
Politik Kültür Dergisi [email protected]
Joined September 2012
- Tweets1.7K
- Following200
- Followers1.1K
- Likes401
Nobel ödüllü fizikçi Richard Feynman, dünyanın en karmaşık problemleri üzerinde çalışırken bir gün kendisine çok daha sıradan bir soru sordu:
Bir restoranda en sevdiğiniz yemeği bulduğunuzda, yeni lezzetler denemekten vazgeçmenin zamanı gelmiş midir?
politus.com.tr/bir-matematik…
1
35
Feynman’ın restoran sorusu, aslında hayatın pek çok alanına uzanıyor:
Bir işi ne zaman bırakmalı? Bir fırsatı ne zaman değerlendirmeli? Daha iyisini aramaya ne kadar devam etmeli?
1
4
Belki de her zaman mutlak en iyiyi bulmak zorunda değiliz. Bazen yeterince iyi olanı zamanında seçmek, en akıllıca karardır.
Yazının tamamı Politus’ta.
politus.com.tr/bir-matematik…
6
Politus Dergi retweeted
İlginç bir yazı. Tek bir ekonomik hata, liderlik tercihi veya dış müdahaleyle açıklamak yetersiz saptaması ve yabancılaşma kavramı etrafında geliştitlrn yaklaşım da verimli. Tüm bunları bir araya koyunca oraya çıkan bir olasılığı yazar görmüyor ++
sendika.org/2026/10/geriye-d…
Politik Kültür Dergisi Politus 14 yaşında
X'e ne zaman katıldığını hatırlıyor musun? Ben hatırlıyorum! #XYıldönümüm
Politus Dergi retweeted
Bir haftada üç anket, Yeni Parti için iki haneli puan farklarıyla ayrışan sonuçlar verdi.
Burada farkın kaynağı sadece metodoloji değil. Kararsızların nasıl dağıtıldığı tabloyu ciddi biçimde değiştiriyor, çünkü Yeni Parti ile kararsızlar arasında şu an için güçlü bir geçişkenlik var. Dolayısıyla gördüğümüz oynaklığın bir kısmı ölçüm hatası değil, bulgunun kendisi.
Kararsız ve geçişken seçmenlerle yaptığımız Emotics araştırmasında bu grubun en çok dile getirdiği duygulardan birinin “kandırılma korkusu” olduğunu not etmiştik. Bugün bu korku birden fazla kanaldan tetikleniyor.
Çerçeve yasanın muhalif eğilimli kararsız seçmene yansıması özellikle belirgin görünüyor. Sürecin bu seçmende bir yandan 2010’daki “yetmez ama evet” sürecine ilişkin nahoş hatıraları canlandırırken, diğer yandan 2023 seçimleri ve sonrasındaki mutlak butlan sürecinde Kılıçdaroğlu merkezli yaşanan ele geçirilme ve teslimiyet korkularını harekete geçirmesi pek şaşırtıcı değil.
Dolayısıyla, kararsız seçmen açısından bugün şu sorular kritik görünüyor: Bunca milletvekilinin aylarca mesai harcadığı, Türkiye siyasi tarihi açısından son derece zor ve büyük değişiklikleri mümkün kılan bir süreçte, sıradan vatandaşın hak ve özgürlüklerini genişletecek tek bir adım hangi sebeple mümkün olamadı? Bunca “imkânsız” mümkün olurken, demokratikleşme neden mümkün değildi? Bu bir başlangıç, bir ilk adımsa, o adım gidilen istikamete dair bir işaret de vermeli değil miydi? O istikamette sıradan vatandaş için hiçbir şey görünmüyorsa, seçmenin “bu kez yeniden kandırılmıyorum” diyebilmesini sağlayacak güvence nedir?
Çerçeve yasa tartışmaları aslında bize bir kere daha hatırlatıyor ki, kararsız seçmenler açısından mesele yalnızca hangi partiye oy vereceği değil, kime ve neye güvenebileceği.
Politus Dergi retweeted
Türkiye’nin ağır bir siyasal temsil kalitesi sorunu var. Mesele yalnızca tek tek siyasetçilerin niteliği değil, kimlerin ve hangi süreçlerle seçmenin karşısına çıkarıldığı. Temsil iki güçlü filtre gerektiriyor: etik ve kurumsal denetime de dayanan bir aday belirleme süreci ve seçmenin tercihi. Bugünkü siyasetçi profili sorunu, bu iki filtrenin de iyi işlememesinin sonucu.
Politus Dergi retweeted
Yukarıda pişer, bize de düşer (trickle down) hikayesinin hiç de öyle olmadığını bir de bu makale göstermiş.
Türel ve Yılmaz’ın yeni çalışması (Journal of Post Keynesian Economics, 2026) Türkiye’de firma üretkenliğindeki artışın ücretlere geçişini %1-2 olarak ölçüyor. Kazanç tepede birikiyor, tabana inmiyor.
Girişimcilik Bilgi Sistemi (GBS) verisiyle 1,4 milyon firma, 17,8 milyon çalışan; işçi ve firma kimlikleri zaman içinde eşleştirilmiş. Bildiğim kadarıyla Türkiye’de ilk kez bu ölçekte firma-işçi analizi yapıldı. Bu açıdan hane anketlerinin ötesine.
Sonuç itibariyle verimlilik artsın, firmalar büyüsün, memleket büyüsün tamam da aşağıya geçmiyor. Aşağısı hiç esmiyor.
tandfonline.com/eprint/AIB3M…
Politus Dergi retweeted
Temsilden özyönetime mahallede demokrasi
cahitakin.substack.com/p/tem…
Bu yazıyı Eskişehir siyasetine, belediye meclislerine, bürokrasisine ve kent konseyine dahil herkesin okuması için ısrar ediyorum. Yazının kendisinden daha önemlisi, Kaynaklar bölümündeki kitaplar ve makaleler. O listedeki eserleri ve benzerlerini partinizin, belediyenizin, kent konseyinizin kütüphanesine yerleştirin, okumaya açın ve teşvik edin.
Bu yazı @PolitusDergi'de de yayımlandı. Başka yazılarım da var orada, okuyun. Sosyal demokrat bir dergidir. Bazen yazılarım Ayrancım @AyrancimD gazetesinde de çıkar, onlara da şehircilikten söz ederim, şehir hakkı ile mekân arasındaki ilişkiyi yazarım. Depremden sağ çıktıktan sonra Antakya'yı da oraya yazdım. Ankara'nın Ayrancı semtiyle ikamet bağım yoktur, ama ben onların da hemşehrisiyim.
Bana heyheylenen Eskişehirlilerin çoğu hemşehrilik nedir bilmezler, ikametgâh belgesi, kütük kaydı falan zannederler. Şaşkınlar. Ben şehirciliğe, kent literatürüne göz nuru döktüm, bu şehri bu şehirdeki ağzını açıp ahkâm kesen, kalem oynatıp akıldanelik taslayan zevatın yüzde doksanından daha iyi biliyorum, sorunları ve vakaları daha iyi analiz edebiliyorum.
İster kabul edin, ister etmeyin, umrumda değil, ister herbokolog deyin ister beyinsiz, bir gün tepemi attırırsanız bir dava dilekçesi kadar hükmünüz olur, vız gelir tırıs gidersiniz...
Benim Eskişehir ile bağımın özünde "şehir okuması" var, gayrısı teferruattır. Ahbaplık çavuşluk kankalık benim işim değil, niyetim de değil. Yüzünü görmediğim, iki satır laflamadığım bazı insanları hemşehriden öte dostum yoldaşım bilirim, benden haberleri bile olmasa. Ben Eskişehir'in hemşehrisiyim, kasabalısı değil, mahallelisi değil, köylüsü değil, partilisi değil, dernekçisi değil... Bu şehir benim kitabım, şehircilik okulum, siyaset okulum.
Burada ne yaptığımı uzun uzun yazdım çizdim, herkese tek tek anlatmayayım diye, bilmeyen okusun, kafası basmayan bir daha okusun.
cahitakin.substack.com/p/ben…
Beni tanıyanlar bende ne olduğunu, ne bulacaklarını bilirler. Oturup çay kahve içtiğim yemek yiyip sohbet ettiğim kimse benim ardımdan kötü konuşmaz. Kimlerle konuştuğum da kimseyi ilgilendirmez, gidin arka odalarda, loş koridorlarda dedikodumu yapmaya devam edin. En çok eleştirdiğim insanlar bile eleştirilerimi ve yorumlarımı dikkatle takip ederler, bu adam saçmalıyor demez bildiklerinden istifade edeyim der. Azıcık aklı olan, bu şehrin gerçekten hemşehrisi olan da böyle yapar zaten. Yine söyleyeyim, mesela bu şehirde gazetecilik yapıp da beni engellemek mesleki hatadır.
Benim mesleğimle eğitimimle entelektüel kapasitemle kalemimle üslubumla cebelleşmeyi de bırakın artık, ben metin işçisiyim, ömrümü metinlerde tükettim, ekmeğimi onlara emek vererek kazandım. Diplomalarımı önemsemem, kariyer geçmişimi önemsemem, eğer bunları bilmeyi bir insanı tanımak için ilk şart biliyorsanız o zaman, asıl o zaman benle hiç cebelleşmeyin derim, neye uğradığınızı şaşırırsınız. Ben CV ile dolaşmıyorum, oradan konuşmuyorum, dersimi çalışıyorum sözümü söylüyorum. Tekrarlayayım: Dersini iyi çalışmış eleştirinin sözü, yankı odalarına kapanmış alkışların sesinden daha güçlüdür.
Politus Dergi retweeted
Berk Esen akademik trol, bir silahşör kör atıcı? Hiçbir siyasal ya da toplumsal geleneğe ait değil, bir yıkıcı.
Boş tenekeden gelen büyük uğultu
Politus Dergi retweeted
Mutlak butlan kararının farklı seçmen gruplarında yarattığı duygusal etkileri @GazeteOksijen'de yazdım. Yaptığımız araştırma sonuçlarına baktığımızda, seçmende bir duygusal kutuplaşma tablosu görmüyoruz. Muhalefet seçmeninde olumsuz duygular elbette cok daha fazla; bilhassa öfke çok yüksek. Diğer yandan bu karar iktidar seçmeninde de olumlu duygular değil, daha çok saşkınlık yaratmış görünüyor. Bu saşkınlığı, kararın ülke normallerinde dahi "anormal" karşılandığı şeklinde yorumlayabiliriz. Devamı için: gazeteoksijen.com/turkiye/bu…
Politus Dergi retweeted
Işık Üniversitesi Emotics Lab Haziran araştırması'nın bazı sonuçlarını @aykut_ozturk_ ile birlikte değerlendirdik. CHP seçmeninde bölünme var mı? Mutlak butlan kararı sonrası kim nerede duruyor? Kılıçdaroğlu'na destek vereceğini açıklayanlar hangi seçmenler?
Kısa cevap: Veriler CHP içinde bir "bölünmeye " değil, ama siyasi ilgi ve demokrasi duyarlılığı bakımından farklılaşan iki seçmen kümesine işaret ediyor. Okumak için👇👇
t24.com.tr/politika/chp-taba…
Politus Dergi retweeted
Bu makaleyi pek çok kez paylaştım; yeniden paylaşıyorum. Bence Türkiye'nin yakın tarihine ve otoriter rejimler literatürüne dair son yılların en önemli (ve en öngörülü) çalışmalarından biri.
@BehlulOzkan ın ana argümanı şu: Kılıçdaroğlu Erdoğan’a karşı yarıştı, ama Erdoğan’ın kontrol ettiği devletle çatışmaktan kaçındı. Erdoğan ile devleti ayırdı. Erdoğan’ı hedef aldı, devleti ise tarafsız, hakem, düzen kurucu ve sonunda iktidarı kendisine teslim edecek bir merkez olarak düşündü. Yani Kılıçdaroğlu otoriterleşmenin yalnızca bir mağduru değil, o rejimin içinde fırsat arayan ve onun oyun planına sık sık uyum sağlayan bir aktör oldu.
Makalenin kilit kavramı “collaborationism./işbirlikçilik”. Rejime tümüyle katılmadan, onun kurduğu oyunu bozmadan, kritik anlarda düzen ve istikrar adına rejimin ihtiyaç duyduğu muhalefet tipine dönüşmek. Makale bunu Gezi, 7 Haziran 2015 sonrası hükümet kurma süreci, HDP dokunulmazlıkları, 2017 referandumu, Adalet Yürüyüşü, Altılı Masa ve 2023 adaylığı üzerinden gösteriyor. Kılıçdaroğlu’nun temel refleksi kitleyi mobilize etmek değil, krizi soğutmak. Sandığı korumak değil, meşruiyetini devlet katında ispatlamak. İktidarı almak değil, iktidarın kendisine devredileceği “uygun zamanı” beklemek.
Mutlak butlan meselesine bu makalenin içinden bakınca tablo çok net. Kılıçdaroğlu bunu sıradan bir parti içi iktidar kavgası olarak değil, devletin veya hukukun kendisine yeniden rol verdiği bir “düzen kurma” anı olarak okuyor. Çünkü makaleye göre onun siyasal formasyonu seçimle yenilgi aldıktan sonra tabandan yeniden güç üretmek değil, uygun koşullar oluştuğunda “göreve çağrılmak.” Bu, tam bir bürokratik habitus.
Bu yüzden mutlak butlan ona sadece geri dönüş fırsatı vermiyor. Onun kendi siyasi benlik anlatısını da doğruluyor. “Ben kaybetmedim, koşullar uygun değildi.” “Parti krize girdi, ben düzeni sağlayacağım.” “Meşruiyet sandıktan değil, hukuki süreklilikten geliyor.” Çünkü onun siyaset anlayışında meşruiyetin ana kaynağı mücadele eden toplum değil, düzeni temsil eden devlet aklı.
tandfonline.com/doi/abs/10.1…










