Cemal Süreya

Toplumumuzda çok yaygın olan bir sorundan bahsedeceğim. Birisi bir konuya eleştiri getirince, bu fikrin savunucuları, eleştiriye argümanlarıyla cevap vermek yerine, konuyu tartışmaktan kaçıyorlar ve "sen şu konuda neden bir şey demedin" gibisinden söylemlerle konuyu çarpıtıyorlar. Bu da bir tür acizliktir çünkü henüz daha kendi fikrini bile savunamayıp tartışmayı başka yere çekmeye çalışıyorlar. Bu da başka türlü bir ahlaksızlıktır. Birisi bir konuda fikir belirttiğinde, ona cevap vermek yerine “Peki, sen şu konuda da bir şey söyledin mi?” diye sormak çoğu zaman konuyu saptırmaktan başka bir şey değildir. Bir insanın bir konuda konuşması, dünyadaki bütün benzer olaylar hakkında da konuşmasını gerektirmez. Herkesin her meseleye aynı anda değinmesi, her haksızlığa tepki göstermesi mümkün değildir. Asıl mesele, ortaya konulan fikre cevap verebilmektir. Fakat bazıları iddiayı tartışmak, söylenenleri değerlendirmek yerine hemen başka bir konuyu gündeme getirir. Çünkü amaçları gerçeği anlamak veya bir fikir alışverişinde bulunmak değil. Kendi düşüncelerini sorgulamak yerine karşısındakini savunmaya zorlamak isterler. Bu biraz da zihniyet meselesidir. Fikre fikirle karşılık vermek yerine konuyu saptırmayı, karşılaştırmalar yaparak tartışmadan kaçmayı tercih ederler. Oysa bir haksızlığı dile getirmek için dünyadaki bütün haksızlıklara aynı anda tepki göstermiş olmanız gerekmez. Buna yetişemezsin zaten..