Hatice Kamer

Kardeşi cezaevinde olan bir kadının isyanı: • Benim kardeşim Adana Suluca Cezaevi'nde yatıyor. • Yüksek güvenlikli kuruma sevk edildi. • Daha 21 yaşında. • İşlediği bir cinayet yok, bir şey yok ama aldığı disiplin suçlarıyla yılı çoğaldı ve kardeşim cuma günü görüş telefonunda beni aradı. • 10 dakikalık görüşmeleri var ve kardeşimin sesi dahi çıkmıyordu. • Ne oldu diye sorduğumda, tekli koğuşlarda kalıyorlar ve tekli koğuşta yemek yaparken, kardeşim kettle'da makarna haşlarken gardiyanın biri geliyor ve diyor ki "Burada" diyor "yemek yapamazsın" diyor. • Kardeşim diyor ki "Niye" diyor, gardiyan birdenbire geliyor ve kardeşime ters kelepçe yapıp, yere yatırıp, yaklaşık bir 10 dakika sonra yanında üç kişiyle birlikte kardeşimin yüzüne tekmeler savuruyorlar. • Kardeşimi 20-25 dakika, artık kaç dakika bilmiyorum, boyunca darp ediyorlar. • Ve kardeşim iki saat boyunca hastaneye götürülmüyor. • Ardından o gün cuma günü kardeşim beni arıyor ve "Beni buradan kurtarın artık" diyor. • "Beni burada" diyor "döve döve öldürecekler" diyor. • Yüzü gözü tanınmayacak haldeymiş. • Ve benim de artık elimden hiçbir şey gelmiyor. • Sesimizi duyurmak istiyoruz. • Aynı olayları Manavgat'ta da yaşamıştı, şöyle dosyaları da var, ve kardeşim bu davayı kazandı. • Onlar her ne kadar suçsuzuz dese de gardiyanlar, kardeşim davayı kazanmış. • Ve bugün yine aynı şekilde farklı koğuşundaki arkadaşının annesine ulaştırarak, kardeşimi bir kere daha dövdüklerini dile getirmiş. • Ve ablam başmemurluğu arıyor. • Neden böyle yaptıklarını soruyor ve başmemurluk "İstediğiniz yere istediğiniz şikayetleri yapabilirsiniz" diyor. • Ben kardeşimin ölüsünü falan almak istemiyorum. • Ne olursunuz yardım edin. • Artık gerçekten nefesim tükeniyor. • Kardeşim zaten bir şey yaptıysa cezasını çekiyordur ama içeride de zulmetmeye hakları yok. • Biz İzmir'de oturuyoruz, kardeşim Adana'da, görüşüne dahi gidemiyoruz. • Yaklaşık 6 ay olacak hiçbirimiz görmüyoruz. • Ve o koğuş arkadaşı durumunun çok çok kötü olduğunu bize ulaştırdı.