Tabnak (@OneTabnak) header
Tabnak (@OneTabnak) profile picture

گفت من شعله خورشیدم

Joined December 2021
Photo by Tabnak (@OneTabnak)Photo by Tabnak (@OneTabnak)Photo by Tabnak (@OneTabnak)Photo by Tabnak (@OneTabnak)Photo by Tabnak (@OneTabnak)Photo by Tabnak (@OneTabnak)Photo by Tabnak (@OneTabnak)Photo by Tabnak (@OneTabnak)Photo by Tabnak (@OneTabnak)Photo by Tabnak (@OneTabnak)
یه همسایه دارم با خواهرش زندگی می‌کنه. فیس و صد؛سیا ساکتی! بعد نمی‌دونم شب‌ها چه فعل و انفعالاتی درش صورت می‌گیره که یهو جو‌گیر می‌شه و صدای نحسش، یک‌دم نمی‌افته! تازگی‌ها این زیبا‌روی خوش‌الحان، عاشق هم شده و سلیقه موزیکش، چس‌ناله است. خودش هم همراه با خواننده بد صدا، می‌ناله!
2
30
696
* صدا
2
70
دهه شصتی و کاپشنش.
3
89
584
کاش یکی واسم فال حافظ گرفته بود و این اومده بود: سحرم، دولت بیدار به بالین آمد...
2
41
342
چیزهایی که نمی‌گویی، استخوان‌سوزند!
1
45
348
بر آتش تو نشستیم و دود شوق برآمد تو ساعتی ننشستی که آتشی بنشانی
1
1
51
378
بچه که بودیم مامان می‌رفت بازار و یه عالمه میگو می‌خرید برای پلو و قلیه. ما رو می‌نشوند پای سینی و می‌گفت: آفرین بچه‌های خوب. کمکم کنید. جایزه هم می داد معمولا. اغلب می‌بردمون پیش ماشالله سر ناحیه صنعتی، بستنی و یخ در بهشت می‌خوردیم. من عاشق بوی میگو بودم، ولی ملیکا بدش می‌اومد.
2
51
1,524
سهم اونو پاک می‌کردم و در عوض سه تا لیس جانانه به قیفی‌اش می‌زدم. اول طلبمو می‌گرفتم، بعد می‌رفتم سراغ بستنی خودم!
20
306
در دوازده‌سالگی پرچمدار شرارت‌های خانه بودم! چهار بچه دیگر هم درآن خانه بود، اما معمولاً پشت سر من راه می‌افتادند و در ماجراجویی‌هایم تنها نبودم. نمی‌دانم چه مرضی بود که به جانم افتاده بود که عاشق کیک پختن شده بودم! همین که پای مامان به چارچوب در خروجی می‌رسید، ما پنج نفر مثل...
1
83
3,978
مامان متوجه نشود. اما مگر می‌شد چیزی از چشم مامان دور بماند؟ تا یک روز صدایم کرد. با حوصله شروع کرد به توضیح دادن فوت‌وفن کیک پختن. بعد هم جلوی چشمم دست به کار شد و یک کیک اسفنجی خوش‌عطر و خوشمزه پخت. آن روز انگار یک کلاس آشپزی خصوصی داشتم، با بهترین معلم دنیا! این‌طوری شد که...
1
47
629
در دوازده، سیزده‌سالگی، یک مهارت یاد گرفتم: کیک پختن!
1
50
587
یه بار که رفته بودم دوچرخه سواری، خسته شدم از رکاب زدن و توی چمن‌های پارک لاله نشستم. یه دختر جوون، رد شد از کنارم و نگاهم کرد. قیافه‌اش خیلی پریشون بود. دفعه دوم که رد شد، بهش گفتم: دوست داری بیای پیشم بشینی؟ گفت: با منید؟ واقعا؟ اومد نشست و جمله سوم بهم گفت: می‌تونم بغلت کنم؟
12
3
1
784
77,119
برام از زندگی‌اش گفت. از اینکه مادرش بعد از جدایی، با یه مرد جوان‌تر از خودش دوست شده و اون عوضی، بهش نظر داره و بهش حرف‌های ناخوشایند می‌زنه! گفت به مادرم که گفتم حرف‌های زشتی بهم زده و باورم نکرده! گفتم: برو پیش پدرت و با اون زندگی کن.
1
254
13,828
مادری که بلد نیست ازت مراقبت کنه رو ترک کن. گفت: وای خانم، از تنهایی و حال بد، اومدم پارک و داشتم به این فکر می‌کردم کاش یکی بود حرف‌هامو می‌شنید، یهو شما منو صدا کردی!
3
287
13,609
من آدم عادت نکردنم. آدم‌ها برام عادی نمی‌شن. دوش برام عادی نمی‌شه. قهوه برام عادی نمی‌شه. مامان و بابا داشتن برام عادی نمی‌شه. لذت دیدن برام عادی نمی‌شه. لذت حرف زدن برام عادی نمی‌شه. شاید واسه همینه که گاهی وراجم!
3
47
793
جهان هیچ تعهدی به معنادار بودن نداره. ما موجوداتی هستیم که از دل بی‌معنایی، معنا می‌سازیم. به آدم‌ها، مکان‌ها، خاطره‌ها و حتی فقدان‌ها معنا می‌دیم تا بتونیم ادامه بدیم. همین قهوه! یکی از دلایل زیستن منه...
1
7
58
1,602
ندا، از اعتیاد من به قهوه متنفره. عین مامان ها، از هر چیزی بنالم، ربطش می ده به قهوه خوردنم!
1
41
476
یه شهر زیر پیراهنم قایم کرده‌ام. ناشناخته، با یه عالمه کوچه‌پس‌کوچه، خیابون‌های بی‌انتها، خونه‌های متروک و پنجره‌هایی که هنوز باز نشدن. خودم هم هنوز همه‌جاش رو بلد نیستم. هر بار از یه مسیر می‌رم. گاهی چیزهای عجیبی پیدا می‌کنم. مثلا همین دیشب ته یه کوچه تاریک، یه دریا پیدا کردم!
2
40
427