Oto, co nauka mówi o społecznych wymiarach umiarkowanego spożycia alkoholu. Nie spodoba się miastojanuszom. No, ale badania to badania! 1. Sayette i in. (2012), Psychological Science; Fairbairn i in. (2015), Clinical Psychological Science. 720 osób pijących towarzysko podzielono na trzyosobowe grupy nieznajomych, które przez 36 minut piły umiarkowaną dawkę alkoholu, placebo albo napój kontrolny, a ich mimikę i mowę kodowano z nagrań. Alkohol nasilił pozytywne emocje, osłabił negatywne i podniósł deklarowane poczucie więzi. Druga analiza tego samego materiału pokazała, że u mężczyzn alkohol sprawiał, że szczere uśmiechy łatwiej „przechodziły” z osoby na osobę, a takie zaraźliwe uśmiechy wiązały się z lepszym nastrojem i silniejszą więzią. 2. Dunbar i in. (2017), Adaptive Human Behavior and Physiology. Połączono ankietę wśród bywalców pubów, obserwację rozmów w pubach i ogólnokrajowy sondaż. Osoby pijące towarzysko miały więcej przyjaciół, na których mogą liczyć, i czuły się bardziej związane z lokalną społecznością oraz bardziej jej ufały. Ci, którzy nie mieli „swojego” pubu, mieli wyraźnie mniejsze sieci społeczne. 3. Abrams, Hopthrow i in. (2006), Journal of Studies on Alcohol. 120 mężczyzn w wieku 18-28 lat przydzielono do działania w pojedynkę albo w czteroosobowych grupach i dano im zadanie oceny atrakcyjności ryzyka. Po alkoholu pojedyncze osoby uznawały ryzykowne wybory za wyraźnie bardziej kuszące, a grupy podejmowały decyzje wolniej. Wniosek autorów: przy umiarkowanym piciu towarzyskim grupa działa jak nieformalna wzajemna kontrola, która częściowo neutralizuje alkoholowe zawężenie uwagi.