IJMES’de yayımlanan makalemde, Mickey Mouse’un Türkiye’ye gelişiyle birlikte Cumhuriyet aydınları arasında Amerikan kültürünün Türkiye’deki geleceği üzerine ortaya çıkan tartışmayı ve bu tartışmanın modernizm ve kapitalizm eleştirileriyle ilişkisini ele aldım.
Kısaca, 1930’lu
agah enes retweeted
Yapay-zeka sonrasında sözlü sunumun önemi daha da artacak gibi geliyor bana. Modern üniversitede konferans ve workshop sunumları daha çok bir tezi deneme, hatta networking platformu haline gelmişti. Şimdi sözlü sunum tekrar önemli olacak, aynı 19. yy öncesi akademik dergilerin+
Afyoncu direkt böyle bir şey dememiş. Zaten giyotin, eski idam yöntemlerine kıyasla daha hızlı ve daha az acı veren, dönemin anlayışıyla "hümanist" bir infaz yöntemi olarak tasarlanmıştı. Fikir ilk kez Fransa hâlâ krallıkla yönetilirken 1789'da gündeme geldi.
This quoted post is unavailable.
17. yüzyıla ait 3 farklı kadı sicilinden elde edilen verilere göre Berkin Aktan tarafından hazırlanmış İstanbul'da suçun mekansal dağılımını gösteren harita. Haliç kıyılarındaki ve sur diplerindeki suç yoğunluğu dikkat çekiyor. YL tezinin tamamı için: academia.edu/124532957/%C4%B…
Bir süredir okuduklarımdan hareketle yazıp çizdiğim; Osmanlı'da Müslümanların alt sınıf olduğu anlatısının kurgulanmasından Millî İktisat'ın yeni bir burjuvazi yaratmaktan ziyade mevcut burjuvaziyi tekleştirme arzusuna uzanan meseleleri nihayet Polletika'da topluca konuştuk.
🔸Osmanlı'da Müslümanlar Fakir Miydi? | Derinlemesine
Tarihçi Agah Enes Yasa'yla, Osmanlı'da ticaret ve zenginlik gerçekten sadece gayrimüslimlerin elinde miydi? Türkler ve Müslümanlar ticarette geri kaldı anlatısı, tarihi bir gerçeklik mi yoksa yanlış kurgulanmış bir ezber mi? sorularını tartışıyoruz.
📎 İzlemek İçin: youtu.be/bVgiwxTbCJ4
@histoliart @agahens
17. yüzyıla ait 3 farklı kadı sicilinden elde edilen verilere göre Berkin Aktan tarafından hazırlanmış İstanbul'da suçun mekansal dağılımını gösteren harita. Haliç kıyılarındaki ve sur diplerindeki suç yoğunluğu dikkat çekiyor. YL tezinin tamamı için: academia.edu/124532957/%C4%B…
Engin Deniz Akarlı’nın meşhur Gedik makalesinde gösterdiği üzere III. Selim’in kira düzenlemesine ilişkin müdahalesi ilk bakışta lonca denetimini zayıflatan ve fiyatları “piyasaya bırakan” bir adım gibi görünebilir. Ancak serbestleşmeye doğru atılmış tutarlı bir adım yok.
agah enes retweeted
Replying to @agahens @piriltemel5
Emekler boşa gitmez, büyüyoruz: ✌️agos.com.tr/tr/haber/osmanli…
agah enes retweeted
Agah ile Osmanlı'da kapitalizmi konuştuk. Bugüne ışık tutan bazı meselelere dair ezberlerimizi sarsan bir program oldu.
🔸Osmanlı'da Müslümanlar Fakir Miydi? | Derinlemesine
Tarihçi Agah Enes Yasa'yla, Osmanlı'da ticaret ve zenginlik gerçekten sadece gayrimüslimlerin elinde miydi? Türkler ve Müslümanlar ticarette geri kaldı anlatısı, tarihi bir gerçeklik mi yoksa yanlış kurgulanmış bir ezber mi? sorularını tartışıyoruz.
📎 İzlemek İçin: youtu.be/bVgiwxTbCJ4
@histoliart @agahens
Bir süredir okuduklarımdan hareketle yazıp çizdiğim; Osmanlı'da Müslümanların alt sınıf olduğu anlatısının kurgulanmasından Millî İktisat'ın yeni bir burjuvazi yaratmaktan ziyade mevcut burjuvaziyi tekleştirme arzusuna uzanan meseleleri nihayet Polletika'da topluca konuştuk.
🔸Osmanlı'da Müslümanlar Fakir Miydi? | Derinlemesine
Tarihçi Agah Enes Yasa'yla, Osmanlı'da ticaret ve zenginlik gerçekten sadece gayrimüslimlerin elinde miydi? Türkler ve Müslümanlar ticarette geri kaldı anlatısı, tarihi bir gerçeklik mi yoksa yanlış kurgulanmış bir ezber mi? sorularını tartışıyoruz.
📎 İzlemek İçin: youtu.be/bVgiwxTbCJ4
@histoliart @agahens
Sorunlu bir yaklaşım daha :( Öncelikle, 1909 yılına kadar İstanbul ve Bilâd-ı Selâse (Üsküdar, Galata ve Eyüp) halkı askerlik yükümlülüğünden muaf tutuluyordu. Dolayısıyla özellikle eğitim ve meslek edinme imkânlarına sahip kentli Müslüman nüfusun eczacılık alanındaki azlığını,
IJMES’de yayımlanan makalemde, Mickey Mouse’un Türkiye’ye gelişiyle birlikte Cumhuriyet aydınları arasında Amerikan kültürünün Türkiye’deki geleceği üzerine ortaya çıkan tartışmayı ve bu tartışmanın modernizm ve kapitalizm eleştirileriyle ilişkisini ele aldım.
Kısaca, 1930’lu
agah enes retweeted
Modernleşen Dervişler: Mevleviler, Bektaşiler ve Nakşiler
Yeni kitabımda, Osmanlı-Türk modernleşmesinin başlangıcından 1925 yılında tekkelerin kapatılmasına uzanan süreci, sosyolojik bir bakış açısıyla anlatmaya çalıştım...
Keyifli okumalar...
Link:
kitapyurdu.com/kitap/modernl…
agah enes retweeted
Tarihi değiştiren bir makale: İngilizlerin el koyduğu iki dretnotun parası meğer Osmanlı Donanma Cemiyeti tarafından ödenmemiş. Halkın parasıyla alındığı iddiası propaganda imiş. Borç tahvilatı çıkarılarak alınmış, hatta Reşadiye’nin parasının yarısından çoğu ödenmemiş.
agah enes retweeted
Yûnus Emre'ye Ait Yeni Bir Nüsha Bulunmadı...
❝Geçen günlerde, Yûnus Emre'ye ait kayıp bir divan nüshasının bulunduğu ve bu nüshada şaire ait dokuz yeni şiirin keşfedildiği duyuruldu. Oysa gelişme, yeni bir divan nüshasının keşfini doğrulamaktan oldukça uzak.
Karşımızda, esasında, daha önce varlığı bilinen bir dağınık mecmuaya ait yaprakların yeniden tespit edilip derlenerek neşre hazırlanması dışında bir gelişme yok. Nitekim, bu mecmua yapraklarından 1966 yılında Türk Yurdu dergisinde Sevim Narinç'in sahaf Raif Yelkenci ile gerçekleştirdiği mülakatta bahsedilmişti.
Zannederim mecmuaya ilginç bir şekilde "Türk Yurdu Nüshası" denmesi de mezkur röportajdan kaynaklanıyor. Meselenin daha önemli tarafı ise yazmanın mahiyeti. Bu bir divan değil, mecmua.
Haberde, “Yûnus Emre Divanı'nın yeni nüshası” olarak takdim edilen yazmada, Yûnus'a atfedilen 113 şiirin yanında Âşık Paşa, Said Emre ve Kaygusuz Abdal'a ait olduğu belirtilen 12 şiir daha bulunuyor. Dağınık varaklar hâlinde günümüze ulaşan bu derleme, mevcut bilgiler ışığında müstakil bir divan nüshasından ziyade şiir mecmuası olarak değerlendirilmelidir.
Bir yazmada Yûnus Emre şiirlerinin çoğunlukta bulunması, onu kendiliğinden Yûnus Emre Divanı'nın bir nüshası hâline getirmez. Adına "Türk Yurdu Nüshası" demek de bu mahiyeti değiştirmeyecektir. Kaldı ki Raif Yelkenci'ye ait Yûnus Emre yazmaları da ilim dünyasının yabancısı değildir.
Abdülbaki Gölpınarlı, 1943 tarihli Yûnus Emre Divanı neşrinde Raif Yelkenci Divanı ile Raif Yelkenci Mecmuası'nı birbirinden ayırmış, her ikisinden de yararlanarak şiirleri varak numaralarıyla göstermiştir. Mustafa Tatcı da çalışmalarında Raif Yelkenci Divanı'nı değerlendirmiş, Raif Yelkenci Mecmuası'nı ayrıca kaydetmiştir. Tatcı, son çıkan Yûnus Emre külliyatında tüm nüsha ve mecmuaları değerlendirdiğini bize zaten haber vermektedir.
Bugün ortaya çıkarılan yaprakların Gölpınarlı'nın kullandığı mecmuayla aynı yazma olup olmadığı ise henüz açıklığa kavuşturulmuş değil. Fakat bu durum, Yelkenci'ye ait bir şiir mecmuasının varlığının öteden beri bilindiği gerçeğini değiştirmiyor. Zannederim, burada ilk itiraz edilmesi gereken nokta, bir Divan keşfedildiğine yönelik olmalıdır.
Geriye, mevcut nüshalarda bulunmadığı ileri sürülen dokuz şiir kalıyor. Ancak bu şiirlerin metinleri henüz yayımlanıp bağımsız incelemeye açılmış değil. Kıymetli divanlarda kullanılan kadar belki bir o kadar kullanılmayan Yûnus mahlaslı şiirler var. Bu açıklık Bursa Nüshası dışında hiçbir Nüshada belirtilmiyor.
Özetle, Yûnus mahlasıyla kaydedilmiş olması onun tarihî Yûnus Emre'ye aidiyetini ispatlamaz. Başka Yûnuslara ait şiirlerin asırlar boyunca birbirine karıştığı bilinirken, bu dokuz şiirin dil, üslup, tarih ve metin tenkidi bakımından değerlendirilmesi gerekiyor.
Haberde, "müjdeyi veren" hocamız, daha önce de yeni bir Divan keşfedildiğini ve bu sayede Yûnus'un Bektaşî olduğunun ispatlandığını iddia etmişti. Henüz Bektaşîliğin olmadığı bir asırda Yûnus'un bir iki şiirden birkaç motiften yola çıkarak Bektaşî olarak değerlendirilmesi de elbette ilmî değildi. Zaten bir karşılık da bulmadı.❞
Mehmet Hakakn Kekeç
Sorunlu bir yaklaşım daha :( Öncelikle, 1909 yılına kadar İstanbul ve Bilâd-ı Selâse (Üsküdar, Galata ve Eyüp) halkı askerlik yükümlülüğünden muaf tutuluyordu. Dolayısıyla özellikle eğitim ve meslek edinme imkânlarına sahip kentli Müslüman nüfusun eczacılık alanındaki azlığını,

















