📖Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΓΚΕΜΠΕΛΣ ➡️Η γερμανική επέμβαση στην Ελλάδα αποτελούσε μια εξέλιξη που η ηγεσία του Ράιχ επιθυμούσε να αποφύγει, όχι μόνο για στρατηγικούς, αλλά και για βαθύτατα ιδεολογικούς λόγους. Άλλωστε, ο αρχαίος ελληνορωμαϊκός πολιτισμός συνιστούσε το θεμέλιο πάνω στο οποίο οικοδομήθηκε η ιδεολογία του Τρίτου Ράιχ. ➡️Στα ημερολόγια του Γκέμπελς αποτυπώνονται ανάγλυφα οι προβληματισμοί του ιδίου, καθώς και του Χίτλερ, κατά τις ημέρες της γερμανικής επίθεσης στην Ελλάδα και τη Γιουγκοσλαβία. Η ιστορική αυτή αναδρομή επεκτείνεται παράλληλα και στις ευρύτερες φιλοσοφικές αντιλήψεις του Γερμανού ηγέτη. 8 Απριλίου 1941 «...Προχωράμε τόσο στη Γιουγκοσλαβία όσο και στην Ελλάδα μόνο αργά. Το ορεινό έδαφος ενδείκνυται καλά για άμυνα. Και τόσο οι Σέρβοι όσο και οι Έλληνες μάχονται γενναία. Είναι άξιοι της ύψιστης αναγνώρισης. Η προέλαση των τεθωρακισμένων προς την κατεύθυνση του Βελιγραδίου θα πραγματοποιηθεί αργότερα. Οι Σέρβοι πρέπει πρώτα να συγκεντρωθούν κάπου, ώστε να μπορέσουμε να τους πιάσουμε. Οι Έλληνες αξιοποιούν καλά το ιδανικό για άμυνα έδαφός τους. Στα καταληφθέντα οχυρά (μπούνκερ) βρίσκει κανείς μόνο νεκρούς. Στο Λονδίνο τρέφουν αυταπάτες. Ο Σμοκ (ο ευτελής δημοσιογράφος) έχει τον λόγο. Ένας νέος ελιγμός: εγκαταλείψαμε τη Βεγγάζη για να σώσουμε την Ελλάδα. Όχι κακό, μόνο που πιθανώς θα κρατήσει λίγο. Το Λονδίνο παραδέχεται ανοιχτά την από καιρό οργανωμένη διείσδυση στην Ελλάδα...»» «...Πρέπει τώρα να έχω το κεφάλι μου καθαρό. Στον Φύρερ. Και αυτός επίσης θαυμάζει τη γενναιότητα προπάντων των Ελλήνων. Ίσως υπάρχει ακόμα κάτι από τον αρχαίο Ελληνισμό μέσα τους. Οι Σέρβοι μάχονται απεγνωσμένα. Αλλά μόλις καμφθεί η πρώτη αντίσταση, τότε θα αρχίσει η μεγάλη φυγή. Ακριβέστερα στοιχεία για την πορεία των επιχειρήσεων λείπουν ακόμα. Πρέπει πρώτα να εξελιχθούν. Ο Πειραιάς έχει ναρκοθετηθεί. Ο Φύρερ απαγορεύει τον βομβαρδισμό της Αθήνας. Αυτό είναι σωστό και ευγενές εκ μέρους του. Η Ρώμη και η Αθήνα είναι η Μέκκα γι' αυτόν. Λυπάται πολύ που πρέπει να πολεμήσει εναντίον των Ελλήνων. Αν δεν είχαν εγκατασταθεί εκεί οι Άγγλοι, δεν θα έτρεχε ποτέ σε βοήθεια των Ιταλών. Αυτό θα έπρεπε, αφού είναι δική τους υπόθεση, να το είχαν κάνει μόνοι τους. Ο Φύρερ είναι ένας άνθρωπος απόλυτα προσανατολισμένος στην Αρχαιότητα. Μισεί τον Χριστιανισμό, γιατί παραμόρφωσε κάθε τι ευγενές στην ανθρωπότητα. Ο Χριστιανισμός και η σύφιλη, σύμφωνα με τον Σοπενχάουερ, έκαναν την ανθρωπότητα δυστυχισμένη και ανελεύθερη. Τι διαφορά ανάμεσα σε έναν Δία που χαμογελά καλόκαρδα και σοφά και σε έναν Χριστό εσταυρωμένο, παραμορφωμένο από τον πόνο. Ακόμα και η ίδια η αντίληψη για τον Θεό στους αρχαίους λαούς είναι πολύ πιο ευγενής και ανθρώπινη από ό,τι στον Χριστιανισμό. Τι διαφορά ανάμεσα σε έναν ζοφερό καθεδρικό ναό και έναν φωτεινό, ελεύθερο αρχαίο ναό. Περιγράφει τη ζωή στην αρχαία Ρώμη: καθαρότητα, μέγεθος, μνημειακότητα. Η μεγαλοπρεπέστερη δημοκρατία της ιστορίας. Δεν θα βιώναμε καμία απογοήτευση, έτσι πιστεύει εκείνος, αν μεταφερόμασταν ξαφνικά τώρα σε αυτή την αρχαία αιώνια πόλη. Ο Φύρερ δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τον Γοτθικό ρυθμό. Μισεί τη ζοφερότητα και τον θολό μυστικισμό. Θέλει καθαρότητα, φωτεινότητα, ομορφιά. Αυτό είναι και το βιοτικό ιδεώδες της εποχής μας. Σε αυτό ο Φύρερ είναι ένας απόλυτα μοντέρνος άνθρωπος. Ο Αύγουστος αιώνας είναι γι' αυτόν το αποκορύφωμα της ιστορίας. Και όσον αφορά τους σκλάβους, τους οποίους ο Χριστιανισμός υποτίθεται ότι απελευθέρωσε: Ήταν στον Μεσαίωνα πολύ πιο ανελεύθεροι και καταπιεσμένοι απ' ό,τι στην αρχαία Ρώμη. Τι σημαίνει άλλωστε σκλαβιά; Είναι μήπως ένας σημερινός βιομηχανικός προλετάριος πιο ελεύθερος από έναν σκλάβο πριν από την αμερικανική "ελευθερία" στις Νότιες Πολιτείες; Αυτά είναι όλα προκαταλήψεις. Θίγω τη συζήτηση για τους Σέρβους. Μόλις διάβασα ένα ενδιαφέρον βιβλίο για τους Ομπρένοβιτς και τους Καραγεώργεβιτς. Πρόκειται για μια τρομερή σπείρα εγκληματιών. Ο Φύρερ γνωρίζει τα πράγματα με κάθε λεπτομέρεια. Όλα τα Βαλκάνια με όλα τους τα αινίγματα βρίσκονται μπροστά του σαν ένα ανοιχτό βιβλίο. Μου διηγείται τρελές ιστορίες για τον γέρο Νικήτα και τους γάμους των κορών του. Ήταν ένας απατεώνας στον θρόνο, και η παλιά Βιέννη είχε τραβήξει τα πάνδεινα μαζί του. Αλλά οι Σέρβοι ήταν πάντα οι ταραχοποιοί. Αυτούς πρέπει τώρα να τους εξοντώσουμε. Τα Βαλκάνια δεν επιτρέπεται να παραμείνουν πια η πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης. Ούτε η Ρωσία επιτρέπεται να χώνει πάλι αιώνια το χέρι της εδώ, όπως πριν από τον Παγκόσμιο Πόλεμο...» 9 Απριλίου 1941 «...Στον Φύρερ: κοροϊδεύει την προπαγάνδα των Άγγλων. Είναι όντως για γέλια. Θαυμάζει τη γενναιότητα των Ελλήνων. Λύπη για το γεγονός ότι πρέπει να πολεμήσει εναντίον τους. Μεγάλη οργή για τους Σέρβους. Για τους Ιταλούς μόνο περιφρόνηση. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα τραπούν σε φυγή πριν από τους Σέρβους που το βάζουν στα πόδια. Με αυτούς όλα είναι πιθανά. Οξύτατες κρίσεις για τους Σέρβους χρεοκοπημένους. Στην Ελλάδα περίπου 60.000 Άγγλοι...»

Οι Άγγλοι φεύγοντας από την Ελλάδα ακολούθησαν την τακτική της καμένης γης, κατέστρεψαν όλες τις υποδομές της χώρας που βρέθηκαν στον δρόμο τους. Στην Λάρισα η ανατίναξη της γέφυρας του Πηνειού ποταμού ήταν περιττή και ελάχιστα ταλαιπώρησε τους Γερμανούς όπως και η καταστροφή του Ελληνικού οδικού δικτύου. Στην Κόρινθο οι Άγγλοι συγκέντρωσαν όλα τρόφιμα απο τις αποθήκες της πόλης και αφού τα περιέλουσαν με βενζίνη τα έβαλαν φωτιά ενώ κατέστρεψαν και το δίκτυο νερού της Πόλης. Ως αιχμάλωτοι πλέον αντιμετωπίζουν τις επιπτώσεις των πράξεων τους καθώς για την διατροφή τους οι Γερμανοί αναγκάζονται να φέρνουν τρόφιμα απο την Αθήνα ενώ κουβαλούν νερό απο την επαρχία της Κορίνθου με βαρέλια.

📖TO ΔΡΑΜΑ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (1942-1944) ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ "ΚΑΤΟΧΗ" (ΜΕΡΟΣ Α') ➡️Οι Γερμανοί ΔΕΝ κήρυξαν πόλεμο στην Ελλάδα τον Απρίλιο του 1941. Στρατεύματα του 3ου Ράιχ μπήκανε απλώς στην ελληνική επικράτεια, μόνο και μόνο για να διώξουν τους Άγγλους που είχε φέρει εδώ ο Μεταξάς. Γι’αυτό διακήρυξαν ότι έμπαιναν ως φίλοι, απέφυγαν όσο μπορούσαν τις εχθροπραξίες και βεβαίως δεν κράτησαν αιχμαλώτους. ➡️Η ελληνική στρατιωτική ηγεσία ήταν φιλική προς το 3ο Ράιχ. Στις 6 Απριλίου ανακοινώθηκε η γερμανική εισβολή και ήδη στις 9 είχε καταληφθεί η Θεσσαλονίκη. Αμέσως το Ελληνικό Στράτευμα που έως τότε πολεμούσε στη Βόρειο Ήπειρο και την Αλβανία θέλησε –πολύ λογικά- να συνθηκολογήσει και αυτό θα το είχε κάνει στις 10 Απριλίου 1941 κιόλας, αν δεν αντιδρούσε ο βασιλιάς Γεώργιος Β΄ (που φοβόταν τους Άγγλους). ➡️Ο ελληνικός λαός, κατά τις γερμανικές πηγές, ήταν την άνοιξη και το καλοκαίρι του 1941 κατά 60% γερμανόφιλος και σύμφωνα με άλλες (και ελληνικές) 99,999% απαθής. Η κατάσταση αυτή όμως, της ουσιαστικής φιλίας μεταξύ των στρατευμάτων κατοχής (ιδίως των γερμανικών) και των Ελλήνων άλλαξε ριζικά από τον Οκτώβριο του 1941, όταν έπεσε στην Αθήνα και τον Πειραιά η «Μεγάλη Πείνα». ➡️Αυτή η «Μεγάλη Πείνα» υπήρξε γεγονός μοναδικό όχι μόνο στην κατεχόμενη Ευρώπη αλλά και στην κατεχόμενη Ελλάδα. Μόνο η πρωτεύουσα και το επίνειό της επείνασαν τότε – και περιστασιακώς ορισμένα νησιά (λόγω της διακοπής των συγκοινωνιών). Γιατί όμως; ➡️Τα αίτια της Μεγάλης Πείνας στον Πειραιά και την Αθήνα μπορούν να συνοψιστούν στα εξής: α) Ο ναυτικός αποκλεισμός της χώρας μας από τους Άγγλους, οι οποίοι δεν άφησαν να έρθει στην Ελλάδα ούτε καν το στάρι που η κυβέρνηση Κορυζή είχε αγοράσει  από την Αυστραλία. β) Η διακοπή των κρατικών επιδοτήσεων προς τους αγρότες, οπότε αυτοί προτιμούσαν να πουλάν τα προϊόντα τους σε μεσάζοντες και όχι στο Κράτος.  γ) Η λόγω του πολέμου εξάρθρωση του συγκοινωνιακού δικτύου, η οποία εξάρθρωση έπληξε φυσικά την Αθήνα και τον Πειραιά κατά κύριο λόγο. δ) Η απαγόρευση από πλευράς των Βρετανών οποιασδήποτε βοηθείας σε τρόφιμα από τις συμμαχικές δυνάμεις για να τραφεί ο πληθυσμός που πεινούσε στην Ελλάδα. Αξίζει να σημειωθεί πως η γνωστή φιλανθρωπική οργάνωση Oxfam φτιάχθηκε από Βρετανούς διανοούμενους για να βοηθηθεί ο πληθυσμός στην Ελλάδα, αλλά η βρετανική κυβέρνηση απαγόρευσε κάθε τέτοια δραστηριότητα. Αυτό ασφαλώς δεν θα πρέπει να δώσει τροφή σε θεωρίες πως οι «κακοι» και «ανθέλληνες» Βρετανοί, θέλανε το κακό των Ελλήνων. Η αιτία για τη βρετανική άρνηση βοηθείας στην Ελλάδα ήταν πως η Ελλάδα χαρακτηρίστηκε πλέον γερμανικό έδαφος και θεωρήθηκε πως τα τρόφιμα μπορεί να κατέληγαν στο γερμανικό στρατό.  ε) Κύριο αίτιο όμως υπήρξε η αθλιότητα της «Μαύρης Αγοράς», στην οποία με πάθος και αποτελεσματικότητα επιδόθηκε μεγάλο μέρος των Ελλήνων, με άμεση συνέπεια τη λιμοκτονία των υπόλοιπων ομοεθνών τους. Εδώ πρέπει να τονιστεί ότι η «Μαύρη Αγορά» είχε αρχίσει ΠΡΙΝ από την είσοδο των γερμανικών στρατευμάτων στην Ελλάδα, δηλαδή επί Μεταξά. Στη συνέχεια γιγαντώθηκε κυρίως λόγω της απροθυμίας των κατοχικών κυβερνήσεων να αντιμετωπίσουν με πυγμή τους μαυραγορίτες. Ο Τσολάκογλου π.χ. τους μάζευε και τους έκανε… συστάσεις με αποτέλεσμα αυτοί να επιδίδονται με ακόμα μεγαλύτερο πάθος στην εθνοκτόνα δραστηριότητά τους. ➡️Τελικά μπήκαν στη μέση οι Γερμανοί οι οποίοι, ερμηνεύοντας σφαλερά τη νοοτροπία των μαυραγοριτών (πίστεψαν δηλαδή πως οι άλλοι θα παραδειγματιστούν και θα σταματήσουν) δυστυχώς κρέμασαν ΜΟΝΟ 2-3 από αυτούς. Τους άλλους που μπόρεσαν να πιάσουν (όσους δηλαδή μπόρεσαν να αποσπάσουν από τα χέρια των ελληνικών αρχών που τους προστάτευαν μανιωδώς) τους έστειλαν, επίσης δυστυχώς, σε στρατόπεδα συγκέντρωσης (αντί να τους εκτελέσουν με ιδιαιτέρως συνοπτικές διαδικασίες), από τα οποία στρατόπεδα συγκέντρωσης, μετά το τέλος του πολέμου, αυτοί επέστρεψαν σαν «ήρωες της εθνικής αντίστασης». ➡️Βεβαίως, υπήρξαν και άλλα αίτια, όπως η χρήση, κατά τους πρώτους μήνες της Κατοχής των περίφημων «κατοχικών μάρκων» από τη Wehrmacht, τα οποία ουσιαστικώς ήταν χωρίς αξία. Αυτό όμως το κατανόησαν γρήγορα οι γερμανικές στρατιωτικές αρχές  - και σιωπηρά επέτρεψαν, λόγω του ότι η Wehrmacht, σε αντίθεση με τον στρατό των Η.Π.Α. ΔΕΝ είχε αξιόλογη επιμελητεία και οι συναλλαγές  μεταξύ Γερμανών και Ελλήνων γίνονταν σε χρυσάφι – ιδίως σε λίρες Αγγλίας. ➡️Η κατάσταση της πείνας όμως εξακολουθούσε. Και το καλοκαίρι του 1942, καθώς οι μαυραγορίτες (υπό την στοργική προστασία των ελληνικών αρχών εξυπακούεται) προετοιμάζονταν για τον δεύτερο γύρο, ασχολήθηκε με το ζήτημα ο ίδιος ο Χίτλερ προσωπικά και έστειλε στην Ελλάδα, ως προσωπικό του απεσταλμένο, τον Χέρμαν Νοϋμπάχερ (Hermann Neubacher) έναν ταλαντούχο αρχιτέκτονα, πρώην δήμαρχο της Βιέννης, με σκοπό να συμμαζέψει τους μαυραγορίτες και τους προστάτες τους. Αυτός ήρθε στην Αθήνα κατά το φθινόπωρο του 1942 – και ταχύτατα έφερε σε πέρας ό,τι παγκοσμίως αποκλήθηκε «Θαύμα». ➡️Συγκεκριμένα: 1. Έχοντας κατανοήσει ότι οι ελληνικές αρχές και ιδίως η Αστυνομία Πόλεων αλλά και η Χωροφυλακή προστάτευαν τους μαυραγορίτες που υποτίθεται πως «καταδίωκαν και προσπαθούσαν να τους πιάσουν, για να τους επιβάλουν τη δίκαιη τιμωρία τους» και τα λοιπά που μόνο σε τριτοκοσμική χώρα (εκείνης της εποχής) μπορούσαν  να λέγονται, είχε την ευφυέστατη ιδέα να αφήσει ελεύθερη τη μαύρη αγορά. Με άλλα λόγια, έδωσε εντολή να σταματήσει η –δήθεν- «καταδίωξη» των μαυραγοριτών, οπότε άρχισε ο συναγωνισμός μεταξύ αυτών των τελευταίων και οι τιμές των τροφίμων έπεσαν κατακόρυφα. 2. Για να στηρίξει τη δραχμή, ΕΦΕΡΕ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ 1.330.000 ΧΡΥΣΕΣ ΛΙΡΕΣ ΑΓΓΛΙΑΣ, ώστε το εθνικό μας νόμισμα να αποκτήσει και πάλι αντίκρυσμα σε χρυσό (δεδομένου ότι το επί της εποχής Μεταξά χρυσάφι είχε φυγαδευθεί στην Αφρική λίγο πριν από την είσοδο στην Αθήνα της Wehrmacht). Οπότε ΜΕΓΑ ΠΡΟΒΑΛΛΕΙ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ: Τι απέγιναν αυτές οι 1.330.000 λίρες; Ή –για να μιλήσουμε με όρους σημερινούς: Ποιος –πιθανότατα ευσεβής- Έλλην και βεβαίως απευθείας απόγονος του Περικλή τις έφαγε; Και ακόμα: Ένας τις έφαγε μόνος του ή πολλοί μαζί – ενωμένοι; 3. Με προσωπική συγκατάθεση του Αδόλφου Χίτλερ και του Υπουργού Οικονομικών του 3ου Ράιχ Βάλτερ Φουνκ (Walther Funk) κράτησε σταθερή την επίσημη ισοτιμία του γερμανικού μάρκου προς τη δραχμή: 1 Reichsmark= 60 δραχμές. Βέβαια, οι Έλληνες αετονύχηδες αντάλλασσαν το Μάρκο του Ράϊχ προς 5.000 ή και 6.000 δραχμές (όπως ήταν πια η πραγματική αξία του Reichsmark). Αυτή την τελείως εικονική επίσημη ισοτιμία (1 μαρκο προς 60 δραχμές) την επέβαλαν οι Γερμανοί, προκειμένου να διευκολύνουν την αγορά αγαθών από Έλληνες στη Γερμανία και να ανακουφίσουν έτσι τους «δυστυχείς και αναξιοπαθούντες Έλληνες». ➡️Κακό του κεφαλιού τους (των Γερμανών). Διότι οι «τίμιοι Έλληνες έμποροι» προικισμένοι με το χιλιοτραγουδημένο «δαιμόνιο της Φυλής» αγόραζαν στο έρμο το γερμανικό Ράϊχ προϊόντα, με την επίσημη ισοτιμία, αξίας 100 Μάρκων του Ράϊχ π.χ., πληρώνοντας έτσι 6.000 δρχ., και μετά τα πουλούσαν στην Ελλάδα εισπράττοντας, χωρίς να υπολογίσουμε τα «έξοδα μεταφοράς», «νομίμου κέρδους» τουλάχιστον 600.000 δρχ. Ο Νοϋμπάχερ βέβαια το μυρίστηκε το κόλπο και προσπάθησε να αναχαιτίσει την εν λόγω εκδήλωση του «εμπορικού δαιμονίου» των ομοεθνών μας, απαγορεύοντας τη μετατρεψιμότητα  δραχμών σε μάρκα μέσα στο Ράϊχ. Με άλλα λόγια, όποιος πήγαινε για «εμπορικές συναλλαγές» στη Γερμανία έπρεπε να παίρνει μαζί του μάρκα από την Ελλάδα, οπότε –ιδίως εάν ήθελε πολλά, «για να αγοράσει διάφορα αγαθά και να ανακουφίσει τον πεινασμένο Ελληνικό Λαό»- έπρεπε να τα βρει σε τιμή πολύ ανώτερη από εκείνη των 60 δρχ. ανά Μάρκο. Τότε όμως άρχισε η ανείπωτη τραγωδία των γερμανικών στρατευμάτων Κατοχής. ➡️Δηλαδή: Οι Γερμανοί φαντάροι και αξιωματικοί πληρώνονταν σε μάρκα. Πήγαινε λοιπόν ο Γερμανός φανταράκος σε κεντρικό περίπτερο να πάρει τσιγάρα π.χ. και ο περιπτεράς (στο κόλπο, καθότι προικισμένος με το «αθάνατο Ελληνικό δαιμόνιο») του έλεγε π.χ.: «Το πακέτο τα τσιγάρα που θέλεις κάνει 6.000 δρχ. διά 60 δραχμές το μάρκο θέλω 100 μάρκα». Ach so! βογγούσε ο φανταράκος και προσπαθούσε να «αποδείξει» ότι το μάρκο έκανε πια 6.000 και 7.000 δραχμές. Ο περιπτεράς ανάλγητος (προφανώς έκανε και αυτός «Αντίσταση»): «Ιχ φωνάξει Φελντπολιτσάϊ, Γκεστάπο! Καμεράντεν σνελλ!» Μόλις άκουγε «Πολιτσάϊ» και «Γκεστάπο» ο Γερμανός φανταράκος παρέλυε από το φόβο του (τα γερμανικά στρατοδικεία ήταν πολύ πιο αυστηρά για τους Γερμανούς παρά για τους «κατεχόμενους») κι έδινε ολόκληρο σχεδόν το μισθό του για να πάρει 22 τσιγάρα (τόσα ήταν τότε το πακέτο). Και μετά…λιμοκτονούσε (ο Γερμανός φαντάρος)! Πήγαινε να ζητιανέψει λίγο γάλα από συναδέλφους του στην κουζίνα του συντάγματος (που έδινε τρόφιμα αλλά σε πολύ μικρή κλίμακα, λόγω του ότι οι Γερμανοί στρατιωτικοί πληρώνονταν, οπότε έπρεπε μόνοι τους να αγοράζουν φαγώσιμα) και ούτω καθ’εξής. ➡️Η τραγελαφική αυτή κατάσταση πήρε τέτοιες διαστάσεις στις αρχές του 1943, ώστε μια γερμανική εφημερίδα, η Frankfurter Zeitung, έστειλε ειδικό απεσταλμένο στην Αθήνα να «δει τι γίνεται». Και τι να δει αυτός ο ειδικός απεσταλμένος; Είδε τους πολυάριθμους μαυραγορίτες και τα πλήθη των συνεργατών τους να καταβροχθίζουν τσιπούρες (όχι ιχθυοτροφείου αλλά ελευθέρας βοσκής) και συναγρίδες στις παραθαλάσσιες ταβέρνες, να πίνουν μπουκάλες πανάκριβο κρασί – και από κοντά οι Γερμανοί φαντάροι να «χαζεύουν» παριστάνοντας –για λόγους αξιοπρέπειας- πως δεν καταλάβαιναν τι γίνεται. Και για να μην αρχίσουν οι εξυπνάδες του τύπου «χιτλερική εφημερίδα ήταν αυτή που τά’γραφε αυτά», σας πληροφορώ ότι η «Φρανκφούρτερ Τσάϊτουνγκ» ήταν η μόνη γερμανική εφημερίδα που είχε διατηρήσει μια ανεξαρτησία από το εθνικοσοσιαλιστικό υπουργείο προπαγάνδας, με αποτέλεσμα να κλείσει την άνοιξη του 1943. ➡️Και κατι τελευταίο: Το «Μαουτχάουζεν» του Ιάκωβου Καμπανέλλη βεβαίως το ξέρετε όλοι σας. Ανείπωτα μαρτύρια μας περιγράφει ο μακαρίτης συγγραφεύς του, τα οποία υπέστη αυτός και οι συγκρατούμενοί του σε αυτό το ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης. Ουδείς λόγος υπάρχει να αμφιβάλλει κανείς για την αλήθεια των όσων φρικιαστικών περιγράφει στο έργο του ο συγγραφεύς, τα οποία άλλωστε έγιναν και τραγούδι από τον Εθνικό μας Μουσουργό, Μίκη Θεοδωράκη. Ένα μόνο δεν μας είπαν ποτέ ούτε ο Καμπανέλλης, ούτε ο Θεοδωράκης, ούτε οι άπειροι θαυμαστές και των δύο: Πού και γιατί πιάστηκε από τις γερμανικές αρχές ο Καμπανέλλης. Εγώ αγνοώ την απάντηση και στα δύο ερωτήματα. (πηγή: ιστοσελίδα Θεόδοτος)