سوقصد به جان شاهنشاه، شهبانو و ولیعهد ایران از سوی کمونیستها ۱۰ مهر ماه ۱۳۵۲ خورشیدی.
تا آخر این رشتو همراه ما باشید.
به کمونیستهای گروه دوازده چه گذشت:
رضا علامهزاده به اعدام محکوم شد سپس حکم وی به زندان ابد کاهش یافت و اکنون در هلند زندگی میکند.
طیفور بطحایی به زندان ابد محکوم شد. وی هنگام شورش ۵۷ به سوئد رفت و پناهنده شد. طیفور بطحایی در شهریور ماه سال ۱۳۹۹ با بیماری سرطان در سوئد مُرد.
حکم عباس سماکار به زندان ابد کاهش یافت. وی پس از شورش ۵۷ کوتاه زمانی در زندان بود و سپس پنهانی از ایران خارج شد و گویا در آلمان زندگی میکند.
شکوه میرزادگی با اسماعیل نوری علا کمونیست تودهای دیگری ازدواج کرد و بیش از هشتاد سال دارد.
History In Pics retweeted
مصاحبه اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی با خبرنگاران ایرانی و خارجی ۲۷ مهر ماه ۱۳۵۰ خورشیدی. در حاشیه جشنهای ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران.
تا آخر این رشتو همراه ما باشید.
1/8
History In Pics retweeted
#هفتم_آبان روز بزرگداشت #کوروش_بزرگ متعلق به همه کسانی است که دل در گرو هویت ملی خویش دارند و آنرا سپاس میگذارند. سربلند باد ملت #ایران.
اشتیاق ملت
سیاوش آذری خبرنگار خبرگزاری پارس سئوال کرد: شاهنشاها- ملت ایران اشتیاق فراوانی داشتند که از نزدیک در جشنهای شاهنشاهی خودشان شرکت کنند ولی امکانات محدود این موقعیت را به صورت تماشای جشن از تلویزیون و شنیدن از رادیو و انعکاس در مطبوعات نصیب آنها کرد. آیا شاهنشاه برای این دسته از مردم خود در این مورد خاص پیام ویژهای دارند؟
شاهنشاه در پاسخ فرمودند:
پیام من این است که ای کاش تمام این مراسم را میشد تا دور افتادهترین مناطق این مملکت میبردیم و نشان میدادیم تا جایی که رادیو و تلویزیون امکان داشت این مراسم به اطلاع و یا به دید مردم رسید.
یک وضع مخصوصی در ایران هست و آن ارتباط قلبی و روحی است که بین تمام افراد ایران موجود میباشد یعنی من حتی اینطور فکر میکنم که احیاناً آن چوپان بلوچی و آن کسی که در تهران پای تلویزیون رنگی نشسته بود و مراسم را میدید یک ارتباط قلبی هست که این بدون دیدن این مراسم شاید تقریباً همان احساسات در او تولید شده باشد، و در عین حال باید از تمام افرادی که در این جشنها زحمت کشیدند آنهایی که اسمشان هست و همه میشناسند مقامی دارند، منزلتی دارند یا در این جشنها مسئولیتهایی داشتند که یا به اسمشان آشنا هستید و یا اینکه خودشان در صفوف اول بودند البته از آنها کمال امتنان و رضایت هست و حقیقتاً زحمت کشیدند چون تشکیلات و ترتیبات را آنها دادند.
ولی باید به فکر آن کوچکترین افرادی که در این جشن با تمام روح و دل خودشان شرکت کردند باید به فکر آنها هم باشیم و از آنها هم تشکر میکنیم که اطلاع دارم خیلی از ساختمانها در خیلی از بناها شب وقت و بی وقت بدون اینکه اجباری باشد بدون اینکه حتی شاید مزدی بگیرد اضافه بر کار روزانه اش ماند و شاید آن شب را نخوابید و به صبح رسید برای اینکه کارش به موقع تمام بشود.
حقیقتاً از آنها خیلی مشکل است که انسان قدردانی و تشکر بکند برای اینکه تمام قیافههای ناشناسی که ما هیچوقت اینها را نخواهیم شناخت مثل همان قیافههای ناشناسی که در ۲۸ مرداد ۳۲ شرکت کردند و خودشان را به کشتن دادند و هیچوقت ما نفهمیدیم اینها کی هستند.









