نادر نادری retweeted
اطلاعات عمومی:
صادق نوروزی از اعضای جبهه اصلاحات و دوست صمیمی بهزاد نبوی در اوایل دهه ۵۰ به سازمان مجاهدین خلق گرایش داشته و از موسسین سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی بوده. وی در ۶ نوامبر درگذشت.
فکر میکنم مورد علاقه شما هم باشه:
@akhbarjomhour
نادر نادری retweeted
چرا ترامپ از ۵۱ سال پیش سخن میگوید، نه ۴۷ سال پیش؟ راز چهار سالی که میتواند روایت ما از تاریخ ایران را تغییر دهد
چهار سال اختلاف، شاید در نگاه اول چیز مهمی نباشد. اما وقتی پای تاریخ ایران در میان باشد، همین چهار سال میتواند ما را از یک روایت کاملاً آشنا به داستانی بسیار متفاوت ببرد.
ترامپ بار دیگر گفته است که ایران از ۵۱ سال پیش مشغول آن چیزی بوده که خودش با واژه «Bullshitting» توصیف میکند. نکته جالب اینجاست که او از ۵۱ سال سخن میگوید، نه ۴۷ سال.
چرا این عدد اهمیت دارد؟ #رشتو
چون اگر ۴۷ سال به عقب برگردیم، به انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ میرسیم؛ به سقوط شاه، استقرار جمهوری اسلامی، اشغال سفارت آمریکا و آغاز خصومت آشکار میان تهران و واشنگتن. این همان روایتی است که تقریباً همه ما با آن آشنا هستیم.
اما ۵۱ سال ما را به جای دیگری میبرد: به سال ۱۹۷۵، چهار سال پیش از انقلاب، زمانی که نه امام خمینی در قدرت بود، نه جمهوری اسلامی وجود داشت و نه ایران و آمریکا دشمن یکدیگر بودند.
در آن سال، محمدرضاشاه پهلوی در اوج قدرت قرار داشت. ایران متحد راهبردی آمریکا بود، یکی از بزرگترین خریداران تسلیحات آمریکایی به شمار میرفت و درآمدهای نفتی آن با سرعتی بیسابقه افزایش مییافت.
اما درست در همین دوران، دو تحول بزرگ در حال وقوع بود که میتوانستند جایگاه ایران را در نظم منطقهای و اقتصاد جهانی دگرگون کنند.
نخست، شاه ساختار کنسرسیوم نفتی را که پس از سقوط دولت مصدق شکل گرفته بود، تغییر داد و کنترل صنعت نفت را به شرکت ملی نفت ایران منتقل کرد. این تغییر در سال ۱۹۷۳ انجام شد، اما پیامدهای سیاسی و اقتصادی آن در سالهای ۱۹۷۴ و ۱۹۷۵ بهروشنی آشکار شد.
دوم، در مارس ۱۹۷۵، شاه با توافق الجزایر توانست صدام حسین را به پذیرش خواسته اصلی ایران درباره مرز اروندرود وادار کند. او این امتیاز را نه از طریق جنگ مستقیم، بلکه با استفاده هوشمندانه از یکی از مهمترین نقاط ضعف عراق به دست آورد: شورش کردها.
این دو تحول در ظاهر ارتباط چندانی با یکدیگر نداشتند. یکی به نفت مربوط میشد و دیگری به مرزهای ایران و عراق. اما در واقع، هر دو بخشی از یک پروژه بزرگتر بودند: تبدیل ایران از کشوری وابسته به ترتیبات قدرتهای بزرگ، به قدرتی که بتواند بر منابع اقتصادی خود تسلط داشته باشد و در محیط منطقهای مستقلاً اعمال قدرت کند.
برای فهم این ماجرا، باید دو مسیر را در کنار یکدیگر بررسی کنیم.
ستون اول: نفت، کنسرسیوم و تلاش شاه برای تغییر قواعد بازی
داستان از سال ۱۹۵۴ آغاز میشود، یک سال پس از سقوط دولت مصدق.
پس از کودتای ۲۸ مرداد، شرکتهای بزرگ نفتی غربی در قالب یک کنسرسیوم به ایران بازگشتند. این کنسرسیوم ساختاری بود که ۴۰ درصد سهام آن در اختیار شرکت نفت انگلیس و ایران، ۴۰ درصد در اختیار پنج شرکت بزرگ آمریکایی، ۱۴ درصد در اختیار رویال داچ شل و ۶ درصد در اختیار شرکت نفت فرانسه قرار داشت.
از نظر حقوقی، نفت ایران ملی باقی مانده بود، اما در عمل شرکتهای خارجی کنترل بخش بزرگی از عملیات تولید، پالایش و صادرات را در اختیار داشتند.
به بیان ساده، ایران مالک نفت خود بود، اما اختیار کاملی بر چگونگی استخراج و فروش آن نداشت.
این دقیقاً همان ساختاری بود که شاه در دهه ۱۹۷۰ تصمیم گرفت تغییر دهد.
شاه معتقد بود ایران نمیتواند با درآمدی محدود از منابع عظیم نفتی خود، هم برنامه صنعتیشدن را پیش ببرد، هم زیرساختهای اقتصادی ایجاد کند و هم ارتشی بسازد که قادر به دفاع از منافع کشور در سراسر خلیج فارس باشد.
او به چیزی بیشتر از افزایش درآمد نفت احتیاج داشت: کنترل بر تصمیمگیری نفتی.
در سال ۱۹۷۳ شاه شرکتهای کنسرسیوم را در برابر انتخابی دشوار قرار داد. یا باید ساختار موجود را تا پایان دوره اولیه قرارداد در سال ۱۹۷۹ ادامه میدادند و سپس امتیازات خود را از دست میدادند، یا بلافاصله اداره عملیات نفتی را به ایران واگذار میکردند و در مقابل، قراردادهای بلندمدت خرید نفت به دست میآوردند.
نتیجه، قرارداد جدید سال ۱۹۷۳ بود که به شرکت ملی نفت ایران امکان داد مسئولیت مدیریت و کنترل عملیات نفتی را بر عهده بگیرد.
این تغییر در سال ۱۹۷۴ با قانون جدید نفت تقویت شد. شرکتهای خارجی دیگر نمیتوانستند مانند گذشته بر منابع و عملیات نفتی ایران تسلط داشته باشند. آنان اکنون عمدتاً خریدار نفت یا ارائهدهنده خدمات فنی بودند.
برای درک اهمیت تحول کافی است به یک عدد توجه کنیم.
درآمد نفتی ایران از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۳ در مجموع حدود ۱۶ میلیارد دلار بود. اما فقط در پنج سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۸ به حدود ۱۰۴ میلیارد دلار رسید.
البته افزایش چشمگیر قیمت جهانی نفت مهمترین عامل این جهش بود.👇۱
نادر نادری retweeted
با توجه به فضای شکلگرفته برای شکستن محاصره دریایی و اعلام «#دکترین_فریدون»، مهمتر از استراتژی ایران برای شکستن محاصره، باید به یک نکته توجه کرد: به نظر میرسد تهران اراده کرده از وضعیتی که برخی در داخل آن را «نه جنگ، نه صلح» مینامند (هرچند از نظر من، شرایط فعلی کاملاً جنگی است) خارج شود.
در گفتوگوی اخیرم با #نیویورکتایمز @nytimes تأکید کردم که تهران به این جمعبندی رسیده است که توانایی تأثیرگذاری بر اقتصاد و حتی معادلات سیاسی داخلی آمریکا را دارد. فشار بر ترامپ برای پایان جنگ، شکست جمهوریخواهان در انتخابات میاندورهای و اظهارات جیدی ونس درباره نقش جنگ در این شکست، اعتمادبهنفس ایران را افزایش داده است. از همین رو، تهران قصد عقبنشینی از شروط هفتگانه خود را ندارد و به نظر میرسد اکنون با همین اعتمادبهنفس تصمیم گرفته محاصره را بشکند.
به باور من، یکی از دلایل تأخیر در شکستن محاصره، نگرانی از حمله آمریکا به زیرساختهای ایران بود. اما تهران اکنون با تهدید به پاسخ متقابل، هشدار داده است که در صورت چنین حملهای، زیرساختهای کشورهای عربی منطقه نیز ممکن است هدف قرار گیرند. بنابراین، مسئله فراتر از شکستن محاصره است؛ ایران در پی تغییر معادلات بازدارندگی و خروج از وضعیت کنونی است.
🔗 nytimes.com/2026/11/17/us/po…
نادر نادری retweeted
ایران ۲۰۲۶، ایرانِ ۱۹۴۳ کنفرانس تهران و ۱۹۴۵ کنفرانس یالتا نیست؛ همانطورکه آمریکای ۲۰۲۶ آمریکای آن دوران نیست و به یک کشور شکست خورده و نه فاتح در جنگ تبدیل شده است!
جهان تغییر کرده است؛ با عکسهای کهنه نمیتوان نظم فعلی را به گذشته بازگرداند!
#جهان_پساآمریکایی
نادر نادری retweeted
درسهای چرچیل در مدیریت افکار عمومی و حفظ روحیه ملی در شرایط جنگی
در جنگ جهانی دوم، وینستون چرچیل فقط یک رهبر سیاسی نبود؛ او به یکی از مهمترین چهرههای حفظ روحیه ملی بریتانیا تبدیل شد.
در سال ۱۹۴۰، فرانسه سقوط کرده بود، لندن زیر بمباران قرار داشت و خطر حمله آلمان نازی جدی بود. در چنین شرایطی، چرچیل بهخوبی میدانست که قدرت یک کشور تنها به تجهیزات نظامی وابسته نیست؛ اعتماد عمومی، انسجام اجتماعی و اراده ملی نیز بخشی از قدرت دفاعی آن هستند.
بررسی شیوه رهبری و ارتباطی او، هفت نکته مهم را آشکار میکند:
۱. حقیقت را پنهان نکنید
چرچیل دشواری جنگ را انکار نمیکرد. در سخنرانی معروف خود در ۱۳ مه ۱۹۴۰ گفت: «چیزی برای عرضه ندارم جز خون، رنج، اشک و عرق.»
او به جای وعده پیروزی آسان، مردم را برای واقعیت آماده میکرد.
۲. شکست را پایان راه معرفی نکنید
پس از سقوط فرانسه، چرچیل تأکید کرد که نبرد بریتانیا تازه آغاز شده است. او اجازه نداد شکست یک متحد به احساس شکست ملی تبدیل شود.
۳. برای مقاومت معنا بسازید
او مقاومت را به آزادی، استقلال، هویت ملی و آینده نسلهای بعد پیوند میداد. مردم باید میدانستند برای چه چیزی ایستادگی میکنند.
۴. قهرمانان جامعه را برجسته کنید
چرچیل تنها از فرماندهان نظامی سخن نمیگفت؛ خلبانان، امدادگران، کارگران و شهروندان عادی نیز در روایت ملی او جایگاه داشتند.
۵. سکوت خبری را جایگزین اطلاعرسانی نکنید
در شرایط بحران، نبود اطلاعات معتبر به گسترش شایعه و اضطراب کمک میکند. اطلاعرسانی مستمر و قابل اعتماد، سرمایه اجتماعی را حفظ میکند.
۶. امید بدهید، اما اغراق نکنید
چرچیل دشواریها را میدید، اما بر توانایی جامعه برای عبور از آنها تأکید میکرد. وعدههای غیرواقعی شاید موقتاً هیجان ایجاد کنند، اما اعتماد عمومی را فرسوده میکنند.
۷. مقاومت امروز را به آینده پیوند بزنید
چرچیل تلاش میکرد مردم بدانند رفتار امروز آنها در حافظه تاریخی نسلهای آینده باقی خواهد ماند.
⸻
جمعبندی
تجربه چرچیل نشان میدهد مدیریت افکار عمومی در زمان جنگ با شعارهای حماسی بهتنهایی امکانپذیر نیست.
پنج عامل اساسی در این مسیر اهمیت دارند:
صداقت در اطلاعرسانی
حفظ اعتماد عمومی
امید واقعبینانه
تقویت انسجام ملی
مقابله با شایعات و اخبار جعلی
یک نتیجه مهم:
در شرایط جنگی، مردم بیش از شنیدن وعدههای پیروزی به حقیقت، اعتماد و چشمانداز روشن نیاز دارند.
قدرت یک کشور فقط در توان نظامی و اقتصادی آن خلاصه نمیشود؛ اعتماد مردم به یکدیگر، به نهادهای مسئول و به آینده نیز بخشی از قدرت ملی است.
✍️علیرضا شیوا | تحلیلگر رسانه
نادر نادری retweeted
علی سرفرازی سردبیر این رسانه بود؛ رسانهای که تحت هدایت سازمان منافقین و در پوشش جریان فتنه سبز فعالیت میکرد، بله آفتاب پشت ابر نمیماند. @akhbarjomhour
نادر نادری retweeted
مصونیت شناختی
مهمترین ابزار دفاع در برابر دستکاری اطلاعاتی، ذهن آگاه است!
در جهانی که هر لحظه با حجم گستردهای از اخبار، تحلیلها، تصاویر و پیامهای رسانهای مواجه هستیم، حفظ استقلال فکری به یکی از مهارتهای ضروری زندگی تبدیل شده است.
مصونیت شناختی به مجموعه ظرفیتها و مهارتهایی گفته میشود که به افراد و جوامع کمک میکند در برابر اطلاعات گمراهکننده، دستکاری ادراکی و تلاشهای فریبنده برای تأثیرگذاری، مقاومتر باشند.
مصونیت شناختی به معنای بیاعتمادی مطلق به رسانهها نیست؛ بلکه به معنای برخورداری از توانایی ارزیابی مستقل اطلاعات است.
پنج اصل مهم برای تقویت این ظرفیت عبارتاند از:
۱. تفکر انتقادی: هر ادعایی را بدون بررسی نپذیریم.
۲. تنوع منابع: اطلاعات را از منابع مختلف و معتبر دریافت کنیم.
۳. ارزیابی شواهد: میان ادعا، سند و تفسیر تفاوت قائل شویم.
۴. مدیریت واکنشهای احساسی: اجازه ندهیم هیجان لحظهای جایگزین قضاوت منطقی شود.
۵. پذیرش امکان اشتباه: آمادگی اصلاح باورها بر اساس شواهد جدید را داشته باشیم.
جامعهای که قدرت تحلیل اطلاعات را داشته باشد، در برابر گمراهی رسانهای آسیبپذیری کمتری خواهد داشت.
جمعبندی این دوره:
سواد رسانهای صرفاً شناخت ابزارهای رسانه نیست؛ آموزش شیوه اندیشیدن در برابر انبوه اطلاعات است.
ذهن آگاه، ذهنی نیست که هرگز اشتباه نمیکند؛ ذهنی است که توانایی تشخیص و اصلاح اشتباه را دارد.
اطلاعات را دریافت کن؛ حقیقت را بررسی کن؛ مستقل بیندیش.
✍️علیرضا شیوا - تحلیلگر رسانه
#مصونیت_شناختی #سواد_رسانهای #تفکر_انتقادی
راستی آزمایی؛ از ادعا تا سند
قبل از باور کردن، بررسی کنید!
راستیآزمایی (Fact-Checking) فرایند بررسی مستقل ادعاها، اسناد، تصاویر و اطلاعات برای سنجش میزان صحت آنهاست.
در فضای رسانهای امروز، سرعت انتشار اطلاعات گاهی از سرعت بررسی و تأیید آنها بیشتر است. به همین دلیل، یک ادعای تأییدنشده میتواند در مدت کوتاهی به هزاران نفر برسد.
برای راستیآزمایی یک خبر، پنج مرحله اساسی وجود دارد:
۱. شناسایی منبع اولیه: خبر ابتدا از کجا منتشر شده است؟
۲. بررسی زمان و زمینه: آیا تاریخ انتشار و شرایط رویداد درست بیان شدهاند؟
۳. بررسی شواهد: آیا سند، تصویر، آمار یا مدرکی برای اثبات ادعا وجود دارد؟
۴. مقایسه منابع: آیا منابع مستقل و معتبر نیز همین اطلاعات را تأیید میکنند؟
۵. تفکیک واقعیت از تحلیل: کدام بخش خبر واقعیت قابل اثبات و کدام بخش برداشت یا تفسیر نویسنده است؟
ابزارهایی مانند Google Lens و TinEye برای جستوجوی معکوس تصاویر و InVID-WeVerify برای بررسی ویدئوهای آنلاین میتوانند مفید باشند.
نکته مهم این است که نبودن تأییدیه، الزاماً به معنای دروغ بودن یک ادعا نیست؛ گاهی اطلاعات هنوز قابل بررسی نیستند.
نتیجه: تا زمانی که اعتبار یک ادعا مشخص نشده، بهتر است آن را بهعنوان حقیقت قطعی بازنشر نکنیم.
✍️علیرضا شیوا - تحلیلگر رسانه
#راستی_آزمایی #FactCheck #تفکر_انتقادی
نادر نادری retweeted
شورای سردبیری انتظار داشت که خاتمی، اصغری را که نمیپسندید برکنار کند و کیهان با همان خط مشی چپ خط امامی دهه ۶۰ ادامه دهد که هم منتقد سیاسی و هم طرفدار عدالت اجتماعی بود. کیهانی که ادامه پروژه روشنفکری اسلامی به تعریف دهه ۶۰ بود. اما خاتمی مثل همیشه همه را شگفت زده کرد! ۲۰👇
نادر نادری retweeted
تیم سردبیری چپ اسلامی که خواستار قدرت بیشتر روبروی اصغری بودند و نصیری طلبه ضد روشنفکر دینی را وصله اضافه میدیدند، استعفای خود را به خاتمی تقدیم کردند و در کمال تعجب استعفا پذیرفته شد! پس از این خروج دستهجمعی، نصیری تنها ماند. به این ترتیب، او بهتنهایی سردبیر کیهان شد.👇۱۹
نادر نادری retweeted
باید بدانید که پدر نصیری تحت تاثیر آرای محمد مهدی غروی اصفهانی (میرزای اصفهانی) بود. و معتقد بود که معرفت ناب دینی باید مستقیماً از وحی و آموزههای اهل بیت گرفته شود و نباید با فلسفه و عرفان درآمیخته گردد. میرزای اصفهانی پدر معنوی مکتب تفکیک بود که توسط شاگردانش پیگذاری شد.👇۴
نادر نادری retweeted
پدرش، شیخ گلمحمد نصیری للردی، از روحانیون و از تحصیلکردگان حوزه علمیه نجف بود و گویا به درجه اجتهاد نیز رسیده بود. این پیشینه خانوادگی تأثیر زیادی بر گرایشهای فکری و مسیر علمی مهدی نصیری داشت. او پس از دوره ابتدایی به حوزه علمیه دامغان رفت و نزد پدرش دروس مقدماتی خواند. 👇۳
نادر نادری retweeted
#مهدی_نصیری متولد ۱۳۴۲ هست. یعنی زمان انقلاب فقط ۱۵ سال داشته و نمیتواند سابقه مبارزاتی و سیاسی دوره شاه داشته باشد. اما زمینه خانوادگی او راه را برای صعود زودهنگامش فراهم کرد. در دامغان، شهری در استان سمنان، به دنیا آمد. او در خانوادهای مذهبی و متصل به روحانیت رشد کرد. 👇۲
نادر نادری retweeted
مهدی نصیری کیست؟ او که در یکیدو سال اخیر تبدیل به چهره آشنایی در شبکههای اجتماعی شده و از حمایت از رضا پهلوی سخن میگوید،چهرهای مهم در ماجراهای سیاسی دهه ۶۰ و ۷۰ شمسی است.زاویههای کمتر شناخته شده زندگی سیاسی او چیست؟#رشتو درباره سردبیر روزنامه کیهان در دهه ۶۰👇۱
نادر نادری retweeted
نادر نادری retweeted
بحرین؛ پیام روشن ایران به آمریکا: دوران مصونیت پایگاههای نظامی به پایان رسیده است!
حمله امشب ایران به بحرین را باید در چارچوب تغییر معادله بازدارندگی در منطقه ارزیابی کرد. پیام تهران روشن است: آمریکا نمیتواند از یکسو زیرساختهای نظامی خود را در منطقه برای فشار و اقدام نظامی علیه ایران به کار بگیرد و از سوی دیگر انتظار داشته باشد این زیرساختها همواره از پیامدهای تقابل مصون بمانند.
امنیت ایران خط قرمز است؛ تعرض به حاکمیت و امنیت ملی کشور، هزینه خواهد داشت.
به کشورهای منطقه نیز باید صریح گفت: خاک و امکانات هیچ کشوری نباید به سکوی اقدام نظامی علیه ایران تبدیل شود. سیاست همزمان میزبانی از نیروهای نظامی آمریکا و انتظار مصون ماندن از پیامدهای جنگ، معادلهای قابل اتکا نیست.
بازدارندگی با بیانیه و هشدار صرف محقق نمیشود؛ باید بر اراده دفاعی، توان پاسخگویی و پایبندی به اصول حقوق بینالملل استوار باشد.
پیام نهایی روشن است: ایران نه آغازگر تعرض است و نه در دفاع از امنیت، حاکمیت و تمامیت ارضی خود اهل عقبنشینی. هیچ طرفی نباید پاسخ ایران را دستکم بگیرد.
✍️علیرضا شیوا | تحلیلگر رسانه
#ایران #آمریکا #بحرین #بازدارندگی #امنیت_ملی #خلیج_فارس
نادر نادری retweeted
#فریدون خطشکن

























