یه جایی توی کتاب سیر عشق آقای آلن دوباتن میگن که : « شناختِ درست ما از یک انسان دقیقا از لحظهای آغاز میشود که او به شکل اساسی ناامیدمان کرده باشد.»
از این روزا فقط همینو باید یادم بمونه که به قد آدما دست نزنم، ظرفیت طرف مقابل رو در نظر بگیرم و وقتی برای خودشون دلسوز نیستن من فرشته ی نجات نباشم.










