnicy.
A najskuteczniejszy wg. średniej Zmarzlik? Czwarta najtrudniejsza obsada w lidze, a mimo to najlepsza skuteczność: 80,3% wygranych pojedynków.
Dlatego dwa identyczne awanse o 7 pozycji to dwie różne historie. Bednar zyskuje w pojedynkach, ale przeciw jednej z najsłabszych obsad. Keynan Rew – przeciw rywalom nieco mocniejszym od mediany, więc jego awans jest „czystszy”.
Średnia mówi, ile punktów z bonusami zawodnik przywiózł. Pojedynki – kogo i jak często udało mu się wyprzedzić. A siła rywali – jak trudne to było. Dopiero razem dają pełny obraz.
