آفرودیت

عروسی مامان‌بزرگ و بابابزرگم سال ۱۳۴۰

:))

باورم نمیشه من لای در رد شدم واقعا که چهارشنبه تافل دادم. امتحان برای ایرانیا کنسل شد :))

خب این فشار روانی کاری کرد که پنیک کردم امشب. قبل اینکه بگم کون لق همه چی کار خودشو کرد.

چهارشنبه ظهر تو مدرس همین وضعیت بود دقیقا، یه پسر جوون بالای پل طبیعت نشسته بود پشت میله‌ها، دستاشو گرفته بود به میله‌های بیرون و خودشو کشیده عقب و اگر ول میکرد از پشت میوفتاد پایین. امیدوارم نپریده باشه.

بابام ساعت ۵ عصر برمیگرده خونه و من تازه ۱۱ شب از شرکت میام بیرون. دوران عجیبی شده.

مرداد، سراسر گه.

واقعا کاش میشد فعلا نرم حضوری سرکار، به این فک میکنم که قراره باز قیافه‌ی اون کسمادرو ببینم کهیر میزنم.

چند روز دیگه همینجوری پیش بره از فشار روانی برن‌اوت میشم و بعدش دیگه کون لق همه چی.

امروز از گه‌ترین و شلوغ‌ترین روزای کاریم بود که با پارگی و خستگی شدید اومدم خونه گفتم قسمت آخر فصل سه اینو ببینم و بخوابم. نهایتا الان ۶ صبحه، من هنوز دارم برای هلینا گریه میکنم و نتونستم بخوابم :))

من واقعا از لحاظ روحی احتیاج دارم بارش شهابی هفته‌ی دیگه رو ببینم، ولی نه پولشو دارم نه کسی‌رو که باهاش برم.

امروز یه حال کثافتی ام که واقعا خدا نصیب گرگ بیابون هم نکنه.

کاش امروز که تا دسته کار دارم تا شب رو ساعت ۶ صبح پا نشم😑

یه فکرایی تو سرم هست که پروپوزال دکتری‌ام رو تغییر بدم و تو یه حوزه جدید بازم اپلای کنم، ایده‌ی تو سرم بسیار بسیار جذاب و خطرناکه ولی خب اینکه چجوری سوابق تحصیلی و رزوممو بچسبونم بهش رو هنوز نمیدونم :)))

با فامیلی که میاد خونت بدون اجازه وسایلتو برمیداره و با پررویی پس نمیده چیکار باید کرد؟

سه تا توییت مختلف تو ذهنم بود بنویسم ولی حوصله خودمم ندارم. شب‌بخیر

خداروشکر امکان کار ریموت تو هفته رو داریم، وگرنه اگر امروز میرفتم شرکت باید شب می‌خوابیدم همونجا که فردا حقوق بگیرم بتونم برگردم برم خونه.

دکتر قرصی که میخوردمو یه نصف زیاد کرده، امروز واسه خودم کسخل و سرخوش بودم و خیلی عجیب بود برام این موود بالا. روان آدمیزاد واقعا به گوز بنده.