Ακομψο παπί

Με αφορμή τις ημέρες εθνικής υπερηφάνειας που διανύουμε, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας ένα παραμύθι στο οποίο όμως ζήσαμε εμείς κακά και εκείνοι πάρα πολύ καλύτερα: Χρόνια Πολλά, Ελλάδα της συμμορίας του Μητσοτάκη! 🇬🇷 Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια όμορφη χώρα με ήλιο, θάλασσα και άδεια ψυγεία, ζούσε ένας μικρός χαζός δικτάτορας που νόμιζε πως ήταν μεγάλος ηγέτης. Ήταν στόκος, το ήξερε όλη η χώρα εκτός από τον ίδιο. Αλλά και αυτό «δεν όφειλε να το γνωρίζει». Δεν ήξερε πόσο κάνει το γάλα στο σούπερ μάρκετ ούτε πόσο κοστίζει το ενοίκιο στην Αθήνα. Ήξερε όμως απ’ έξω τον κατάλογο της Dassault. Μια μέρα μάζεψε τη συμμορία του και είπε με σοβαρό ύφος: «Ο λαός μου πρέπει να νιώθει ασφαλής». Τα τσιράκια του χειροκρότησαν σαν κουρδιστά μαϊμουδάκια, και πηδούσαν πάνω κάτω φωνάζοντας όλα μαζί «Και Αααα! Και Ουουου!», γιατί μόνο αυτό ήξεραν να κάνουν. Μετά άρπαξαν το πορτοφόλι του λαού και πήγαν για ψώνια. Πήραν Rafale από τη Γαλλία, τρεις φρεγάτες από τη Naval Group, γύρω στο 1 δις η μία, και F-35 από τον κύριο Lockheed. Γύρισαν καμαρωτοί, με 16 δις σε όπλα και λογαριασμό 51 δις για την άμυνα σε 8 χρόνια. Κι επειδή ο χαζός δικτάτορας ενθουσιάστηκε, έκλεισε και άλλα 25 δις ως το 2036. «Να ’χουμε», είπε. Στο μεταξύ, στη χώρα, η ζωή κυλούσε κανονικά. Η γιαγιά περίμενε γιατρό στο Κέντρο Υγείας. Δεν ήρθε. Το παιδί έψαχνε σπίτι να νοικιάσει. Δεν βρήκε. Ο εργάτης μετρούσε τον μισθό του στις 20 του μήνα. Δεν του έφτανε. Η μάνα γέμιζε το καρότσι στο σούπερ μάρκετ και στο ταμείο άφηνε τα μισά πίσω. Και όταν ο λαός άρχισε να ρωτάει, ο χαζός δικτάτορας τρόμαξε. Έβαλε τους ανθρώπους του να ακούνε κρυφά τα τηλέφωνα των δημοσιογράφων, ακόμα και του αρχηγού της αντιπολίτευσης. Όταν τον έπιασαν, έκανε τον ανήξερο και είπε πως όλα έγιναν «για την ασφάλεια της χώρας». Την ίδια ώρα, τα κουρδιστά μαϊμουδάκια του μοίραζαν αγροτικές επιδοτήσεις σε φίλους και κουμπάρους που δεν είχαν δει χωράφι ούτε σε καρτ ποστάλ. Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, υπάρχουν τα Τέμπη. 57 άνθρωποι που μπήκαν σε ένα τρένο και δεν γύρισαν ποτέ. Οι γονείς τους ακόμα ζητούν απαντήσεις. Πήγαν λοιπόν όλοι μαζί στο Μέγαρο να ζητήσουν βοήθεια: η γιαγιά, το παιδί, ο εργάτης και η μάνα. Ο χαζός δικτάτορας τους κοίταξε, ανασήκωσε τους ώμους και είπε: «Δεν όφειλα να γνωρίζω». Μετά κοίταξε το χαρτάκι που του είχαν γράψει και πρόσθεσε: «Δυστυχώς, δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος». Εκείνη τη στιγμή πέρασε από πάνω τους ένα Rafale. Ο χαζός δικτάτορας χειροκρότησε σαν παιδί σε λούνα παρκ και, για να τους ξεφορτωθεί, μοίρασε σε όλους καρτ ποστάλ. Στη γιαγιά έδωσε μια Belharra: «Για να ξέρεις πού πήγε η σύνταξή σου». Στο παιδί ένα Rafale: «Ορίστε, ταβάνι πάνω από το κεφάλι σου». Στον εργάτη ένα F-35: «Αόρατο, όπως η αύξησή σου». Στη μάνα ένα σούπερ μάρκετ γεμάτο: «Για να το βλέπεις». Γύρισαν όλοι σπίτι και κοιτούσαν τις καρτ ποστάλ πάνω από το άδειο τραπέζι. Ο χαζός δικτάτορας μπήκε στη μπανιέρα με το κίτρινο παπάκι του, σίγουρος πως ήταν η Belharra του ενός δισεκατομμυρίου. Το πατούσε, έκανε «κουάκ» κι εκείνος φώναζε «Εκτόξευση πυραύλου!». Όταν βούλιαξε, έβαλε τα κλάματα και πήρε τηλέφωνο τη Naval Group για καινούργιο. Κάθε 28 Οκτωβρίου φορούσε τα καλά του, κατέθετε στεφάνι και μιλούσε για «Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια». Ο λαός στεκόταν προσοχή και πλήρωνε, γιατί του είχαν μάθει πως ο πατριωτισμός είναι να πληρώνεις και να μη ρωτάς. Κι έζησαν αυτοί καλά, κι εμείς πληρώνουμε ακόμα. Χρόνια πολλά, πατρίδα. #28ηΟκτωβρίου Υ.Γ. Αν θέλετε και άλλους τόμους, μπορείτε να μου ζητήσετε.🥰🥰