بیشتر از یکهفتهست که پدربزرگم بستریه و علاوه بر اینکه برای خودشون خیلی ناراحتم، دیدن ناراحتی مامانم باعث میشه تموم دنیا برام تنگ و کوچیک باشه کاش آدمیزاد مجبور به پذیرش چنین رنجهای اجباریای نبود.
گاهی وقتا آدما خواسته یا ناخواسته بهت احساس کماهمیت بودن میدن و تو اینقدر خودت درگیری ذهنی داری، با اینکه متوجه این موضوع شدی اما مجبوری رد بشی و ادامه بدی :)
امروز از صبح که یهو توی آیینه با حجم زیادی از موهای سفیدم مواجه شده بودم اصلا روی موود خوبی نبودم اما مکالمهی دلچسب و ناگهانی با یکی از عزیزترین دوستام دلگیری امروز رو ازم گرفت و رفت گوشهی قلبم 🤍🪄