وقتی اکانت‌های «صهیوپهلویستی» برای برچسب‌زنی، واژه «#رافضی» را از قاموس تکفیری‌های داعش وام می‌گیرند ‌، دیگر با اپوزیسیون سیاسی مواجه نیستیم؛ با مهندسی نفرت، ترویج خشونت فرقه‌ای و بازتولید ادبیات داعش در پوشش سلطنت‌طلبی روبه‌رو هستیم. «رافضی» از ریشه عربی «رفض» به معنای رد کردن و نپذیرفتن می‌آید. این واژه در منازعات مذهبی، به‌ویژه از عصر عباسی، به برچسبی تحقیرآمیز علیه شیعیان تبدیل شد؛ کسانی که مشروعیت روایت رسمی خلافت را نمی‌پذیرفتند. بعدها تکفیری‌ها، از جمله داعش، همین واژه را به ابزاری برای انسان‌زدایی و توجیه کشتار شیعیان تبدیل کردند. در مقابل، در بخشی از سنت شیعی، «رفض» معنایی افتخارآمیز یافت: نپذیرفتن ظلم، باطل و قدرت نامشروع. طنز تلخ تاریخ اینجاست که امروز برخی مدعیان سلطنت و‌سکولاریسم ، با همان زبان تکفیری‌هایی سخن می‌گویند که شیعه‌کشی را فضیلت می‌شمارند. یک طرف با تاج پهلوی، طرف دیگر با پرچم خلافت؛ اما هر دو در زبان نفرت علیه شیعه به یک نقطه می‌رسند. این هم‌زبانی به معنای وجود فرماندهی مشترک است، و از همگرایی خطرناک دو جریان ظاهراً متضاد در استفاده از نفرت مذهبی پرده برمی‌دارد.