Sam Kia 🇮🇷

جی‌دی ونس، معاون رئیس جمهور آمریکا: یکی از چیزهایی که تحلیلگرهای داده توی تیم ما حسابی روش حساس شده بودن، «ترکیب رأی‌دهنده‌ها» بود؛ اینکه آیا ترکیب افرادی که پای صندوق‌های رأی میان، به‌اندازه کافی شبیه انتخابات ۲۰۲۴ هست که جمهوری‌خواهان بتونن پیروز بشن یا نه. با وجود نظرسنجی‌هایی که از پیروزی قاطع دموکرات‌ها خبر می‌دادن، داده‌ها مدام یه چیز رو بهمون نشون می‌دادن: توی بعضی ایالت‌ها میزان مشارکت صرفاً قابل‌قبول بود، توی بعضی دیگه واقعاً فوق‌العاده بود و توی هیچ ایالتی هم وضعیت فاجعه‌بار نبود. توی تیم ما واقعاً حس خوش‌بینی وجود داشت؛ رأی‌دهنده‌های ما داشتن پای صندوق‌ها می‌اومدن. برای همین از باهوش‌ترین متخصص داده‌ای که می‌شناسم پرسیدم: «یعنی قراره دنیا رو شگفت‌زده کنیم؟» گفت: «نه. ممکنه بهتر از چیزی که نظرسنجی‌ها پیش‌بینی می‌کنن نتیجه بگیریم. اما داده‌ها دارن نشون می‌دن که خیلی از کسایی که سال ۲۰۲۴ به ترامپ و ونس رأی دادن، حسابی عصبانی‌ان و قصد دارن به رقیب رأی بدن. رأی‌دهنده‌های ما دارن میان پای صندوق، ولی ممکنه به خودمون رأی ندن.» خب، حالا معلوم شده که حرفش چقدر پیش‌گویانه بوده. رأی‌دهنده‌های ما واقعاً پای صندوق‌ها اومدن. مثلاً توی فلوریدا، سهم جمهوری‌خواهان از رأی‌دهنده‌های حاضر در انتخابات ۹ واحد درصد بیشتر از دموکرات‌ها بود؛ یعنی فقط چند واحد درصد ضعیف‌تر از سال ۲۰۲۴. بدون شک جاهایی هم بودن که می‌تونستیم مشارکت بهتری داشته باشیم. اما مشکل اصلی میزان مشارکت نبود. مشکل اصلی این بود که خیلی از کسایی که سال ۲۰۲۴ به ترامپ و ونس رأی داده بودن، سال ۲۰۲۶ به دموکرات‌ها رأی دادن. حالا قراره کلی دعوا و اختلاف داخلی درباره اینکه چه اتفاقی افتاد و چرا افتاد شکل بگیره. یکی از نظرسنج‌هایی که واقعاً براش احترام قائلم، بهم گفت پیام‌رسانی اقتصادی ما توی روزهای پایانی کارزار انتخاباتی به‌اندازه کافی قوی و دقیق نبود. مطمئنم که درست می‌گه. اما دلیل واقعی شکستمون تقریباً برای همه واضحه. یه نظرسنج دیگه، که یکی از باهوش‌ترین آدم‌هاییه که توی سیاست می‌شناسم، دیروز بهم گفت که توی رأی‌گیری سراسری بر اساس وابستگی حزبی، با اختلاف ۱۳ واحد درصد شکست می‌خوریم. من قبل از سه‌شنبه هم حس خوبی نداشتم، ولی حتی خودم هم از شنیدن این عدد شوکه شدم. اون توی نظرسنجی‌هاش دیده بود که خیلی از رأی‌دهنده‌های ترامپ در سال ۲۰۲۴ عصبانی‌ان و تصمیم دارن به دموکرات‌ها رأی بدن. از اون دسته از رأی‌دهنده‌هایی که از ما روی برگردونده بودن پرسیده بود چه چیزی باعث می‌شه دوباره به اردوگاه ما برگردن. چهار پاسخ اصلی که تقریباً تمام جواب‌ها رو شامل می‌شدن، این‌ها بودن: 1. جنگ رو تموم کنید. 2. روی هزینه‌های زندگی و تورم تمرکز کنید. 3. آمریکا رو در اولویت قرار بدید (America First). 4. روابط آمریکا با اسرائیل رو تغییر بدید. رأی‌دهنده‌های ما پای صندوق‌ها اومدن، اما همین چهار دلیل باعث شد خیلی‌هاشون به دموکرات‌ها رأی بدن. این نتیجه‌گیریِ نظرسنجیه که نتایج انتخابات رو دقیق پیش‌بینی کرده بود. در حالی که خیلی‌ها روز دوشنبه به ریچل کامپوس دافی حمله می‌کردن، چون خواستار حل‌وفصل دیپلماتیک این درگیری شده بود، حالا معلوم شده که توصیه سیاسی اون درست بوده. (ضمن اینکه آدم فوق‌العاده‌ای هم هست.) در چند ماه آینده قراره کلی تلاش برای تحریف واقعیت و به شک انداختن مردم درباره چیزی که اتفاق افتاده ببینیم. انتظار داشته باشید سیاستمدارهای زیادی از جریان حاکم و سنتی بیان و بگن راه‌حل مشکلات ما، عفو و اعطای وضعیت قانونی به مهاجران غیرقانونیه. من با این ایده که باید شیوه اجرای قوانین مهاجرتی رو تغییر بدیم، مخالفتی ندارم؛ مثلاً بیشتر روی شرکت‌هایی تمرکز کنیم که نیروی کار غیرقانونی استخدام می‌کنن. اما هر کسی که داره عفو مهاجران غیرقانونی رو تبلیغ می‌کنه، داره بهتون دروغ می‌گه. دلیل شکست ما جنگ بود. خود رئیس‌جمهور هم دیشب همین رو گفت. اگه می‌خواید استدلال کنید که این جنگ ارزشش رو داشت، اینکه از دست دادن سنا برای شش سال آینده ارزشش رو داشت، خب این کار رو بکنید. بگید این هزینه‌ای بود که پرداختنش می‌ارزید. چه با این حرف موافق باشیم چه مخالف، حداقل این یه موضع صادقانه‌ست. اما همه می‌دونن چرا شکست خوردیم. هر گفت‌وگوی صادقانه‌ای درباره اینکه از اینجا به بعد باید چه مسیری رو در پیش بگیریم، باید از همین واقعیت شروع بشه. من همچنان به آینده کشورمون امیدوارم. خطاب به کسایی که عصبانی‌ان و می‌خوان بگن «ما که گفته بودیم»: حق با شماست، واقعاً هشدار داده بودید. حالا این انرژی رو صرف انتخاب جمهوری‌خواهانی کنید که دیدگاهشون به دنیا با شما یکیه.