hasinta.elsa

Şehir yerli yerinde. Fakat zaman, hiçbirimizi kendimize bıraktığımız hâliyle geri vermedi.

“Kendini teselli edebilmek bir yalnızlık marifeti değil; iç dünyada iyi bir misafir ağırlamış olmanın mirası.” Bu da geçer birgun.net/makale/bu-da-gece…

“Dönüşteki huzursuzluk bazen artık sığmadığımız bir yere yeniden çağrılmaktan gelir.”

Günün en güzel ışığı, vedaya en yakın olan…

Bir ömür, ardı ardına kapanan akşamların toplamı belki de.

“İnsan ruhunun pencereleri yok, irili ufaklı ekranları var.”

“Kimse bir sabah ansızın tükenmez; aynı yerde yıllarca durmanın sonucunda aşınır.”

Geceyi usulca sabaha teslim ettik.

Biz hâlâ hayatı sonra yaşayacakmışız gibi.

gün usulca tamamlanıyor…

“İnsan yalnızca taşıdığı yükle değil, mahrum kaldığı temaslarla da tükenir.”

“Oysa eksilen, çoğu kez tahammül değil; başkasına ayırabilecek ruhsal kapasitedir.”

Zamanın en büyük marifeti, her şeyi alırken bunu fark ettirmemesi.

Birini sevmek; onu kendi eksiklerimizi tamamlayan bir araç olmaktan çıkarıp, kendi başına ayrı bir insan olarak görebilmektir. Beni neden seviyorsun? birgun.net/makale/beni-neden…

“Unutkanlık pusuda bekliyor.”

Üstümüze çevrilmiş Silahlar gibi hayat Mesele teslim olup olmamak. 🎶

“Bir görüntünün değeri, paylaşılmamasında saklanabilir.” Çekilmemiş fotoğraf birgun.net/makale/cekilmemis…

Bazen bir pencere, insanın ömrüne uzaktan bakabildiği tek yerdir.

İnsan bazen bir göle bakarak kendini tamamlar.

bozkır sessizliği…