Pinned Tweet
دوست دارم که تو خونهام تو مرکز شهر، یک میز زیبا بچینم؛ روش رومیزی راهراه لطیفی بندازم و درحالیکه دارم با دوستهام آسمون ریسمون میبافم، براشون قهوه و تارتهای آلبالو ببرم.
10
144
۱۸ سالمون بود، میرفتیم خونهی همدیگه شبخوابی و دغدغهمون این بود که غزاله وسط حرفهای جدی پارمیس نخنده.
2
52
2,481
خواهرکم همیشه روح و روانش پیش بچههاست؛ هم معلمه، هم سفالگر. حالا قراره تو خونهتاک خودمون برای بچهها قصه بگه و اونا قصههارو با گِل بسازن.
من جونم میره برای این همه صبوریش.
/اگر اطرافتون کودکی هست، بیاید کارگاهک کودک که کیف کنه🫠🥲
اگه سوالی دارید به خودم یا اینستاگرام تاک پیام بدید.
instagram.com/the.taak
2
780
باید تا ظهر layout کتاب آقای صادقی رو تموم میکردم که بره چاپخونه؛
برق رفت، سیستم خاموش شد و کلهام خرابه.
12
753
بعد یک ماه و نیم اومدم خونه مامانبابا بمونم؛
و پسر! تمام مدت به همین دوز امنیت نیاز داشتم!
25
1,003
دیمن یه پیامی بهم داد که یک لحظه همه وجودم شد یه «آخیش» گنده.
انگار وسط دویدنا، یهو دوتا چشم مهربون دیدم. @ddaavviieeww
1
8
856
یه ساز نو ساخته بود، داشتیم کتابشو کامل میکردیم که به رونماییش برسه، مُرد.
نه مرگ عادی، کشته شد.
زندگی یه شوخی بزرگه.
17
1,107
اعتبار حرف آدمها بهقدری ناامیدکنندهست که تمام انرژی این روزهام داره صرف پذیرفتن این حجم از کثافت میشه.
23
980
امروز حیاط تاک آفتابی نیست، قهوهام تازه رسیده و یکدفعه همهچیز شبیه روزی شده که اومدیم این خونه.
21
1,025

















