Irani Community

سرزمین #اسرائیل طبق وعده الهی همواره متعلق به یهودیان بوده و متعلق به آنها هم باقی خواهد ماند. هیچ قدرتی نخواهد توانست این وعده را تغییر دهد. این وعده در تورات به صراحت و بارها تکرار شده است. خداوند در پیدایش ۱۲:۷ به ابراهیم می‌گوید: «به نسل تو این زمین را خواهم بخشید.» در پیدایش ۱۳:۱۵ می‌فرماید: «زیرا تمام این زمین را که می‌بینی، به تو و نسل تو تا ابد خواهم داد.» و در پیدایش ۱۵:۱۸ حدود دقیق آن را مشخص می‌کند: «در آن روز خداوند با تاکید عهد بست و گفت: این زمین را از رود مصر تا رود بزرگ، یعنی رود فرات، به نسل تو بخشیده‌ام.» در پیدایش ۱۷:۸ این عهد را ابدی اعلام می‌کند: «و زمین غربت تو، یعنی تمام زمین کنعان را، به تو و بعد از تو به نسل تو تا ابد به ملکیت خواهم داد و خدای ایشان خواهم بود.» همین وعده در خروج ۶:۸، لاویان ۲۰:۲۴، اعداد ۳۴ و تثنیه ۱:۸، ۱۱:۲۴ و ۳۰:۵ بارها تأیید و تجدید می‌شود. تورات این سرزمین را «میراث ابدی» (אֲחֻזַּת עוֹלָם) نسل ابراهیم، اسحاق و یعقوب می‌نامد و بازگشت به آن را پس از پراکندگی نیز پیش‌بینی کرده است (تثنیه ۳۰:۱–۵). بنابراین، طبق متون تورات، مالکیت این سرزمین نه قراردادی موقت و نه وابسته به قدرت‌های سیاسی، بلکه عهدی الهی و تغییرناپذیر است که هیچ نیرویی قادر به ابطال آن نیست.

The land of #Israel, according to the divine promise, has always belonged to the Jews and will always remain theirs. No power will be able to change this promise. This promise is explicitly and repeatedly stated in the Torah. In Genesis 12:7, God says to Abraham: “To your offspring I will give this land.” In Genesis 13:15, He declares: “For all the land that you see I will give to you and to your offspring forever.” And in Genesis 15:18, He specifies its exact boundaries: “On that day the Lord made a covenant with Abram, saying, ‘To your offspring I give this land, from the river of Egypt to the great river, the river Euphrates.’” In Genesis 17:8, this covenant is declared eternal: “And I will give to you and to your offspring after you the land of your sojournings, all the land of Canaan, for an everlasting possession, and I will be their God.” The same promise is repeatedly confirmed and renewed in Exodus 6:8, Leviticus 20:24, Numbers 34, and Deuteronomy 1:8, 11:24, and 30:5. The Torah calls this land the “everlasting possession” (אֲחֻזַּת עוֹלָם) of the offspring of Abraham, Isaac, and Jacob, and it also foretells the return to it after the dispersion (Deuteronomy 30:1–5). Therefore, according to the texts of the Torah, ownership of this land is neither a temporary contract nor dependent on political powers, but rather a divine and unchangeable covenant that no force is capable of nullifying.