Pinned Tweet
Kaz Dağlarında günbatımı. (Fotoğraf sonbaharda çekilmiştir. Güneş kışın biraz daha güneybatıdan veda ediyor.)
Homeros'un "bin pınarlı İda" diye anlattığı bu güzelim dağlara bir avuç altın için kıymayın ağalar, beyler!
"Romanın ikinci basımını [1984], yoğun okur ilgisini göremeden yitirdik Oğuz Atay'ı. Ama inanın, bir gün bunun gerçekleşeceğini biliyordu."
Atilla Özkırımlı, 1994
Biliyor muydu sahiden? Ne olursa olsun, Tutunamayanlar bir edebiyat fenomenidir. 09.2026'da 119. basımı yapılmış!
1
8
217
"Beyaz◽️ boyamak isterseniz içine biraz siyah◾️ katacaksınız."
Oğuz Atay
(Hem dümdüz anlamıyla, hem de başka her türlü anlamıyla.)
14
325
"Belki onu efsaneleştirerek bir bakıma kurtulmak istiyoruz böyle değişik insanlardan. Öyle ya, onu gözümüzde çok büyütmezsek, sonra onun gibi bütün gücümüzle kendimizi ve dünyayı değiştirmeye çalışmak zorunda kalırız." (79)
13
251
Oğuz Atay, Türkiye'nin Ruhu adlı bir roman yazmayı tasarlıyormuş.
"Şimdi hedefi ortak bir Türk ruhunun özelliklerini yorumlayabilmekti... çıkış noktası olarak Uşaklıgil Ailesini ele almayı düşünmüştü."
Halit Refiğ, Akıllı ve Namuslu Bir Aydındı ve Çok Yalnızdı, s.31
"Tahta At" (aslında "Beton/Demir At!"). Atay ironisinin en güzel örneklerinden. Ülkemizdeki tarih, mimari ve turizm anlayışlarının bir parodisi.
"Benden selam olsun dernek beyine/ çıkıp Tahta At'a yaslanmalıdır/ inşallah yakında tahsisat biter/ betonun demirleri paslanmalıdır...
Bunu ilk söyleyen ben değilimdir elbettte, ama Atay'ın öykülerinde Kafka ve Camus etkileri belirgin; özellikle "Korkuyu beklerken" adlı öyküsü Camus'nün Yabancı'sını çağrıştırıyor. "... babam öldüğü zaman yeteri kadar üzülmemiştim, mezarın başında küçük ayrıntılara takılmıştım."
1
23
465
Oğuz Atay'ın bir iki hikâyesini yıllar önce okumuştum, ama hepsini okumak lâzım elbet.
"Ben buradayım sevgili okuyucum, sen neredesin acaba?"
"Demiryolu hikâyecileri – bir rüya"nın son cümlesi. 26.09.1977
Ben de buradayım, sevgili yazar. Seni okuyorum. Ruhun şâd olsun.
13
220
"Kemal Tahir dinamik bir yazardı. Kendini yenileyen, kendisiyle hesaplaşan bir yazar olarak bu davranışını eserlerinde ve yaşantısında hep sürdürdü. Bu yüzden görüşlerini, dıştan bakılırsa durmadan değiştirdi denebilir."
Oğuz Atay, 16.04.1975
Kuzey Ege'de mutedil dalgalı bir günbatımı. Lâtif akşamlarınız olsun...
- "Mutedil" ne demek? "Lâtif" ne demek?
+ Eve dönünce bakarız.
- Lugat paralamasan olmaz sanki!
15
295
"Ömer Behiç [Kırık Hayatlar] tutkularından – büyük acı duyduğu halde – vazgeçer, Ahmet Cemil [Mai ve Siyah] uzak, bilinmeyen, sıcak bir ülkeye gider. Bihter [Aşk-ı Memnu] kendini öldürür. Bunlar hep kırık hayatlardır, bir bakıma tutunamayanlardır; ama öyle boş, kişiliksiz, +
3
17
564
Oğuz Atay'ın gayet okunaklı elyazısının transkripsiyonunda çok daha dikkatli olunabilirdi. "Gereğini" yerine "gerçeğini"; "hele" yerine "hâlâ"; "ruhsal" yerine "ulusal" gibi hayli çok yanlış var. Üstelik bendeki nüsha 13. baskı. Bu yanlışlar düzeltilebilirdi, ama düzeltilmemiş.
18
336
Bir matematik şakası, C²
Pisagor: a² + b² = c² ("Eşek Davası")
Aynştayn: E = mc² ("Madde ve Enerji Davası")
"O benimdir, benim ilmimindir ancak."
4
152
"İnkılâpçılardan ayrılıklarım: Allah'a inanıyorum. Fakat tam bir Müslüman mıyım, bilmem. Fakat anamın, babamın dininde ölmek isterim ve milletimin Müslüman olduğunu unutmuyorum ve Müslüman kalmasını istiyorum. Garplıyım. Hıristiyanlığın daha zengin miraslarla ve daha derinden +
1
30
3,960
"Bizde dünyanın hiçbir yerinde görülmemiş bir elit zümre teşekkül etmiştir; okuyanlar zümresi. Tek bir satır yazmadığı, tek bir söz söylemediği hâlde sırf okuduğu için hürmet gören adamların bulunduğu memlekette pek fazla okuyan adam olmasa gerek."
A.H.Tanpınar, 22.01.1936
1
18
339
Altındır doğanın ilk yeşili,
Tutulması en zor olan renkli.
Onun erken yaprağı bir çiçek;
Ama yalnız bir saat sürecek.
Sonra çöker yaprak yaprak üstüne.
İşte böyle battı Cennet hüzne,
İşte güne böyle geçip gider tan.
Bir şey kalmaz geriye altın olandan.
Robert Frost (1874-1963)
Nature’s first green is gold,
Her hardest hue to hold.
Her early leaf’s a flower;
But only so an hour.
Then leaf subsides to leaf.
So Eden sank to grief,
So dawn goes down to day.
Nothing gold can stay.
Robert Frost
11
296
























