Marloes de Wit

Terwijl de Volkskrant uit alle macht de handjes op elkaar tracht te krijgen voor de enthousiaste hamaslove van de door de Universiteit Maastricht geïmporteerde Gazaan Hussein Issa, komt GeenStijl met wat broodnodige onderzoeksjournalistiek. Wat meteen duidelijk maakt waarom er eigenlijk zo hard witgewassen moet worden: Husseins overleden broer Ahmed Issa beschikte volgens het onderzoek over een Facebookaccount waarop een gewapende man in gevechtstenue met een kalasjnikov als profiel- en omslagfoto figureert. Op datzelfde account staan het embleem van de Al-Qassambrigades, de gewapende tak van Hamas, afbeeldingen van Hamasleider Ismail Haniyeh en berichten met religieus-militante inhoud. En dan is er zijn schattige zus Manal. GeenStijl toont hoe zij op 7 oktober 2023, terwijl Hamas Israëlische burgers verkrachtte, afslachtte en ontvoerde, haar Facebookaccount vulde met Allahu akbars en hartjes. Ook plaatste zij een bericht over rennende Joodse vrouwen die ‘voor haar echtgenoot moesten worden meegenomen’. Een andere broer, Mahmoud, deelt volgens het onderzoek regelmatig berichten over martelaren. Daar komt het onlinegedrag van Hussein zelf bij. GeenStijl documenteert het delen van Hamasbeelden, waaronder een executievideo, zijn verwijzingen naar martelaarschap en zijn zelfprofilering als soldaat voor Gaza. De bevindingen wijzen dus op Hamasgezinde uitingen binnen Husseins directe kring. In combinatie met zijn eigen onlinegedrag is dat een achtergrond die om serieus onafhankelijk onderzoek vraagt. Precies daar ligt het probleem: de journalistiek die zichzelf voortdurend op de borst klopt vanwege de zogenaamde kritische onafhankelijkheid, blijkt bij Gaza ineens een opmerkelijke belangstelling te ontwikkelen voor alles wat vooral níét onderzocht zou hoeven te worden. De Palestijnse afkomst wordt zo een pre, het zogenaamde slachtofferschap een legitimatie en iedere kritische vraag een potentiële verdachtmaking. Zo verandert journalistiek in reputatiemanagement van terreuraanhangers en vermeende humanitaire betrokkenheid in een vrijbrief voor stuitende politieke naïviteit. Nederland kan en mag geen opvanglocatie voor Palestijnen worden. We hebben hier al een zeer ernstig antisemitismeprobleem. Joden worden continu geconfronteerd met intimidatie en bedreigingen, terwijl de verheerlijking van Hamas en de relativering van 7 oktober in islamitische en activistische kringen steun vinden. En dan zouden Nederlandse universiteiten actief studenten uit Gaza moeten gaan halen, zonder dat men zich zelfs maar mag afvragen welke veiligheidsrisico’s, politieke overtuigingen en ideologische verbanden daarbij relevant kunnen zijn? Waarom eigenlijk? Een universiteit heeft een onderwijsopdracht, géén immigratieopdracht. Nederland moet gewoon stoppen met het actief overbrengen van studenten uit haathaarden. Geen automatische toelating op basis van een zielig humanitair verhaal, geen universitaire uitzonderingsroutes en geen morele chantage zodra iemand kritische vragen stelt. Link naar volledige bron in onderstaande tweet.