Pinned Tweet
🔴 چادر شاه قاجار در آمریکا
⚠️ باز هم پای اسرائیلیها در میان است!
بعد دیدن این توییت کنجکاو شدم که ببینم چطوری شده که چادر شاه قاجار از هزار کیلومتر اونطرفتر (آمریکا) سر در آورده؟!
به نتایج و اسامی جالبی رسیدم که تو این رشته توئیت براتون توضیح میدم.
1/10
تا جایی که من اطلاع دارم، حداقل از سال ۱۳۹۲ به این طرف، موردی نبوده که آمریکا برای دریافت هرگونه اطلاعات درباره برنامه هستهای تهران جایزه یا پاداشی تعیین کرده باشه. دلیلش هم این بوده که برجام، فراتر از پروتکل الحاقی و بازرسیهای آژانس در هر زمان و هر مکان، اونقدر دست آمریکا
1/
و اسرائیل رو باز گذاشته بود که به گفته یوسی کوهن، ما چند بار توی فردو قدم زدیم تا ساختار اون رو بهخوبی درک کنیم.
اما بعد از عملیات «چکش نیمهشب» و اخراج بازرسان آژانس، عملاً اونها چشمشون کور شد و منابع اطلاعاتیشون رو از دست دادن. به همین خاطر حالا به تطمیع و تعیین پاداشهای
2/
زمان جنگ که از کشورای عربی حمایت کردید.
دخترِ کسی که بهش میگید شاه، فارسی بلد نیست حرف بزنه.
هرسال که دنبال کاستوم واسه هالووین هستین.
انتخابات اسرائیل هم خودتونو به هر دری زدید نتانیاهو رای بیاره، بعد روز کوروش رو هم تبریک میگید؟!
خب کوروش بیدار شه پارتون میکنه که :)))
بدگمانی [محمدرضا] شاه دربارهٔ بریتانیا حد و حدودی نداشت. او یکبار به آمریکاییها گفته بود که ما [انگلیس]، سلسلهٔ قاجار را برانداختیم و پدر او را به سلطنت برداشتیم و آنگاه پدر او را برانداختیم و میتوانیم او را نیز تا وقتی که دلمان بخواهد نگاه داریم و یا دورش اندازیم.
دنیس رایت
1
10
588
میگن ما اگه هستهای رو بدیم به آمریکا بره و واقعاً صلحطلب باشیم، ج*نگ برای همیشه تموم و دیگه کسی با ما کاری نداره. ایران هم بهشت میشه.
در دو ج*نگ جهانی اول و دوم که هر دو در اروپا اتفاق افتادند و از اونجا شروع شدند، کلی انسان ک*شته شدند و اساساً ما ایرانیها نقشی نداشتیم
1/
من کاری ندارم که آقای ظریف این حرفها رو کی و کجا زده؛ میخوام به این سوال جواب بدم که آیا ما واقعاً امروز تو موقعیت ترکمنچای هستیم؟
حدود ۲۱۳ سال پیش، معاهده گلستان امضا شد. اما ماجرا از کجا شروع شد و ایران تو چه شرایطی قرار داشت؟
اول از همه، بله؛ اون موقع یه ابرقدرت بنام امپراتوری روسیه تزاری به ایران حمله کرده بود. امروز هم آمریکا، بهعنوان یکی از قدرتهای بزرگ دنیا، با ایران درگیره. اون روزها موجودیت ایران به خطر افتاده بود و امروز هم با شرایطی جدی روبهرو هستیم. اما آیا صرفاً به خاطر همین شباهتها میتونیم بگیم شرایط امروز ما دقیقاً مثل دوران ترکمنچایه؟
قاجار حدود ۱۲ سال با روسیه ج/نگید. بعد از سالها درگیری، در ۲۰ مهر ۱۱۹۲ معاهده گلستان امضا شد. در ماجرای امضای معاهدههای گلستان و ترکمنچای، انگلیسیها هم نقش مهمی داشتن و عملاً سر ایران تو مذاکرات کلاه رفت. اما چرا؟
اون دوره، اروپا درگیر ج/نگهای بزرگی بود و ناپلئون و ارتش فرانسه پیشرویهایی داشتن. انگلیسیها برای اینکه بتونن جلوی ناپلئون بایستن، میخواستن جبهه روسیه رو از درگیری با ایران آزاد کنن. برای همین، به ایران فشار آوردن تا یه صلح موقتی رو بپذیره. اما این صلح دوام نیاورد و چند سال بعد، دوباره ج/نگ شروع شد. ایران حدود دو سال دیگه ج/نگید و سرانجام کار به معاهده ترکمنچای رسید.
حالا ببینیم ایران اون زمان تو چه شرایطی بود.
از یه طرف، صدراعظم و بخشی از مسئولان کشور اونطور که باید با عباس میرزا همراهی نمیکردن. کافیه نامههای اعتراضی عباس میرزا، فرمانده س/پاه ایران، رو بخونید؛ نامههایی که توش از نرسیدن نیرو، فرار بعضی فرماندهها از میدون ج/نگ و کارشکنیهای داخلی شکایت میکنه. افرادی مثل اللهیارخان آصفالدوله هم بهجای اینکه کمک کنن، با فرار و کارشکنی اوضاع رو سختتر میکردن. حتی در تأمین پول و امکانات لازم برای س/پاه هم مشکل وجود داشت.
از طرف دیگه، انگلیسیها هم نقش خودشون رو بازی کردن. ایران از نظر فناوری نظامی، فاصله زیادی با قدرتهای بزرگ اون زمان داشت. س/پاه ایران بیشتر با اسب و قاطر و شمشیر میج/نگید و تعداد سلاحهای گرمش هم محدود بود. در مقابل، نیروهای آموزشدیده و افسران انگلیسی با توپ و تجهیزات نظامی پیشرفتهتر به کمک ایران اومده بودن. اما انگلیسیها نیروهاشون رو از س/پاه ایران خارج کردن. عباس میرزا حتی ازشون خواست تعدادی از اون نیروها رو باقی بذارن تا بتونه به ج/نگ ادامه بده.
همه اینها رو بذارید کنار اختلافات داخلی و رقابتهای خانوادگی بر سر جانشینی. حتی بین برادران و عموزادههای عباس میرزا هم رقابت وجود داشت. عباس میرزا انتخاب مستقیم فتحعلیشاه نبود و انتخابش به تصمیم آقامحمدخان برمیگشت؛ موضوعی که خودش به پیچیدگیهای سیاسی اون دوره اضافه میکرد.
حالا با در نظر گرفتن همه این شرایط، واقعاً میشه گفت ما امروز در موقعیت ترکمنچای هستیم؟
بنظر من نه!
آقای ظریف و دوستانشون! شاید ایران امروز رو پیروز مطلق ندونن اما لااقل باید بدونن که شکست خورده هم نیست.
تفاوت اساسی اینجاست که ج/نگ اون روزها، ج/نگِ قدرت نظامی و فناوری پیشرفته روسیه تزاری با ایرانی بود که از نظر تجهیزات و فناوری نظامی فاصله زیادی با اون داشت. اما امروز، دانشمند و مهندس ایرانی با دانش و فناوری روز دنیا در میدون رقابت و تقابل با آمریکاست. این دو وضعیت رو نمیشه بهسادگی با هم مقایسه کرد و نتیجه گرفت که سرنوشت امروز ایران هم قراره مثل دوران ترکمنچای باشه.
آقای ظریف!
چرا وقتی میخوایم از تاریخ درس بگیریم، همیشه میریم سراغ شکستها و قراردادهای تلخ؟ چرا فقط ترکمنچای رو به یاد میاریم؟ چرا از شاه عباس نمیگیم که با وجود محدودیتها و کمبود نیرو، تونست در برابر عثمانیها پیروزیهای مهمی به دست بیاره؟
اگه قراره از گذشته درس بگیریم، باید همه تاریخ رو ببینیم، نه اینکه فقط بخشهایی رو انتخاب کنیم که ترس و ناامیدی رو بیشتر میکنن.
این حرفها از حملات آمریکاییها هم خطرناکتره.
ما اگه به استعمار نظامی آمریکا نبازیم؛ با این دست فرمون به استعمار ذهنی خواهیم باخت.
میدونستید انگلیسیها میخواستند با ۳۰ هزار تا سکه رئیسعلی دلواری رو بخرند؟
اسفند ۱۲۹۳ بود که ناوهای جنگی بریتانیا به سمت بوشهر و دلوار حرکت کردند و در ۱۷ مرداد ۱۲۹۴، بوشهر به اشغال انگلیسیها دراومد.
حمله به خونه حاج علی تنگستانی، کدخدای ریشهر، خشم مردم رو به اوج رسوند؛ خونهاش رو غارت کردند، خودش رو به اسارت بردند و تعدادی از بستگانش رو هم کشتند. همین اتفاق باعث شد علمای منطقه حکم جهاد بدن.
رئیسعلی دلواری بعد از حکم جهاد، قرآن به دست گرفت و قسم خورد تا آخرین قطره خونش جلوی متجاوزین بایسته. مبارزین تنگستانی بارها به مواضع انگلیسیها شبیخون زدند و در نبرد دلوار، حدود ۸۰ نیروی انگلیسی ک.شته و زخمی شدند و سوارهنظامشون عقبنشینی کرد.
انگلیسیها برای متوقف کردن قیام، به رئیسعلی ۴۰ هزار پوند پیشنهاد دادند؛ مبلغی که با تبدیل تقریبی به ارزش امروز، چیزی حدود ۳۰ هزار سکه بهار آزادی میشه.
اما جواب رئیسعلی بهشون گفته بود: وقتی استقلال ایران در خطره، چطور میتونم بیطرف بمونم؟
حتی وقتی تهدیدش کردند که خونهاش رو تخریب میکنن، جوابش این بود:
«خانه ما کوه است و تخریب آن خارج از توان امپراتوری بریتانیاست.»
بعد از ماهها درگیری، رئیسعلی در ۱۲ شهریور به ش.ه.ادت رسید. هزاران نفر ۲۰ کیلومتر مسیر گورک تا دلوار رو پیاده رفتند تا در تشییعش شرکت کنند.
اما با ش.ه.ادت رئیسعلی، قیام جنوب تموم نشد. اگرچه انگلیسیها برای مدت کوتاهی موفق شدند، ولی مقاومت دلواری روح تازهای به مبارزات جنوب داد و بعدتر با فتوای جهاد آیتالله سید عبدالحسین لاری، مسیر پیشروی انگلیسیها به سمت شیراز هم مسدود شد.
حماسه رئیسعلی دلواری موند تا نشون بده برای بعضیها، استقلال وطن قیمتی نیست که بشه با ۳۰ هزار سکه طلا خرید.






