tmicha retweeted
🚨 ATERRADOR: En Sudán, bandas de musulmanes árabes y traficantes de esclavos tienen ahora el control y secuestran a cristianos sudaneses para someterlos a la esclavitud.
¿Dónde está la ONU? ¿Dónde están los defensores de Gaza y los supuestos derechos humanos? ¿Dónde está Greta?
tmicha retweeted
TERRIFYING: In Sudan, Arab Muslim gangs and slave traders are now in control and kidnapping Sudanese Christians for slavery.
Where is the UN? Where are the pro-Palestine advocates? Where are Greta, BLM, and the self-proclaimed human rights defenders?!
Het Internationaal Gerechtshof veroordeelt Myanmar voor genocide op de Rohingya. Een historische uitspraak over massamoord, vervolging en honderdduizenden verdreven mensen.
En wat maakt de NOS ervan?
‘Slecht nieuws voor Israël.’
Niet het lot van de Rohingya staat centraal, maar de vraag of deze uitspraak gebruikt kan worden tegen Israël.
Natuurlijk is de juridische precedentwerking relevant. Maar het is veelzeggend wanneer zelfs een genocide aan de andere kant van de wereld vooral nieuwswaarde krijgt door de mogelijke gevolgen voor Israël.
Wanneer mogen de Rohingya eens het hoofdonderwerp zijn van hun eigen tragedie?
Vajetsee – Waarom zegent God een bedrieger?
Parasja van de week | Genesis 28:10–32:3
Het eerste wat God tegen Jakob zegt, is geen verwijt.
Dat is opmerkelijk. Jakob heeft zijn blinde vader bedrogen, zich voorgedaan als zijn broer Ezau en diens zegen verkregen. Hij heeft zijn familie ontwricht en moet vluchten voor zijn broer, die hem wil doden.
Als iemand een terechtwijzing verdiende, was het Jakob.
Maar wanneer hij die nacht, ergens onderweg, gaat slapen met een steen bij zijn hoofd, gebeurt er iets onverwachts.
De hemel gaat open.
Hij ziet een ladder tussen hemel en aarde. Engelen stijgen op en dalen neer. En God spreekt.
Niet om hem te veroordelen, maar om Zijn verbond met Abraham en Isaak te bevestigen. Het land, het nageslacht en de zegen voor de volken.
En dan zegt God:
"Zie, Ik ben met u. Ik zal u beschermen overal waar u heen zult gaan. Ik zal u niet verlaten."
Hoe kan dat?
Waarom ontvangt een bedrieger zulke beloften?
Misschien omdat wij geneigd zijn Gods liefde te begrijpen als een beloning. Eerst moeten wij goed zijn, dan komt God ons tegemoet.
Maar in Bethel is de volgorde precies andersom.
Jakob was niet op zoek naar een ontmoeting met God. Hij zocht een uitweg uit de gevolgen van zijn eigen handelen.
Jakob vluchtte. God zocht hem op.
Abraham Joshua Heschel schreef over God in Search of Man: de God die niet slechts gevonden wil worden, maar Zelf de mens zoekt.
Bethel maakt die gedachte tastbaar.
Toch is er een tweede verrassing.
Gods belofte betekent niet dat Jakobs bedrog er niet toe doet.
Jakob, die zich voordeed als de oudste broer, wordt later zelf bedrogen. Hij denkt met Rachel te trouwen, maar ontdekt dat Laban hem Lea heeft gegeven.
Wanneer hij protesteert, antwoordt Laban: "Het is hier niet de gewoonte de jongste vóór de oudste te geven."
De ironie is bijna pijnlijk.
In de Midrasj gaat Lea nog verder. Wanneer Jakob haar het bedrog verwijt, houdt zij hem zijn eigen verleden voor. Toen zijn vader Ezau riep, had Jakob toch ook geantwoord?
De bedrieger ontdekt hoe het voelt om bedrogen te worden.
De Thora is daarin opmerkelijk eerlijk. Haar geloofshelden zijn geen volmaakte mensen. Hun fouten worden niet weggeschreven om Gods beloften geloofwaardiger te maken.
Integendeel.
Gods genade neemt onze verantwoordelijkheid niet weg. Maar onze tekortkomingen maken Gods trouw niet ongedaan.
Jakob zal twintig moeilijke jaren doormaken. Hij zal moeten leren wat eerlijkheid, trouw en afhankelijkheid werkelijk betekenen.
De man die anderen manipuleerde om zijn toekomst veilig te stellen, moet ontdekken dat zijn toekomst uiteindelijk niet in zijn eigen handen ligt.
En toch begon God niet met een eis tot verandering.
Hij begon met een belofte.
Dat is misschien wel het meest ontroerende aan Bethel. God wacht niet tot Jakob een beter mens is geworden om hem nabij te zijn.
Zijn nabijheid is niet de beloning voor Jakobs verandering. Ze wordt het begin ervan.
Wanneer Jakob wakker wordt, spreekt hij woorden die tot de mooiste van de Thora behoren:
"Waarlijk, de HEER is op deze plaats, en ik wist het niet."
Lees dat nog eens.
God was er al.
Alleen Jakob wist het niet.
Hij had gedacht dat hij alleen was. Buiten zijn vertrouwde wereld, onderweg naar een onbekende toekomst. Maar precies daar bleek de hemel dichterbij dan hij ooit had vermoed.
Heschel zag verwondering als iets wezenlijks voor geloof. Niet alles vanzelfsprekend vinden, maar opnieuw leren zien wat er werkelijk is.
Jakob ontdekt geen nieuwe God. Hij ontdekt een aanwezigheid waarvoor hij tot dan toe blind was.
Misschien ligt daar ook voor ons een vraag.
Hoe vaak denken wij dat God afwezig is omdat ons leven niet verloopt zoals we hadden gehoopt? Omdat we fouten hebben gemaakt, iets zijn kwijtgeraakt of niet meer weten hoe het verder moet?
Bethel leert ons niet dat iedere donkere nacht eindigt met een wonder. Ook Jakob wacht nog een lange en moeilijke weg.
1
1
72
Maar het leert ons wel dat Gods aanwezigheid niet samenvalt met ons gevoel van zekerheid.
De hemel ging niet open omdat Jakob het verdiende. De hemel ging open omdat God trouw bleef aan Zijn belofte.
Jakob vluchtte voor de gevolgen van zijn eigen daden.
Hij ontdekte dat God hem desondanks niet had losgelaten.
En misschien is dat wel het grootste wonder van Bethel:
Niet dat een mens, ondanks alles, God kan vinden.
Maar dat God een mens niet opgeeft, zelfs wanneer die mens alle aanleiding heeft gegeven om opgegeven te worden.
1
9
‘Hup Hamas’ roept bij PRO blijkbaar niet zulke negatieve associaties op dat men extra maatregelen nodig vindt.
Maar ‘remigratie’, een bestaand begrip in de Nederlandse wetgeving, is kennelijk zó aanstootgevend dat het moet verdwijnen.
Bijzonder hoe selectief die gevoeligheid voor woorden is.
‘Hup Hamas’ verbiedt @progressiefned liever niet (telegraaf.nl/politiek/pro-tw… ) maar ‘remigratie’ wel. Joe.
Wanneer wordt een oorlogsmisdaad genocide? En wie bepaalt wanneer de bewijsregels daarvoor veranderen?
Dat zijn geen theoretische vragen meer.
Gisteren veroordeelde het Internationaal Gerechtshof Myanmar wegens genocide op de Rohingya. Negen rechters stemden voor, zes tegen.
Die zes rechters ontkennen de verschrikkelijke misdrijven in Myanmar niet. Maar zij waarschuwen dat de meerderheid de bewijsdrempel voor genocide in de praktijk verlaagt.
En juist dat kan grote gevolgen hebben voor Israël.
Volgens de bestaande jurisprudentie moet genocidale intentie, wanneer die uit een gedragspatroon wordt afgeleid, de ENIGE redelijke verklaring zijn.
Niet de meest waarschijnlijke. Niet één van meerdere aannemelijke verklaringen. De enige redelijke.
De zes rechters stellen dat de meerderheid hiervan afwijkt. Zij waarschuwen voor een impliciete verschuiving van de bewijslast, een te ruime interpretatie van vernietiging en onvoldoende toetsing van alternatieve verklaringen.
Het onderscheid tussen oorlogsmisdaden, etnische zuivering en genocide dreigt daardoor te vervagen.
En precies daar wordt de zaak tegen Israël interessant.
Zuid-Afrika stelt dat de militaire operaties in Gaza, de verwoestingen, burgerslachtoffers en uitspraken van politici gezamenlijk genocidale intentie aantonen.
Maar welke feiten moeten bij die beoordeling óók worden meegewogen?
Israël kent een omvangrijke Arabische minderheid. Arabischtalig onderwijs bestaat binnen het staatsonderwijs. Arabisch heeft een wettelijk beschermde bijzondere status. Arabische partijen wonnen bij de verkiezingen van oktober 2026 gezamenlijk 19 zetels in de Knesset.
Dat sluit een specifiek genocidaal oogmerk tegen Palestijnen in Gaza juridisch niet uit. Maar het is wel relevante context wanneer men een breder Israëlisch beleid van vernietiging van Arabische identiteit suggereert.
En dan de oorlog zelf.
Israël heeft aantoonbaar maatregelen genomen om burgerslachtoffers te beperken.
Er werden miljoenen waarschuwingspamfletten verspreid, telefoontjes gepleegd, evacuatiekaarten gepubliceerd en burgers gewaarschuwd voor naderende aanvallen.
Het Israëlische leger heeft voorbeelden gepubliceerd van aanvallen die werden afgebroken, uitgesteld of gewijzigd vanwege de aanwezigheid van burgers. Zelfs reeds afgevuurde munitie werd in een gedocumenteerd voorbeeld afgeleid om een ambulance te ontzien.
Ook vonden humanitaire pauzes plaats om poliovaccinaties onder Palestijnse kinderen mogelijk te maken.
Zijn al die maatregelen altijd effectief geweest? Nee.
Zijn er ernstige en gerechtvaardigde vragen over proportionaliteit, evacuaties, humanitaire toegang en individuele aanvallen? Absoluut.
Maar de juridische vraag blijft:
Hoe weeg je concrete maatregelen om burgers te beschermen bij de beschuldiging dat het doel juist was die burgers als bevolkingsgroep te vernietigen?
Dat is geen detail. Dat raakt rechtstreeks aan de vereiste genocidale intentie.
Israël vocht bovendien niet in een vacuüm.
De oorlog volgde op de massamoord en gijzelingen van 7 oktober. Hamas beschikte over een uitgebreid tunnelnetwerk en militaire infrastructuur in dichtbevolkt gebied.
Dat rechtvaardigt geen onrechtmatige aanvallen. Het vormt wel een militaire context die serieus moet worden onderzocht.
En dat brengt ons terug bij de zes rechters.
Zij stellen dat zelfs in Myanmar, waar ernstige gruweldaden zijn vastgesteld, andere redelijke verklaringen mogelijk bleven, waaronder gedwongen verdrijving en collectieve bestraffing.
Misdrijven die op zichzelf verschrikkelijk zijn. Maar juridisch niet noodzakelijk genocide.
De meerderheid verwierp hun redenering.
Daarmee ontstaat een precedent dat Zuid-Afrika kan benutten om ook Israëls militaire handelen als bewijs van genocidale intentie te presenteren.
Dat is precies waarom de kritiek van de zes rechters zo belangrijk is.
Niet omdat Israël boven het recht zou staan.
Maar omdat de rechtsregels voor iedereen gelijk moeten blijven.
Het ICJ heeft vandaag geoordeeld dat Myanmar genocide pleegde op de Rohingya, een etnische minderheid in Myanmar. Het Hof heeft daarmee in de praktijk de drempel voor genocide verlaagd. Dat zal grote gevolgen hebben voor de zaak tegen Israel:
icj-cij.org/sites/default/fi…
Een aanklager moet genocidale intentie bewijzen. Een aangeklaagde staat mag niet in de positie terechtkomen dat hij zijn onschuld moet aantonen door iedere denkbare alternatieve verklaring volledig te bewijzen.
En het Hof mag de specifieke vernietigingsintentie niet laten opgaan in een algemene beoordeling van verschrikkelijk oorlogsleed.
De meerderheid ontkent dat zij de formele bewijsmaatstaf heeft veranderd. Zes rechters vinden dat die standaard in de praktijk wél is uitgehold.
Dat is een fundamenteel juridisch conflict binnen het hoogste gerechtshof van de VN.
We kunnen niet bewijzen dat daar politieke motieven achter zitten.
Maar we kunnen wel vaststellen dat de gekozen juridische benadering grote politieke gevolgen kan hebben.
Want wanneer de bewijsdrempel voor de zwaarste internationale beschuldiging feitelijk verschuift, staat meer op het spel dan de uitkomst van één rechtszaak.
Dan staat de rechtszekerheid zelf ter discussie.
Genocide moet genocide blijven. Oorlogsmisdaden moeten vervolgd worden. Maar het ene begrip mag niet worden opgerekt om het andere te vervangen.
Niet voor Myanmar. Niet voor Israël. Voor niemand.
Een gerechtshof beschermt het internationale recht niet door de zwaarste beschuldiging gemakkelijker te bewijzen, maar door de bewijsregels consequent toe te passen. Juist wanneer de politieke druk het grootst is.
21
Maandag werd nog een motie ingediend die spreekt over ‘vrijwillige remigratie’. Zelfs de ChristenUnie gebruikte die term eerder in een motie.
Nu willen PRO en D66 het woord uit de Remigratiewet weren vanwege extreemrechtse associaties.
Is de ChristenUnie dan ook extremistisch?
En als partijen die je niet aanstaan morgen het woord ‘terugkeer’ gebruiken? Komt er dan opnieuw een taalverbod?
Sinds wanneer bepaalt degene die een woord mogelijk misbruikt welke woorden de rest nog mag gebruiken?
Egypte bestuurde Gaza. Jordanië bestuurde de Westelijke Jordaanoever. Geen van beide gaf de Palestijnen zelfbestuur.
Weet welk land dat wél deed? Israël.
Het land dat volgens sommigen uitsluitend Palestijnse zelfbeschikking dwarsboomt.
Ongemakkelijke geschiedenis.
Hey @grok, remove the only country that has ever transferred land and autonomy to the Palestinians for self rule
tmicha retweeted
Morgen doet het Internationaal Gerechtshof in Den Haag uitspraak in een belangrijke zaak. Gambia beschuldigt Myanmar van genocide op de Rohingya, een etnische minderheid. De uitkomst kan grote invloed hebben op de zaak van Zuid-Afrika tegen Israel.
tmicha retweeted
Formeel gezien heeft Nederland een 'neutrale' interventie gedaan: de landen hebben niet formeel de kant van Gambia of Myanmar gekozen. Maar stellen dat deze interventie volledig neutraal is, dat is klinkklare onzin.
‘We support Hamas’ is walgelijk. Het verheerlijken van 7 oktober onacceptabel. Maar strafbaar? Daarvoor moeten we wachten op nieuwe wetgeving, kregen we steeds te horen.
Maar kijk naar PRO.
Tegen motie-Lammers, die opriep bestaande juridische mogelijkheden nú maximaal te benutten.
Tegen motie-Faber, die via een aanwijzing aan het OM vervolging van pro-Hamasuitingen mogelijk wilde maken.
En nu twijfelt PRO zelfs over de nieuwe wet. Want de vrijheid van meningsuiting zou in gevaar komen.
Opvallend hoe die vrijheid ineens zwaar weegt wanneer het gaat om openlijke steun aan een terroristische organisatie.
Natuurlijk moet kritiek op Israël vrij blijven. Maar sinds wanneer is het verheerlijken van een terroristische massamoord gewone politieke meningsuiting?
De vraag dringt zich op of PRO werkelijk worstelt met juridische principes, of vooral bang is een deel van de eigen achterban voor het hoofd te stoten.
Want als je bestaande mogelijkheden afwijst, concrete vervolgingsroutes blokkeert én twijfelt aan nieuwe wetgeving, wat blijft er dan over?
Hamas veroordelen in woorden is gemakkelijk. Er consequenties aan verbinden blijkbaar een stuk lastiger.
telegraaf.nl/politiek/pro-tw…
Het is belangrijk om op te komen voor vervolgde christenen, waar ook ter wereld. Maar we hebben een nog grotere verantwoordelijkheid wanneer vervolging, bedreiging en intimidatie onder onze eigen neus plaatsvinden. Juist hier, waar we zelf invloed kunnen uitoefenen en daadwerkelijk iets kunnen veranderen, mogen we niet wegkijken.
Onze verantwoordelijkheid begint dichtbij huis. Goed bezig, @DonCeder! 👏
Hoe kunnen mensen die naar Nederland vluchten opnieuw vervolging en intimidatie ondervinden omdat ze christen zijn?
Steeds vaker ontvangen we noodkreten van mannen, vrouwen en kinderen uit de opvang die vrezen voor hun leven. Al deze signalen maken één ding duidelijk. Wegkijken is geen optie. Politieke actie is nu nodig.
Afgelopen zondag mocht ik spreken bij het Huis van Vrede in Goes. Tijdens de maaltijd na de dienst hoorde ik schokkende verhalen van vluchtelingen over de intimidatie waarmee ze dagelijks te maken hebben en over wat die angst met hen doet.
Ik wil dat we intimidatie, bedreiging en geweld tegen christenen en andere religieuze minderheden keihard aanpakken.
Daarom heb ik vandaag samen met Diederik van Dijk (SGP) de initiatiefnota ‘Verdrukt in een vrij land’ aan de minister aangeboden:
christenunie.nl/nieuws/2026/…
Ik zal blijven opkomen voor vervolgde christenen en andere minderheidsgroepen.
tmicha retweeted
Het jaarlijkse ritueel rond het Chanoekaconcert is weer begonnen. Een Joods feest wordt eerst tot Israelische aangelegenheid verklaard, zodat de roep om verstoring vervolgens als politiek protest kan worden gepresenteerd. Zo doorzichtig en voorspelbaar.
parool.nl/cs-b0d533b6/
Het CDA stemde tegen de motie-Van der Plas om te onderzoeken of subsidies kunnen worden stopgezet aan culturele instellingen die Joodse of Israëlische artiesten boycotten.
Motivatie: vrijheid van programmering, totdat de rechter discriminatie vaststelt.
Stel dat theaters Marokkaanse artiesten weren vanwege de Westelijke Sahara. Chinese vanwege Tibet. Turkse vanwege de Koerden of Cyprus.
Zou het CDA dan ook zo nadrukkelijk de vrijheid van programmering verdedigen?
Kritiek op regeringen is legitiem. Maar artiesten collectief uitsluiten vanwege hun afkomst of nationaliteit is iets anders.
De motie vroeg slechts om onderzoek. Zelfs dat ging het CDA te ver.
Waarom eigenlijk?
VVD, CDA en CU stemden vóór motie-Lammers: benut nú alle juridische mogelijkheden tegen terreurverheerlijking.
Maar tégen motie-Faber, die via een aanwijzing aan het OM pro-Hamasuitingen voor vervolging in aanmerking wil laten komen.
Waarom is die juridische route ineens onwenselijk?
Waar is de daadkracht?
Iemand ‘islamofoob’ of ‘xenofoob’ noemen kan kennelijk prima. Maar ‘antisemiet’ is ineens een veel te zware beschuldiging. Waarom geldt die zorgvuldigheid alleen bij het benoemen van Jodenhaat, terwijl de andere etiketten vrij rondvliegen?
Eeuwenlang waren Joden weerloos. Toch werden ze gehaat, vervolgd en vermoord.
Nu kijkt men met medelijden naar die weerloze Jood van vroeger, maar wordt de weerbare Jood van vandaag veroordeeld.
Elke tijd heeft zijn eigen rechtvaardigingen. Het antisemitisme blijft.

















