อำนาจอยู่ที่จักรวรรดิบางกอก พวกนั้นเป็นลูกจ้างจักรวรรดิบางกอกเท่านั้น
อดิศร อัด รัฐธรรมนูญ 60 ล่ามโซ่ ส.ส. ไร้อำนาจริเริ่มงบฯ ชี้อำนาจแท้จริงอยู่ที่ พรรคข้าราชการ
#มติชนออนไลน์
1
4
269
เปิดบำเหน็จเมื่อไหร ผมยื่นทันที
แรงงานค้านร่าง พ.ร.บ.ประกันสังคมรัฐบาล หวั่นเปิดช่องเปลี่ยนบำนาญเป็นบำเหน็จ
#มติชนออนไลน์
วิทยาศาสตร์ ตรรกศาสตร์ ล้มเหลวหมดในการใช้อธิบายปรากฎการณ์ดราม่าในประเทศไทย
กรมวิทย์ฯ ลุยตรวจสารหนู-โลหะหนัก เชียงราย-เชียงใหม่ ย้ำพบสารปนเปื้อนไม่ได้แปลว่าเกินมาตรฐานหรืออันตราย
#มติชนออนไลน์
Mek Suwit retweeted
Replying to @SuwitSap
เมื่อตำแหน่งมาพร้อมผลประโยชน์แต่ไร้ความรับผิดชอบ ใครๆ ก็อยากเข้ามาแสวงหาโอกาส โดยไม่สนใจผลกระทบต่อประชาชน
ถ้าเป็นประเทศไทย อยู่สบาย อยู่ได้ไปเรื่อยๆ ทุกคนจึงอยากได้ตำแหน่ง ซื้อก็ได้ เพราะไม่ต้องรับผิดชอบ
สังเวยวิกฤตไอทีล่ม ‘ทรัมป์’ ปลด ผอ.ไซเบอร์แห่งชาติ หลังระบบล่มป่วนธนาคาร-การบินสหรัฐ
#มติชนออนไลน์
มาเตือนตอนอยู่ตรงปากเหว ตอนนี้ไม่ทันแล้ว ท่านร่วมขบวนช่วยเข็นมาจนถึงตรงนี้แล้วออกมาเตือน☺️
สมคิดเตือน ไทย ‘ขาดดุลคู่’ ซ้ำหนี้ใกล้ทะลุ 70% | กรุงเทพธุรกิจ_InFocus
#สมคิดจาตุศรีพิทักษ์ #ขาดดุลคู่ #หนี้สาธารณะ #เศรษฐกิจไทย #ปฏิรูปการคลัง #กรุงเทพธุรกิจ_InFocus
รัฐบาลไทยไม่ช่วยครับ ถ้าช่วยจะติดคุกเพราะถือว่า เอื้อเอกชน
เงินกู้ลำบากตอนนี้ อยู่ได้อีกนานแค่ไหนไม่แน่ใจ ที่ขายไปเกือบหมดแล้ว ไม่มีเหลือจะขายแล้ว ตอนนี้ต้องช่วยตัวเอง อยู่ไม่ได้ก็เลิก สู้จนขาดใจ”
ดร.ไชยวัฒน์ เหลืองอมรเลิศ ประธานคณะกรรมการสยามพาร์คซิตี้กรุ๊ป
.
#มติชนออนไลน์
1
433
จะให้อุ้มไว้ตลอดไปเลยเหรอครับ
สมาคมผู้เลี้ยงสุกรแห่งชาติ ออกแถลงการณ์ ค้านข้อตกลงการค้า ART เปิดตลาดนำเข้าหมูสหรัฐฯ ถล่มเกษตรกรไทย ชี้สู้ไม่ได้ ต้นทุนไทยสูงกว่า - ผู้บริโภคเสี่ยงรับสารเร่งเนื้อแดง และรัฐแก้ปัญหาเรื่องการนำเข้าวัตถุดิบอาหารสัตว์
อ่านข่าว : ch3plus.com/news/economy/mor…
#เรื่องเล่าเช้านี้ #ครอบครัวข่าว3 #ข่าวเศรษฐกิจ
ไทย win น้อยกว่าแปลว่า ไทยเสียเปรียบ หรือได้ทั้งคู่แต่ไทยได้น้อยกว่า ถ้าเป็นอย่างหลังก็โอเคยังพอได้อยู่บ้าง ส่วนในมุมผมเมื่อไรก็ตามที่ภาคเกษตรกรรมเราอยู่ไม่ได้ ต้องปรับตัวขนานใหญ่จากภัยคุกคาม นั่นจะเป็นเรื่องที่ดีของประเทศในระยะยาวแน่นอน เลิกกักขังความจนด้วยการอุดหนุนเกษตรผลิตภาพต่ำ
นักวิชาการ ชี้ดีลการค้าต่างตอบแทน ART - สหรัฐฯ เกมนี้ไทย Win น้อยกว่า เตือนรับมือสินค้านำเข้าทะลัก #ฐานเศรษฐกิจ #ดีลการค้าไทยสหรัฐ #ART #ภาษีสหรัฐ #ส่งออก #สินค้านำเข้า
thansettakij.com/economy/674…
ยังจะมาห่วงอีก ผลพวงที่ท่านไปรับใช้จักรวรรดิบางกอกนั่นแหละ ปัญหามันจึงแก้ไม่ได้มาจนบัดนี้ รับสภาพและสารภาพออกมาบ้างก็ดี
"สมคิด" เตือนเศรษฐกิจไทยโตต่ำรั้งท้ายอาเซียน หากยังโตเพียง 2.5% ต่อปี อาจถูกเวียดนามแซงใน 5 ปี ห่วงปัญหาโครงสร้างรุมเร้า ทั้งภาวะขาดดุลคู่ การลงทุนภาคเอกชนต่ำ และหนี้ครัวเรือนที่บั่นทอนกำลังซื้อ มองอุปสรรคสำคัญในการปฏิรูปคือ การเมืองที่ขาดเสถียรภาพ และธรรมาภิบาล
อ่าน: bangkokbiznews.com/economics…
#กรุงเทพธุรกิจ #InsightForOpportunities #กรุงเทพธุรกิจEconomic
สินค้าอะไรจะตามมาอีก ทุเรียน? นักท่องเที่ยว?
#เรื่องเล่าเช้านี้ ลำไยจันทบุรีวิกฤต! จีนตีกลับกว่า 50 ตู้ หลังพบสารซัลเฟอร์ฯ ตกค้าง ฉุดราคาร่วงจาก กิโลกรัมละ 30-40 บาท เหลือเพียง 6-10 บาท ต่ำกว่าต้นทุนการผลิต ชาวสวนเดือดร้อนหนัก-ขาดทุนยับ เรียกร้องรัฐบาลช่วยแก้ปัญหา
#ครอบครัวข่าว3 #ลำไย #ลำไยจันทบุรี #จีนตีกลับลำไย
7
525
พรรคนี้เขาไม่ได้เข้ามาทำงานนะครับ เขาแค่มารับใช้กับรับผลประโยชน์ อย่าเข้าใจผิด
"ฟังหน่วยงานให้ข้อมูลแล้ว ‘เป็นท้อ’ กับรัฐบาล คณะทำงานแก้ปัญหามลพิษน้ำผิวดิน ที่รองนายกกำกับกระทรวงทรัพย์ฯ เป็นประธาน ยังไม่เคยเรียกประชุมสักครั้ง...
..รองนายกทรงศักดิ์ ทองศรี ถ้ามีอำนาจแล้วไม่ทำหน้าที่ ก็ลาออกไปซะ"
ผศ.ดร.สิตางศุ์ พิลัยหล้า อาจารย์ภาควิชาวิศวกรรมทรัพยากรน้ำ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โพสต์
.
#มติชนออนไลน์
เริ่มต้นจากความสิ้นหวัง
เด็กไทยหายไป 320,000 คน! โรงเรียนกว่า 16,000 แห่งกำลังเผชิญปัญหา และนี่อาจเป็นจุดเริ่มต้นของวิกฤตเศรษฐกิจท้องถิ่น
มีเรื่องหนึ่งที่ผมคิดว่าน่าสนใจมาก และอาจเป็นหนึ่งในการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของประเทศไทยในอีก 10 ปีข้างหน้า
นั่นคือ เรากำลังเข้าสู่ยุคที่โรงเรียนมีมากกว่าเด็กที่ต้องการเข้าเรียนในบางพื้นที่
ลองสังเกตโรงเรียนประถมตามต่างจังหวัด หรือแม้แต่โรงเรียนเอกชนบางแห่งในกรุงเทพฯ เมื่อก่อนหลายโรงเรียนต้องสอบแข่งขันเพื่อแย่งที่นั่ง แต่วันนี้บางโรงเรียนกลับต้องแข่งขันกันเพื่อแย่งนักเรียน บางแห่งมีห้องเรียน แต่มีนักเรียนเพียงไม่กี่คน
ผมลองเอาตัวเลขมาคำนวณ แล้วพบว่าเรื่องนี้อาจรุนแรงกว่าที่เราคิด
📷 ปี 2558 ประเทศไทยมีเด็กเกิดใหม่ 736,352 คน ผ่านไป 10 ปี ปี 2568 ประเทศไทยมีเด็กเกิดใหม่เหลือเพียง 416,574 คน
เท่ากับว่าเด็กเกิดใหม่หายไป 319,778 คน หรือประมาณ 43% เมื่อเปรียบเทียบสองปีนี้
ลองนึกภาพว่าเด็กหนึ่งรุ่นเคยมี 100 คน แต่เด็กที่เกิดในอีก 10 ปีต่อมา เหลือเพียง 57 คน
และนี่ไม่ใช่การคาดการณ์ แต่เป็นจำนวนเด็กที่เกิดขึ้นจริง
คำถามคือ เมื่อเด็กหายไปเกือบครึ่งหนึ่ง ใครจะได้รับผลกระทบบ้าง?
📷 ผมอยากเริ่มจากโรงเรียนก่อน
ข้อมูลปีการศึกษา 2569 ที่สถาบันวิจัยเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษาวิเคราะห์ พบว่า ประเทศไทยมีโรงเรียนขนาดเล็กในสังกัด สพฐ. ที่มีนักเรียนต่ำกว่า 120 คน มากถึง 16,235 แห่ง คิดเป็นมากกว่าครึ่งหนึ่งของโรงเรียนในสังกัด สพฐ.
และที่น่าสนใจกว่านั้น สพฐ. ระบุว่า มีโรงเรียนที่มีนักเรียนไม่เกิน 50 คน ประมาณ 5,813 แห่ง
ลองคำนวณแบบง่าย ๆ สมมติโรงเรียนหนึ่งมีนักเรียนตั้งแต่ ป.1 ถึง ป.6 ชั้นละ 20 คน รวม 120 คน หากจำนวนเด็กใหม่ในพื้นที่ลดลง 43% ตามสัดส่วนการเกิดระดับประเทศ และไม่มีการย้ายเข้าออกมาชดเชย นักเรียนหนึ่งชั้นอาจเหลือประมาณ 11-12 คน เมื่อผ่านไปจนครบทั้ง 6 ชั้น โรงเรียนนี้อาจเหลือนักเรียนเพียง 68 คนโดยประมาณ
แต่ปัญหาคือ ถึงเด็กจะลดลงเกือบครึ่ง โรงเรียนก็ยังต้องมีอาคาร มีห้องน้ำ มีค่าไฟ มีครู และมีค่าใช้จ่ายในการบริหาร ต้นทุนหลายอย่างไม่ได้ลดตามจำนวนนักเรียน
📷 นี่คือปัญหาทางเศรษฐศาสตร์ที่เรียกว่า Fixed Cost
หากนักเรียนลดลง แต่ต้นทุนคงที่ใกล้เคียงเดิม ต้นทุนเฉลี่ยต่อเด็กหนึ่งคนจะสูงขึ้นทันที
แน่นอนว่านี่เป็นเพียงตัวอย่างจำลอง เพราะจำนวนเด็กแต่ละจังหวัดไม่ได้ลดลงเท่ากัน และการย้ายถิ่นก็มีผลต่อยอดนักเรียน
แต่สิ่งที่ผมคิดว่าน่ากังวลกว่าเรื่องต้นทุนโรงเรียน คือผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นกับเศรษฐกิจรอบโรงเรียน
📷 ลองนึกถึงโรงเรียนประถมในต่างจังหวัดหนึ่งแห่ง ทุกเช้าจะมีร้านขายข้าวเหนียวหมูปิ้ง ร้านเครื่องเขียน ร้านขายชุดนักเรียน ร้านถ่ายเอกสาร รถรับส่งนักเรียน และร้านอาหารเล็ก ๆ รอบโรงเรียน
สมมติเด็ก 120 คน ใช้จ่ายเฉลี่ยคนละ 50 บาทต่อวัน เป็นเวลา 200 วันเรียน จะเท่ากับเงินหมุนเวียนจากการใช้จ่ายของนักเรียนประมาณ 1.2 ล้านบาทต่อปี
ถ้าจำนวนนักเรียนลดเหลือ 70 คน เงินส่วนนี้จะเหลือประมาณ 700,000 บาทต่อปี หายไป 500,000 บาทต่อปี จากโรงเรียนเดียว
ตัวเลขนี้เป็นเพียงสมมติฐานเพื่อให้เห็นภาพ ไม่ใช่ยอดใช้จ่ายจริง และเงินไม่ได้จำเป็นต้องหมุนเวียนอยู่ในร้านค้ารอบโรงเรียนทั้งหมด
แต่ลองคิดดูว่า ถ้าเหตุการณ์ลักษณะนี้เกิดขึ้นกับโรงเรียนจำนวนมาก ร้านค้าเล็ก ๆ จะได้รับผลกระทบมากแค่ไหน
และถ้าโรงเรียนปิดตัวลงจริง ๆ ปัญหาอาจไม่ได้หยุดอยู่แค่ร้านค้า เพราะโรงเรียนเป็นหนึ่งในศูนย์กลางของชุมชน
เมื่อไม่มีเด็ก ก็อาจไม่มีครอบครัวรุ่นใหม่ย้ายเข้ามา เมื่อไม่มีครอบครัวรุ่นใหม่ ร้านค้าก็อยู่ยากขึ้น เมื่อร้านค้าอยู่ยาก คนวัยทำงานก็มีแรงจูงใจย้ายออกไปหางานในเมืองใหญ่มากขึ้น และเมื่อคนย้ายออก บ้านและที่ดินในบางพื้นที่ก็อาจมีความต้องการลดลงตามไปด้วย
📷 ผมคิดว่านี่คือเรื่องที่นักลงทุนอสังหาริมทรัพย์ควรให้ความสำคัญ
เพราะในอดีต เวลาประเมินว่าทำเลไหนน่าลงทุน เรามักดูว่าใกล้ถนนใหญ่ไหม มีห้างหรือโรงพยาบาลไหม และมีโครงการพัฒนาใหม่ ๆ หรือเปล่า
แต่ในอนาคต อาจต้องเพิ่มคำถามอีกหนึ่งข้อ
พื้นที่นั้นมีเด็กเกิดใหม่กี่คน และมีคนวัยทำงานย้ายเข้าหรือย้ายออก?
เพราะทำเลที่มีแต่ผู้สูงอายุเพิ่มขึ้น ขณะที่คนรุ่นใหม่ลดลง อาจมีความต้องการอสังหาริมทรัพย์ต่างจากทำเลที่มีครอบครัวใหม่ย้ายเข้ามาตลอด
นี่อาจเป็นสาเหตุที่เราเห็นภาพสองด้านเกิดขึ้นพร้อมกัน
ด้านหนึ่ง โรงเรียนบางแห่งในเมืองใหญ่และพื้นที่ที่มีกำลังซื้อสูง อาจยังขยายตัวได้ แต่อีกด้านหนึ่ง โรงเรียนในพื้นที่ที่เด็กเกิดน้อยและคนย้ายออก อาจมีนักเรียนลดลงต่อเนื่อง
เป็นไปได้ว่าในอนาคตประเทศไทยจะไม่ได้ขาดแคลนสถานศึกษาทั้งประเทศเหมือนในอดีต แต่จะมีสถานศึกษามากเกินความต้องการในบางพื้นที่ ขณะที่บางพื้นที่ยังขาดโรงเรียนคุณภาพ
แล้วรัฐบาลควรทำอย่างไร?
ถ้ามองเฉพาะความคุ้มค่าทางงบประมาณ การควบรวมโรงเรียนบางแห่งอาจช่วยลดต้นทุนได้ แต่หากโรงเรียนที่ใกล้ที่สุดอยู่ห่างออกไป 20-30 กิโลเมตร เด็กในครอบครัวยากจนอาจต้องแบกรับค่าเดินทางเพิ่มขึ้น
ดังนั้น การยุบโรงเรียนอาจช่วยประหยัดงบประมาณด้านหนึ่ง แต่สร้างภาระให้ครอบครัวอีกด้านหนึ่ง
ผมจึงคิดว่าปัญหานี้ไม่ควรแก้ด้วยการยุบโรงเรียนทุกแห่งที่มีเด็กน้อย แต่ต้องแยกให้ออกว่า โรงเรียนไหนควรควบรวม โรงเรียนไหนจำเป็นต้องอยู่ และโรงเรียนไหนสามารถเปลี่ยนรูปแบบการจัดการศึกษาได้
เพราะบางครั้งโรงเรียนที่มีนักเรียนเพียง 30 คน อาจเป็นโรงเรียนที่สำคัญที่สุดของเด็ก 30 คนนั้นก็ได้
📷 แต่ยังมีอีกมุมหนึ่งที่น่าสนใจ
เมื่อเด็กเกิดน้อยลง ธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับเด็กอาจเผชิญการแข่งขันรุนแรงขึ้น ไม่ว่าจะเป็นโรงเรียนอนุบาล โรงเรียนกวดวิชา สินค้าเด็ก หรือธุรกิจบางประเภทที่พึ่งพาจำนวนเด็กเป็นหลัก
ขณะเดียวกัน ธุรกิจที่สามารถตอบโจทย์พ่อแม่ซึ่งยอมลงทุนเพื่อคุณภาพการศึกษาของลูก อาจยังเติบโตได้
เพราะจำนวนเด็กที่ลดลง ไม่ได้หมายความว่าค่าใช้จ่ายต่อเด็กหนึ่งคนจะลดลงเสมอไป
ครอบครัวที่มีลูกเพียงหนึ่งคน อาจยอมทุ่มทรัพยากรให้ลูกคนนั้นมากขึ้นก็ได้ หากมีกำลังจ่ายเพียงพอ
นี่จึงเป็นจุดที่ผมคิดว่าน่าสนใจมาก เศรษฐกิจไทยอาจกำลังเปลี่ยนจากการแข่งขันเพื่อขายสินค้าให้คนจำนวนมาก ไปสู่การแข่งขันเพื่อขายสินค้าและบริการที่มีมูลค่าสูงขึ้นให้คนจำนวนน้อยลง
แต่โอกาสนี้จะไม่ได้เกิดขึ้นกับทุกธุรกิจ และไม่ได้เกิดขึ้นกับทุกพื้นที่
📷 สรุปแล้ว ผมคิดว่าตัวเลขเด็กเกิดใหม่ที่หายไปกว่า 320,000 คน ระหว่างปี 2558 กับปี 2568 ไม่ได้เป็นเพียงเรื่องของคนไม่อยากมีลูก
มันกำลังส่งสัญญาณถึงอนาคตของโรงเรียน ร้านค้า ตลาดแรงงาน อสังหาริมทรัพย์ และเศรษฐกิจของชุมชนในอีกหลายสิบปีข้างหน้า
เพราะเมื่อจำนวนเด็กเกิดใหม่ลดลง ผลกระทบจะค่อย ๆ เดินทางไปตามช่วงอายุ เริ่มจากโรงพยาบาลคลอดและสินค้าทารก ตามด้วยสถานรับเลี้ยงเด็ก โรงเรียนอนุบาล ประถมศึกษา มัธยมศึกษา และมหาวิทยาลัย ก่อนจะไปถึงตลาดแรงงานในท้ายที่สุด
ผมคิดว่าเรื่องนี้สำคัญมาก เพราะประเทศที่มีประชากรลดลง ไม่ได้จำเป็นต้องเป็นประเทศที่เศรษฐกิจหดตัวเสมอไป
หากสามารถเพิ่มผลิตภาพแรงงาน ยกระดับการศึกษา และใช้เทคโนโลยีเข้ามาช่วยได้มากพอ เศรษฐกิจก็ยังมีโอกาสเติบโต
แต่ถ้าเรายังบริหารประเทศด้วยสมมติฐานเดิมว่า จำนวนคนจะเพิ่มขึ้นทุกปี เราอาจกำลังสร้างโรงเรียน บ้าน ถนน และธุรกิจบางประเภท เพื่อรองรับประชากรที่อาจไม่มีอยู่จริงในอนาคต
📷 และมีคำถามหนึ่งที่ผมอยากทิ้งท้าย
ถ้าวันนี้เด็กไทยเกิดใหม่น้อยกว่าเมื่อ 10 ปีก่อนถึง 43% แล้วในอีก 20 ปีข้างหน้า ใครจะเป็นคนซื้อบ้าน ใครจะเป็นคนทำงาน และใครจะเป็นคนจ่ายภาษีเลี้ยงดูสังคมผู้สูงอายุที่กำลังเพิ่มขึ้น?
ผมคิดว่านี่ไม่ใช่แค่วิกฤตเด็กเกิดน้อย แต่มันอาจเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนโครงสร้างเศรษฐกิจไทยทั้งประเทศ
#หุ้น #TAMEIG #EIG #ลงทุนเพราะอยากมีเงินใช้ตลอดชีวิต #อิกบรรพต
1
4
861
ไทยไปเปิดร้านรออยู่ในเวียดแล้ว
เวียดนาม & ญี่ปุ่น คู่รักข้าวใหม่ปลามัน ญี่ปุ่นสนใจชิป–เอไอในเวียดนาม แล้วไทยจะได้หรือเสีย?
[ เรื่องโดย : กันต์ เอี่ยมอินทรา ]
ภายหลังการเยือนเวียดนามของนายกฯ ญี่ปุ่นเมื่อ 6 เดือนก่อน การเหย้าและเยือนกันไปมาแสดงถึงความแนบแน่น มีการลงนามข้อตกลงความร่วมมือหลายฉบับ รวมถึงการที่ทูตญี่ปุ่นประจำประเทศไทยออกมาเตือนถึงการลงทุนของญี่ปุ่นที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ในเวียดนาม ทั้งหมดทั้งมวลนี้ไทยเราในฐานะประเทศที่ต้องพึ่งพาทุนญี่ปุ่นอย่างมากต้องปรับตัวอย่างไร? จะได้หรือเสียจากสมการใหม่นี้?
ญี่ปุ่นคือหนึ่งในประเทศที่ลงทุนอันดับหนึ่งในไทยและอันดับต้นๆ ของเวียดนาม ไทยคือฐานรถยนต์และสินค้าอิเล็กทรอนิกส์ของญี่ปุ่นอันดับหนึ่ง เก่าแก่และดั้งเดิมที่สุด การลงทุนโดยตรงของญี่ปุ่นสู่ไทยเพิ่ม 1 เท่าจากปีก่อน ทำให้ยอดลงทุนญี่ปุ่นในไทยอยู่ที่ 3.82 พันล้านดอลลาร์ ขณะที่ญี่ปุ่นลงทุนโดยตรงในเวียดนามอย่างน้อย 1.58 พันล้านดอลลาร์ (ตัวเลขจากต้นปีจนถึงเดือน ต.ค. ปีนี้)
ญี่ปุ่นเริ่มสนใจและลงทุนในเวียดนามโดยเฉพาะในด้านอุตสาหกรรมชิป เอไอ และดิจิทัล ขณะที่การแลกเปลี่ยนการเยือนของผู้นำญี่ปุ่นและเวียดนาม มุ่งประเด็นไปที่ความมั่นคงทางพลังงานของเวียดนามที่ญี่ปุ่นตั้งใจเข้ามาช่วยด้านเทคโนโลยีการกลั่นน้ำมันและพลังงานนิวเคลียร์ ซึ่งหากติดตามข่าวในช่วงต้นของสงครามอิหร่าน เวียดนามคือหนึ่งในประเทศที่กระทบหนักเพราะไม่มีโรงกลั่นของตนเอง ทำให้น้ำมันบางประเภทขาดแคลน โดยเฉพาะน้ำมันสำหรับเครื่องบิน สายการบินเวียดเจ็ตถึงกับต้องยกเลิกเที่ยวบินมากมาย ไม่นับรวมการที่เวียดนามเป็นฐานการผลิตสินค้าที่ได้รับผลกระทบจากพลังงานราคาแพงขึ้นอีก ส่งผลโดยตรงต่อญี่ปุ่นและโลก
เทรนด์โลกที่กำลังมุ่งสู่อุตสาหกรรมเอไอ ที่ขณะนี้เวียดนามเชิญญี่ปุ่นมาลงทุน และดูเหมือนว่าญี่ปุ่นก็สนใจอย่างมาก เกิดข้อตกลงร่วมกันจากการเหย้าเยือนกันไปมาภายในระยะเวลาไม่ถึง 6 เดือน แต่นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นไม่เคยเยือนไทยทั้งที่เป็นฐานอุตสาหกรรมที่ก็สำคัญเช่นกัน เพียงแต่เป็นอุตสาหกรรมยานยนต์ที่ถือว่าอยู่ในช่วงพระอาทิตย์อัสดง คือผ่านยุครุ่งเรืองที่สุดมาแล้ว
อ่าน: bangkokbiznews.com/world/geo…
#กรุงเทพธุรกิจ #InsightForOpportunities #กรุงเทพธุรกิจColumnist #กรุงเทพธุรกิจEconomic
Mek Suwit retweeted
Replying to @SuwitSap
กบข.รับเงินก้อนค่ะ แต่ถ้าใครจะลงทุนต่อหลังเกษียณก็ไม่ต้องถอนเงินออกมาก็ได้ให้กบข.เอาไปลงทุนให้(รัฐไม่สมทบให้แล้ว)รายได้เฉลี่ยประมาณ5-6%/ปีแต่ของกบข.ไม่มีกันก้อนเงินไปจ่ายค่ารักษาพยาบาล แต่ประกันสังคมต้อง มันเลยไม่เหมือนกันซะทีเดียวพท.ขายนยบ.แค่ให้คนมืออาชีพมาบริหารเงินแบบกบข.
Mek Suwit retweeted
Replying to @SuwitSap
โรงงานย้ายออกเยอะ ที่มีอยู่ ก็อยู่ไปงั้นๆ ไม่มีเพิ่มตย
นิคมฯสุรนารีงี้ เหมือนไปหลอกให้เขามาลงทุน การจัดการสภาพแวดล้อม แย่มาก เพื่อนชาว ญป นี่ส่ายหัวเลยเมื่อพูดถึงที่นี่
























