Wordslinger / วจีอนันต์ / 千古流传

#อ่านwordbyword เราชาวอินเดีย หรือ We Indians โดยนักเขียนอินเดียนามว่า คุชวันต์ สิงห์ เป็นนักเขียนในกลุ่ม Indians writing in Enlgish ที่นับว่าเป็นที่รักของชาวอินเดียอย่างมาก เราเคยอ่านงานแนวนิยายของท่านอยู่เรื่องหนึ่ง สำนวนภาษานี่เฉียบคมมาก ชอบสุด ๆ มาเล่มนี้เป็นงานเขียวแนวความเรียง/ปกิณกะ เล่าเรื่องราวหลากหลายจากอินเดีย โดยหลักใหญ่ใจความคือวิพากษ์ความเป็นอินเดีย คือคนอินเดียเป็น "อินเดีย" อย่างไร อ่านแล้วซี้ดปาก ฮ่าๆ คุณท่านไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้น คุณคุชวันต์วิพากษ์และวิจารณ์หมดไม่เว้นเรื่องไหน ตั้งแต่ประธานาธิบดี นักการเมือง นักบวช ลงมาถึงประชาชนคนอินเดียทั่วไปทุกชนชั้น ทุกวรรณะ ทุกศาสนา ทุกความเชื่อ ความมาสายของคนอินเดีย เรื่องเซ็กส์ของคนอินเดีย เรื่องความเท่าเทียมของสตรี เรื่องการมาถึงและการปกครองอินเดียของอังกฤษ เรื่องของภาษาอังกฤษในอินเดีย และท้ายที่สุดคือเรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่างอินเดีย-สหรัฐฯ ในเล่มยังพูดถึงเรื่องการแบ่งแยกดินแดนของอินเดียให้แยกออกเป็นอินเดียและปากีสถานโดยพื้นฐานของศาสนา ฮินดูอยู่อินเดีย ถ้าเป็นมุสลิมอยู่ปากีสถาน การแยกประเทศครั้งนั้นคนสูญเสียชีวิตไปประมาณสิบห้าล้านคน บทความแต่ละบทอ่านง่าย ไม่ต้องใช้ความเข้าใจมาก เพราะคุณคุชวันต์เขียนเล่าเรื่องสบาย ๆ ค่ะ เราได้เรียนรู้ประวัติศาสตร์ ศาสนาและความเชื่อต่าง ๆ เพิ่มมากขึ้นด้วย เป็นงานเขียนแนว non-fiction ที่ชอบอีกเล่มเลยค่ะ

#อ่านwordbyword #ปาริชาตลวง ปาริชาตลวง เป็นนวนิยายเรื่องแรกของ #ศุภรบุนนาค เล่าเรื่องความรักของวินธัย และประกายแก้ว สองคนนี้เหมือนจะมาจากสายสาแหรกเดียวกัน คือนามสกุลเดียวกันนั่นเอง ประกายเป็นคนสวย เก่ง น่ารัก และรักศักดิ์ศรีมาก ส่วนวินธัยก็จริงจังและทำงานเก่งเช่นกัน ประกายแก้วตอนไปเรียนทุกเช้าจะเห็นชายหนุ่ม-หญิงสาวคู่หนึ่งเดินพลอดรักกันไป คู่รักนี้คือวินธัยและพนิดา เนื่องจากนี้เรื่องนี้มีฉากหลังเป็นสงครามโลกครั้งทีสอง จึงมีการไปเดินประท้วงรัฐบาลต่าง ๆ ของนักศึกษา และช่วงนี้เองที่ประกายและวินธัยได้ช่วยเหลือเด็กต่างชาติคนหนึ่งจากทหารญี่ปุ่น และเด็กคนนี้ก็ได้มาช่วยเหลือพวกเขาทีหลัง อยู่มาวันหนึ่ง ก็มีข่าวว่าพนิดาเลิกกับวินธัยเพื่อไปแต่งงานกับเสี่ยคนหนึ่ง (ให้เหตุผลว่าเพราะความจำเป็นในครอบครัว) โดยที่วินธัยก็ปล่อยหญิงสาวไปแต่โดยดี เพราะรักหล่อนมาก และเพราะจะรอตนสร้างตัวต่อไปก็ไม่ทันการณ์ แล้ววินธัยก็ได้เข้ามาทำงานในบริษัทเหมืองแร่ของครอบครัวของประกายแก้ว (ต้องบอกก่อนว่าประกายแก้วเป็นกำพร้าพ่อแม่ หล่อนอยู่กับลุงและป้า) ในขณะนั้นประกายแก้วเรียนจบแล้ว และขอคุณลุงไปเรียนต่อต่างประเทศ ในช่วงที่หล่อนไปเรียนต่างประเทศ (ถ้าจำไม่ผิด) วินธัยเองก็ได้รับโอกาสให้ไปเรียน/ศึกษางานที่ต่างประเทศเช่นกัน จนเมื่อได้กลับมาทั้งสองก็ได้เจอกัน และลึก ๆ แล้วทั้งสองตกหลุมรักกันมาสักระยะแล้ว เรื่องราวดำเนินไป พวกเขาได้ไปเที่ยวกันที่เหมืองของบริษัทและช่วงนี้เองที่ทั้งสองเปิดใจและสารภาพว่าต่างฝ่ายต่างรักกัน และในที่สุดก็ตกลงใจใช้ชีวิตคู่ด้วยกัน พิธีแต่งงานเสร็จสิ้น และผ่านพ้นคืนเข้าหอ และวันรุ่งขึ้น หลังจากประกายแก้วออกจากห้องอาบน้ำ ก็พบวินธัยยืนอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ หล่อนเข้าไปกอดเขา และเห็นหนังสือพิมพ์พาดหัวข่าวว่า สามีของพนิดา (แฟนเก่าวินธัย) เสียชีวิตลง ทำให้เขาเกิดความคิดถึงพนิดา ห่วงว่าหล่อนจะอยู่อย่างไรในเมื่อสามีเสียไปแล้ว ประกายแก้วเห็นสีหน้าของวินธัยก็รู้เลยว่าอะไรเป็นอะไร เลยถามว่า คุณยังรักหล่อนอยู่ใช่ไหม วินธัยก็ตอบตรง ๆ ว่า รักอยู่ และไม่เคยลืม ขอเล่าเพียงเท่านี้ เพราะหลังจากนี้แล้วเราอินมาก ด่าพระเอกตลอด55 ว่าผู้ชายคนนี้ช่างเหลาะแหละ โลเล และเห็นแก่ตัวที่สุด ไม่เคยเห็นความผิดตัวเอง และทุกคนผิดหมดยกเว้นฉัน เรียกว่าบรรยากาศแตกต่างจากส่วนแรกของเล่มอย่างมาก และดิฉันก็เห็นใจและชอบประกายแก้วเหลือเกิน ความชอบต่อเรื่องนี้ควรแบ่งออกเป็นสามส่วน ส่วนแรกอ่านได้เรื่อย ๆ ส่วนที่สองเกือบหลับแต่บังคับกลับมาได้ ส่วนท้ายอ่านเร็วอ่านลื่น อ่านรวดเดียวเลย ต้องบอกว่าสำนวนการเขียนของคุณศุภร บุนนาคนั้นเป็นสำนวนค่อนข้างเก่า มีคำเก่าอยู่มากด้วย แต่เป็นคำเก่าที่ไม่ใช่คำยากหรือคำสูง แต่คำที่คนเลือกใช้ไปแล้ว ทำให้ตอนอ่านจะขลุกขลักอยู่บ้าง ประกอบกับการที่เป็นเรื่องยาวเรื่องแรก (แม้ว่าจะเขียนเรื่องสั้นมาสักระยะแล้วก็ตาม) เราเลยรู้สึกท่านยังไม่คุ้นมือ และยังเกลี่ยบทไม่สมูธ แต่ถามว่าสนุกไหม สนุกมากค่ะ 55 อินกับการด่าพระเอกมาก ประมาณว่าทุกคนรอบกายเชียร์นางเอกหมด แต่พระเอกจะเลือกแฟนเก่าคนเดียว ไม่ว่าแฟนเก่าจะเป็ฯยังไงก็รักเธอที่สุด ทั้งที่ภรรยาปัจจุบันให้ได้ทุกอย่าง รักเขาที่สุด แต่เขาก็ยังจะไปเลือกคนที่เดินหนีจากตัวเองไปแต่งงานกับคนอื่นงี้ อิฉันเพลีย! สรุปให้คะแนนเรื่องนี้ที่ 7/10 เพราะช่วงกลางๆ เรื่องเหมือนเราจะต่อไม่ติด เอาเป็นว่าใครอยากลองอ่านงานเก่าๆ ที่เขียนก่อนปี 2500 ก็สามารถซื้อหามาลองได้ค่ะ