•ALE• ⭐🇲🇽

Καθώς πλησιάζει το επόμενο ευρωπαϊκό παιχνίδι του Ολυμπιακού, ποιος από τους δύο λέτε ότι θα ξεκινήσει βασικός στην επίθεση; 🔴⚪ #OlympiacosFC

Επειδή έχει αρχίσει να κουράζει αυτή η συζήτηση για τους επιθετικούς της ομάδας, ας μιλήσουμε επιτέλους με πραγματικά αγωνιστικά δεδομένα και όχι με γενικόλογες εντυπώσεις περί «παίκτη κουτιού», «κορμιού» και «παιχνιδιού με πλάτη». Ας δούμε τι έχουν προσφέρει οι δύο επιθετικοί του Ολυμπιακού σε όλες τις διοργανώσεις, μέχρι και την αναμέτρηση με την Κηφισιά. Hormiga González: 11 συμμετοχές, περίπου 482 λεπτά, 27 τελικές, 5 γκολ και 2 ασίστ. Roman Yaremchuk: 9 συμμετοχές, περίπου 371 λεπτά, 8 τελικές, 1 γκολ και 0 ασίστ. Μιλάμε για 5 τελικές ανά 90λεπτο έναντι 1,9, δηλαδή ο Μεξικανός απειλεί την αντίπαλη εστία με υπερδιπλάσια συχνότητα. Παράλληλα, έχει 7 άμεσες συμμετοχές σε γκολ έναντι μόλις μίας του Ουκρανού. Αναλυτικότερα, στο πρωτάθλημα οι τελικές τους είναι 12 έναντι 4, στο Κύπελλο 8 έναντι 2 και στο Europa League 7 έναντι 2. Και επειδή διαβάζουμε συνεχώς ότι ο Yaremchuk κρατάει καλύτερα την μπάλα και συμμετέχει περισσότερο στο παιχνίδι, ας εξετάσουμε και τις μεταβιβάσεις. Ο González καταγράφει 67 εύστοχες πάσες σε 73 προσπάθειες (92%), έναντι 59/71 (83%) του Yaremchuk. Δηλαδή, ο Μεξικανός έχει περισσότερες επιτυχημένες μεταβιβάσεις συνολικά και μεγαλύτερη ακρίβεια. Προφανώς, τα ποσοστά αυτά δεν αποδεικνύουν από μόνα τους ποιος παίζει καλύτερα με πλάτη, αλλά σίγουρα δεν τεκμηριώνουν την υποτιθέμενη συνολική υπεροχή του Ουκρανού στην κυκλοφορία της μπάλας. Ας περάσουμε όμως και στο περίφημο επιχείρημα του «παίκτη κουτιού». Στην αναμέτρηση με τη Σπάρτα Πράγας, ο Ολυμπιακός κέρδισε 14 κόρνερ, εκ των οποίων τα 10 όσο ο Yaremchuk βρισκόταν στον αγωνιστικό χώρο. Ο Ουκρανός αγωνίστηκε για 62 λεπτά και, παρά τις επανειλημμένες στημένες φάσεις και τις μπάλες που έφταναν στην περιοχή, δεν κατέγραψε ούτε μία τελική προσπάθεια, ούτε μία τελική με κεφαλιά. Και εδώ προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα: εφόσον το βασικό του πλεονέκτημα υποτίθεται πως είναι η παρουσία του μέσα στην περιοχή, πού ακριβώς αποτυπώθηκε αυτή η υπεροχή; Πόσο αποτελεσματικές ήταν οι τοποθετήσεις και οι κινήσεις του απέναντι στους αμυντικούς; Ο Hormiga μπήκε στη θέση του στο 62ο λεπτό και στο 78ο πέτυχε με κεφαλιά το νικητήριο γκολ του Ολυμπιακού. Σε 16 λεπτά κατάφερε να βρει την τελική και το γκολ που ο Yaremchuk δεν μπόρεσε να βρει σε 62. Και αυτό δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Στις τέσσερις τελευταίες συμμετοχές του πριν από την Κηφισιά, ο Yaremchuk είχε 179 λεπτά, μόλις μία τελική προσπάθεια, 0 γκολ και 0 ασίστ. Απέναντι στην Κηφισιά ξεκίνησε ξανά βασικός και σε 63 λεπτά είχε μία μπλοκαρισμένη τελική, 14 επαφές με την μπάλα, μόλις 2 επαφές στην αντίπαλη περιοχή και 0/1 κερδισμένες εναέριες μονομαχίες. Ο Μάριους τον αντικατέστησε στο 63’ και σκόραρε οκτώ λεπτά αργότερα. Δεν υποστηρίζω ότι ο González υπερτερεί σε κάθε στατιστική κατηγορία. Ο Yaremchuk μπορεί πράγματι να προσφέρει σε συγκεκριμένες σωματικές μονομαχίες, στις εναέριες διεκδικήσεις και στο παιχνίδι με πλάτη. Αυτά όμως δεν αρκούν για να τεκμηριώσουν ότι είναι συνολικά πιο χρήσιμος επιθετικά και οι αριθμοί σίγουρα δεν το επιβεβαιώνουν αυτό πλέον. Αντιθέτως, ο Hormiga παρουσιάζει πολύ μεγαλύτερη επιθετική παραγωγικότητα, περισσότερη συνέπεια στη δημιουργία τελικών και μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα. Επιπλέον, με την κινητικότητά του, τις διαρκείς κινήσεις ανάμεσα στους αμυντικούς και την ικανότητά του να απασχολεί την αντίπαλη άμυνα, δημιουργεί χώρους και προϋποθέσεις για τους συμπαίκτες του. Πρόκειται για χαρακτηριστικά που δεν αποτυπώνονται πάντοτε σε γκολ και ασίστ. Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν ο Yaremchuk διαθέτει διαφορετικά χαρακτηριστικά από τον Hormiga. Προφανώς και διαθέτει. Το ερώτημα είναι με ποια αγωνιστικά κριτήρια εξακολουθεί να προτιμάται στην αρχική ενδεκάδα, όταν σχεδόν κάθε βασικός δείκτης επιθετικής παραγωγικότητας παρουσιάζει τόσο σημαντική διαφορά υπέρ του Μεξικανού. #OlympiacosFC