Rodric Vos

Ik las onderstaand manifest, gedeeld door Edwin Lugt. Vanmiddag staan zij op De Dam om de Joodse gemeenschap te steunen op deze bloedrode en inktzwarte Kristalldag. Het is een oproep die ik van harte onderschrijf. Het manifest roept zowel de Nederlandse regering als de hele samenleving op om niet langer weg te kijken van het antisemitisme en de onveiligheid waarmee onze Joodse medeburgers worden geconfronteerd: Joodse kinderen die al decennialang naar zwaar beveiligde scholen moeten. Joden die hun identiteit op straat niet meer kunnen tonen. Herdenkingen die op geheime locaties moeten plaatsvinden en bijeenkomsten die worden afgelast. Het manifest stelt terecht de vraag hoe het mogelijk is dat we dit als samenleving normaal zijn gaan vinden. En het herinnert de overheid aan haar eerste verantwoordelijkheid: de bescherming van al haar burgers, dus óók de Joodse. We weten waar wegkijken toe kan leiden. Het kwaad is één ding, maar het zwijgen van goede mensen die het kwaad zien, geeft het kwaad zuurstof. En juist als gewone Nederlander kunt u het verschil maken. Daarvoor hoeft u niet de politiek in of de barricaden op. Spreek u uit. Tegen vrienden, collega’s, buren. Iedere dag, wanneer de gelegenheid zich voordoet. Laat merken dat antisemitisme niet normaal is en nooit normaal mag worden. Laat Joodse Nederlanders merken dat ze er niet alleen voor staan. Zo eenvoudig kan het beginnen. En zo eenvoudig is het. Wegkijken is toestemmen. Zwijgen is faciliteren. Niet opstaan is legitimeren. Nooit weer is NU!