noname,nub retweeted
#آرمان_معرفتی،
یک انسان است؛ نه یک شماره در فهرست اعدامها!
آرمان، فرزندِ کارگر و زحمتکش من در میوه و ترهبار، پدر دو کودک خردسال و مردی از سقز که برای لقمهای نان راهی تهران شده است. او سالها پیش پدر و مادر و خواهرش را در حادثهای تلخ از دست داده؛ خانوادهای
noname,nub retweeted
حکم اعدام #آرمان_معرفتی، معترض دی که اهل سقز و ساکن تهرانه، در دیوان عالی کشور تایید شده
-آرمان به معنی واقعی کلمه بیکس و تنهاست. کارگر میوه و ترهباره، دو تا بچه کوچک داره و چند سال پیش پدر و مادر و خواهرش را در یک حادثه از دست داده
noname,nub retweeted
ما خشک زیرِ باران
نزدیکِ «چارسو»ییم
از غربتِ «کیانوش»،
از بُهتمان بگوییم..
#کیانوش_سنجری
noname,nub retweeted
به آیندگان بگویید ما فیلم های ترسناک رو زندگی کردیم…
مونتاژ عجیبی بود. عجیب شباهتی داشت.
با دیدنش، نفس توی سینت حبس میشه . . .
#هولوکاست_ایرانی
noname,nub retweeted
«سرباز بود و آن شب سر باز زد ز کشتار...»
از او بگو به دنیا
#مجید_نیکاندیش
پوستر از @netvand
مامان عسل نوشته:
عسل مامان وقتی قبل رفتنت يواشكى ب آوا گفتی اگه برنگشتم گریه نكنيد و بهم افتخار كنيد چرا نگفتی چجورى با اينهمه دلتنگيت دووم بيارم و گريه نكنم چرا نگفتی وقتی صدات ميزنم وجوابى نميشنوم چجورى طاقت بيارم
من هرروز و هرجا با افتخار ازت حرف ميزنم. (۱)
#عسل_شفیعی
noname,nub retweeted
#علیسینا_مصطفوی مجیدرضای دیگری بود.
یاد و نامشان جاوید.
noname,nub retweeted
جلادان رژیم، ۱۸ دی یه گلوله میزنن تو پهلوش، بعد با خودشون میبرنش، وقتی پیکر پاکش رو تحویل میدن، آثار ضرب و جرح بر بدن و صورتش و یه گلولهٔ دیگه بر گردنش دیده میشه، به پیکر نیمه جونش هم رحم نکردن و بهش تیر خلاص زدن. سندی از جنایت جمهوری اسلامی در دیماه خونین. نه فراموش میکنیم نه عقب میکشیم.
قهرمانِ جاویدنامِ وطن: #حسن_خلج، ۲۷ ساله مهندس برق از رامسر. یادش زنده و راهش تا انتقام خون پاکش ادامه داره..
noname,nub retweeted
نگین قدیمی، دختر ۲۸ ساله، تحصیلکرده رشته مهندسی بیوتکنولوژی بود.
تصمیم داشت به استرالیا برود، اما گلولههای ماموران در شامگاه ۱۹ دی ۱۴۰۴، فرصت زندگی و تحقق آرزوهایش را از او گرفتند.
در شب اعتراضات ۱۹ دی، وقتی خانوادهاش در شهسوار حضور داشتند، نگین تصمیم گرفت به خیابان بیاید، یکی از نزدیکانش گفته است: پدرش از او خواسته بود آن شب در خانه بماند، اما نگین با نگاهی مراقب و مسئولانه به پدر گفته بود: «میآیم که مراقب شما باشم بابا.»
وقتی در آن شب گلوله به نگین برخورد کرد،
«نگین گفت بابا سوختم، سوختم خال گوشه لبش رو بوسیدم و بوسیدم و بوسیدم.»
و پدر با بوسهای بر خال لب برای همیشه با نگین خداحافظی کرد.
#نگین_قدیمی
noname,nub retweeted
نوشتن توییتها هرگز نباید به قیمت جان یک نفر تمام شود.
Writing tweets should never cost someone their life.
#امیرحسین_موسوی
#زندانی_سیاسی
noname,nub retweeted
هر لحظه میشمارد، میپرسد هر نفس را
«نگْرفته خونت آیا دامان هیچکس را؟»
#علیرضا_امانی 🕊️
noname,nub retweeted
خِمرهای سرخ، نزدیک به دومیلیون کامبوجی را به فحیعترین شکل ممکن، قتلعام کردند. اما در دنیا صحبتی ازش نیست. تنها دلیلی که واقعه هولوکاست، تا به امروز زنده مانده و ازش صحبت میشه، تعهد یهودیان نسبت به خون عزیزانشان است.
ما هم هرگز نباید جنایات رژیم رو به باد فراموشی بسپاریم. هرگز!
noname,nub retweeted
امروز ۱۹ آبان، سالگرد به قتل رسیدن دکتر رامین پوراندرجانی است. پزشک جوان بیستوشش ساله که برای خدمت سربازی به کهریزک فرستاده شد و آثار شکنجهی بازداشت شدگان را دید. بنا بر شهادتهای منتشرشده، برای سکوت دربارهٔ آنچه دیده بود تهدیدش کردند. پیش از مرگ، به دوستانش گفته بود نگران جانش است.
پدرش از آخرین تماس تلفنیشان گفته بود. رامین حالش خوب بود. بعد، حسرتی که برایش ماند این بود که کاش گفتوگو را تا صبح ادامه میداد.
کنار نام رامین، نام دکتر عبدالرضا سودبخش را هم به خاطر بیاوریم. متخصص بیماریهای عفونی و استاد دانشگاهی که شامگاه ۳۰ شهریور ۱۳۸۹، مقابل مطبش در بلوار کشاورز به ضرب گلوله کشته شد. به گفتهٔ فرزندانش، قربانیان شکنجه و آزار جنسی را معاینه کرده بود و فشار برای تأیید روایت «مننژیت» را نپذیرفته بود. قرار بود فردای آن شب به دیدن پسرش برود. پسرش منتظر ماند و پدر هرگز نرسید.
حالا عدهای با ادعای وطندوستی، با هر تهدید نظامی علیه سپاه تنشان میلرزد و در نهایت خواهان بقای همین رژیم جلاد میشوند، مبادا زیرساختها آسیب ببیند. این پزشکان، این جوانان، این انسانهایی که شکنجه و کشته شدند، زیرساخت انسانی این کشور بودند. جان و دانش و آیندهشان هم جزئی از ایران بود.
وطندوستیای که برای بقای قاتلانِ فرزندان این وطن توجیه میتراشد، چطور میتواند مدعی دفاع از ایران باشد؟ لعنت به این بیحسی در برابر جان آدمها.
#پاینده_ایران_عزیز
noname,nub retweeted
فقط تلفن ثابت کار میکرد. به خواهرم زنگ زدم گفتم بابا میگه مامان هنوز برنگشته! گفت: نگران نباش! حتما با دوستاش نشستن یه جا دارن بستنی میخورن. به بابا زنگ نزن، من بهت خبر میدم.
ساعت یک گفت: برگشته خوابیدن.
بعد دیگه هیچکس تلفنشو جواب نداد. صبح گفتن پای مامان شکسته
#جمیله_شفیعی
noname,nub retweeted
سالگرد جانباختن دکتر رامین پوراندرجانی؛ پزشکی که حاضر نشد حقیقت کهریزک را پنهان کند
مسعود علیزاده، از بازداشتشدگان بازداشتگاه کهریزک در سال ۱۳۸۸، در یادداشتی به مناسبت سالگرد جانباختن دکتر رامین پوراندرجانی، پزشک وظیفه این بازداشتگاه، روایتی از شجاعت او در برابر فشارهای امنیتی منتشر کرده است.
علیزاده نوشته است که در دوران بازداشت، تصور میکردند پزشک کهریزک نیز در برابر شکنجه و وضعیت وخیم زندانیان بیتفاوت بوده است. اما پس از آزادی، در سازمان قضایی نیروهای مسلح با پوراندرجانی و پدرش دیدار کرد و روایت متفاوتی شنید.
به گفته او، پوراندرجانی توضیح داده بود که بارها درباره وضعیت مجروحان هشدار داده و خواستار انتقال آنان به بیمارستان شده، اما مسئولان نپذیرفته بودند. او همچنین از کمبود امکانات درمانی و شکنجههای شدید بازداشتشدگان سخن گفته بود.
علیزاده تاکید کرده است که یکی از مهمترین عوامل فشار بر این پزشک جوان، خودداری او از تایید روایت ابتلای جانباختگان کهریزک به بیماری مننژیت بود؛ روایتی که به گفته او، برای پنهانکردن علت واقعی مرگ زندانیان مطرح شده بود.
پوراندرجانی با وجود نگرانی از تهدیدها، به خانوادههای جانباختگان قول داده بود درباره آنچه دیده شهادت دهد و قرار بود با نمایندگان مجلس نیز دیدار کند.
اما چند روز بعد، پیکر بیجان او در محل خدمتش پیدا شد. ابتدا خودکشی و سپس مسمومیت غذایی بهعنوان علت مرگ مطرح شد؛ روایتهایی که ابهامات درباره مرگ او را برطرف نکردند.
مسعود علیزاده با تاکید بر ضرورت بررسی مستقل و شفاف این پرونده نوشته است که رامین پوراندرجانی حاضر نشد برای حفظ موقعیت و امنیت خود، حقیقت را انکار کند.
او یادآور شده است که نام این پزشک جوان باید در کنار قربانیان کهریزک و کسانی که در برابر پنهانکاری ایستادند، زنده بماند.
منبع: صفحه اینستاگرام مسعود علیزاده
درباره رامین پوراندرجانی:
tavaana.org/ramin_pourandarj…
#رامین_پوراندرجانی #کهریزک #دادخواهی #حقوق_بشر #نه_به_فراموشی
@Tavaana_TavaanaTech
noname,nub retweeted
گلوله نمیدانست
تفنگ نمیدانست
شکارچی نمیدانست
پرنده داشت برای جوجههایش غذا میبرد...
خدا که میدانست!
نمیدانست؟!
- از صفحهی مادر جاویدنام #امید_خرسند
شاهینشهر - ۱۸ دی ۱۴۰۴
noname,nub retweeted
1/جاویدنام #هادی_اصانلو (اشکان) ۳۳ساله
نان آور خانواده و تک فرزند
در ۱۸ یا ۱۹ دی بعد پرتان اشک آور در یکی از کوچه های تنگ محله پیروزی تهران توسط سرکوب گران محاصره و با شلیک اسلحه ساچمه ای به سینه اش جان باخت
خانوادش پس از جستجوی زیاد از طریق دوربین های کهریزک جسدش را شناسایی
آیدا حیدری، کشتهشده دی ۱۴۰۴
آیدا حیدری، معترض ۲۳ سالهای که با شلیک گلوله کشته شد.
آیدا حیدری، ۲۳ ساله و دانشجوی پزشکی، در جریان اعتراضات سراسری در ایران، روز ۱۸ دیماه با شلیک گلوله کشته شد.
چهار روز پس از جانباختن آیدا، پیکر او با دریافت هزینه گلوله به خانوادهاش تحویل داده شد.
#آیدا_حیدری #دادبان
noname,nub retweeted
”داوود، دارم میمیرم پسرم. بلند شو. من پیرمرد رو تنها نزار. من بدون تو دق میکنم.“
#داوود_عباسی
۱۸ دی، ۴۲ ساله
پدر داوود سالها پیش در یک آتش سوزی همسر و دو فرزند دیگرش را از دست داده بود، جمهوری اسلامی با شلیک گلوله جنگی در اعتراضات ۱۸ دی ماه ۱۴۰۴ تنها امید خانهاش را از او گرفت.
noname,nub retweeted
مادر سپهر گلوله تو شکم سپهر خورده بود زنده بود جراحی کرده بودن
سرکوبگران وارد بیمارستان شدن وتیر خلاص زدن کشتن بچه ام رو
#جاوید_شاه 🫡
#گارد_جاویدان_ایران

































