Pinned Tweet
Cruyff: “Sonunda.”
Amrabat: “Uzun zaman aldı.”
Amrabat, Ajax’la nisan ayından beri görüştüğünü söylüyor.
Demek ki Ajax, ihtiyacı olan ve muhtemelen normalde bonservis ödemeye razı olacağı bir oyuncuyu, Fenerbahçe’nin zor durumda kalacağını bildiği için son güne kadar bekleyerek, bedava almış.
Pazarlık şansının olmadığı ortamda, karşıdakinin pazarlık yapmasına bile gerek kalmıyor.
Fenerbahçe yine öne geçtiği ama yine ikinci golü bulamadığı bir maçta puan kaybetti. Böylelikle öne geçilen 5 maçın 4'ünde puan kaybedilmiş oldu.
Ayrıca bu sezon Fenerbahçe'nin kötü oynarken kazandığı bir maç yok; belki biraz Rizespor maçı.
Emre Hoca'nın dünkü maçtan sonra "işte orada bir nokta var, galiba onu aşmamız gerekiyor" dediği nokta tam da o ve bu kırılma anının takımı bir maça motive etmekten daha da önemli olduğunu söylüyor. Bu tespit önemli; bu yaraya merhem bulunup bulunamayacağını ise zaman gösterecek.
Fenerbahçe’nin henüz ligde tek farkla kazandığı maç yok.
Galatasaray ise 9 galibiyetinin 6’sını tek farkla aldı.
Üstüne üstlük, Fenerbahçe kaybettiği 4 maçın 3’ünde önce öne geçen taraftı.
Elbette bu durum, rakibin skora göre daha fazla risk alması, oyun planı veya fiziksel nedenler üzerinden de okunabilir ama bence işin önemli kısmı psikolojik!
Fenerbahçe bir farkla öndeyken ve ikinci gol gelmediğinde skor giderek takımın sırtında bir yüke dönüşüyor. “Gol yemeyelim” baskısı oyunun önüne geçiyor ve performans düşüyor.
İki farklı üstünlük yakalandığında ise, aynı oyuncuların pasları, koşuları, kararları daha başarılı hale geliyor; bireysel yetenekler daha doğal ortaya çıkıyor ve fark açılıyor.
Bu nedenle Emre Hoca'nın en önemli hedeflerinden biri de tek farklı üstünlükle rahat kalabilmek olmalı.
10
361
UEFA'nın yayımladığı Avrupa Kulüp Futbolunda Yetenek ve Rekabet Görünümü 2026 raporunda Türk futboluna ilişkin veriler:
Transfer harcamasında, 413m € ile Avrupa´da 6. sıradayız, net transfer dengesinde ise −283 milyon € ile 52. sırada.
Üstelik transfer harcamalarını ülkelerin ekonomik büyüklüklerine oranladığımızda ilk 4´e giriyoruz.
Diğer taraftan teknik direktör ayrılığında Avrupa 6.'sıyız. Stadyum doluluk oranında ise %24 ile 30. sıradayız. Seyirci sayısi önceki sezona göre %34 azalmış.
Velhasıl çok para harcıyor, çok oyuncu ve teknik direktör değiştiriyoruz ama ne sportif istikrarda bunun karşılığını görebiliyoruz ne de tribünlerde.
Harcanan kaynakla yaratılan değer arasında ciddi bir uyumsuzluk olması bize sunu söylüyor: mesele kaynak eksikliği değil mevcut kaynakların nasıl yönetildiği.
Diğer veriler görselde.
1
71
Zor bir gruba düşmek başka, altı maçın tamamını kaybetmek bambaşka.
Avrupa'nın üst düzey takımlarıyla aramızdaki mesafenin bu kadar belirginleşmesi çok düşündürücü; üstelik yetenekli bir jenerasyona sahipken.
Takımdan ziyade yönetimin ödemesi gereken bir fatura bu görseldeki, zira ortada tek maçlık değil, Dünya Kupası’ndan bu yana süregelen istikrarlı bir geriye gidiş var.
3
152
Galatasaray’da yönetimden iki kişi istifa etti ama bu konuyu fazla konuşan yok. İstifa edenlerden biri ikinci Başkan, diğeri futbol operasyonunun en etkili isimlerinden biriydi.
Bu olay tek başına da değerlendirilebilir. Fakat biraz dışarıdan bakınca, son aylarda Kulüp ve Sportif AŞ çevresinde sürekli bir hareketlilik görülüyor: istifalar, yönetim değişiklikleri, gözaltı ve yargı süreçleri…
Bunların hepsi birbiriyle bağlantılı mı? Bunu söylemek mümkün değil; en azından şimdilik.
Bunların üzerine son Divan’da açıklanan mali tablo da hiç iç açıcı değil.
• 41,2 milyar TL borç
• Şarta bağlı yükümlülüklerle beraber 55,3 milyar TL toplam yük
• 508 milyon € kısa vadeli borç
Bugün Galatasaray sportif olarak başarılı olduğu için bütün bunlar yeterince yüksek sesle konuşulmuyor sanıyorum; taraftar da fazla sesini çıkarmıyor.
Fakat şeffaflık her aşamada şart zira futbolda sonuçlar değiştiğinde algı da çok hızlı değişir. Sportif bir tökezleme halinde bugün ayrı ayrı değerlendirilen yukarıdaki başlıkların birbirine bağlanabileceği gibi onların yanına yenileri de eklenebilir ve o zaman her şeyi açıklamak çok daha zor hale gelir.
Burada önemli bir matematik hatası var.
Toplam varlık: 52,8 milyar TL
Toplam yükümlülük: 34,8 milyar TL
34,8 / 52,8 = 0,66 doğru.
Fakat bu tüm varlıklar satılsa borçların %66’sını ödenir demek değil, yükümlülükler varlıkların %66’sına denk geliyor demek.
Varlıkların borca oranı ise yaklaşık 1,52.
Tabi burada bilançodaki her varlığın defter değerinden satılıp satılamayacağı ayrı bir tartışma konusu.
Galatasaray’ın borç tablosunda asıl dikkat çekici rakam 55 milyar TL değil, sadece 3 ayda yaşanan değişim.
31 Mayıs 2026:
• Kısa vadeli borç (1 yıl içinde): 24,3 milyar TL
• Uzun vadeli borç: 7,1 milyar TL
• Toplam borç: 31,4 milyar TL
• Şarta bağlı yükümlülükler: 14,3 milyar TL
• Toplam: 45,7 milyar TL / 860m €
31 Ağustos 2026:
• Kısa vadeli borç: 28,4 milyar TL / 508 milyon €
• Uzun vadeli borç: 12,8 milyar TL / 227 milyon €
• Toplam borç: 41,2 milyar TL
• Şarta bağlı yükümlülükler: 14,2 milyar TL
• Toplam: 55,3 milyar TL / 990m €
Demekki yalnızca üç ayda doğrudan borç yaklaşık 9,8 milyar TL, %31 artmis. Özellikle de uzun vadeli borcun 7,1 milyardan 12,8 milyar TL’ye çıkması dikkat çekici.
Ayrıca bir de “Mayıs 2027’ye kadar olan borç 508m €" deniyor.
Eğer bu ifade vade takvimini anlatıyorsa, mesele yalnızca toplam borcun büyüklüğü değil; önümüzdeki aylarda karşılanması gereken çok ciddi bir nakit ihtiyacı da var.
Üstelik artış sadece kur etkisi değil: toplam borç ve yükümlülük euro bazında da 860m €’dan 990m €’ya yükselmiş.
Borçlanmak tek başına kötü yönetim göstergesi değil ama bu borcun karşılığında ne kadar varlık, gelir ve nakit akışı yaratıldığı önemli. Bakıldığında faaliyetler kendi nakdini üretmek yerine nakit tüketiyor ve finansman ihtiyacı borçlanmayla karşılanıyor.
Şu golün hatırına biraz Lukaku’dan bahsedelim.
Tamam, Belçikalı hâlâ iyi bir duvar ama Fenerbahçe’nin santrforundan beklenen sadece duvar olmak mı?
Lukaku´nun artık gücü, savunma arkası koşuları, çabukluğu ve bitiriciliği o eski seviyede değil. Hâlâ stoperi sırtına alabiliyor, top saklayabiliyor, arkadaşını oynatabiliyor ama ağır ve ceza sahasında beklenen katkıyı veremiyor.
16 maç, 1 gol, 3 asist... O üç asistten biri de aşağıdaki pozisyonda İrfan’a verdiği pas.
Aziz Yıldırım'ın Vedat tercihini oyun profili açısından bir yere kadar anlayabiliyorum ama Lukaku operasyonu başından beri çok daha büyük bir soru işaretiydi ve olmadı.
Devre arasında kimin alınabileceği, kimin gelmek isteyeceği bilinmez ama Fenerbahçe’nin mümkün olan en kısa zamanda daha hareketli, daha tehditkâr ve gol üretimi yüksek güçlü bir 9 numara bulması gerekiyor.
1
5
1,001
Fenerbahçe’nin henüz ligde tek farkla kazandığı maç yok.
Galatasaray ise 9 galibiyetinin 6’sını tek farkla aldı.
Üstüne üstlük, Fenerbahçe kaybettiği 4 maçın 3’ünde önce öne geçen taraftı.
Elbette bu durum, rakibin skora göre daha fazla risk alması, oyun planı veya fiziksel nedenler üzerinden de okunabilir ama bence işin önemli kısmı psikolojik!
Fenerbahçe bir farkla öndeyken ve ikinci gol gelmediğinde skor giderek takımın sırtında bir yüke dönüşüyor. “Gol yemeyelim” baskısı oyunun önüne geçiyor ve performans düşüyor.
İki farklı üstünlük yakalandığında ise, aynı oyuncuların pasları, koşuları, kararları daha başarılı hale geliyor; bireysel yetenekler daha doğal ortaya çıkıyor ve fark açılıyor.
Bu nedenle Emre Hoca'nın en önemli hedeflerinden biri de tek farklı üstünlükle rahat kalabilmek olmalı.
Emre Hoca iyi başladı. Fenerbahçe diri ve istekli göründü; kadro önce bireysel kalitesiyle, ardından organizasyonuyla farkını ortaya koydu.
Fakat benim için maçın en dikkat çekici tarafı skorla istatistikler arasındaki uçurum oldu.
Ceza sahasında topla buluşma, xG, PPDA, şut sayısı vs. Bunların hepsi kulağa hoş geliyor ama bazen bütün bu veriler tek bir istatistiğin karşısında susuyor: gol.
1
400
Eğer bu sakatlığın sebebi gerçekten zemindeki problemse, Galatasaray kendi sahasında kendi futbolcusunu sakatlayan kulüp olacak.
Bu sakatlık başka bir takımın sahasında yaşansaydı muhtemelen şu an ortalık yangın yeriydi.
Aslında şimdi de olmalı. Osimhen daha maç sırasında zeminden şikâyet etmişti. Yüz milyonlarca euro yatırım yapılan futbolcuların oynatıldığı sahanın bu halde olmasının hesabı, stadın ve zeminin sorumlularından sorulmalı.
teapawt.org/canizamoglu/status/211…
Acıbadem Sağlık Raporu | Victor Osimhen
UEFA Şampiyonlar Ligi’nde VfB Stuttgart ile oynadığımız karşılaşmada sol dizinde esneme oluşan ve yapılan MR tetkiklerinde serbest fragman tespit edilen oyuncumuz Victor Osimhen için yarın Maslak Acıbadem Hastanesi’nde kulüp doktorumuz Yener İnce tarafından yapılacak artroskopik diz cerrahisi planlanmıştır. Oyuncumuz bu nedenle yarın oynayacağımız Amed S. F. maçı kadrosundan çıkartılmıştır.
1
182
Archie Brown’u olduğundan daha iyi bir bek gibi göstermeye gerek yok. Birçok maçta vasatın altında kaldığı, oyunun bazı bölümlerinde ciddi eksikleri olduğu söylenebilir.
Ama bir konuda hakkını teslim etmek lazım: forma aidiyeti çok yüksek.
Dün üçüncü golden sonraki çocuksu sevinci bunu çok net gösteriyor ki iki hafta önce de takım arkadaşı için kavgaya girişmekten imtina etmemişti.
Brown’un Fenerbahçe’yi yalnızca çalıştığı kulüp olarak görmediği belli.
Üstelik Lyon, Roma ve şimdi Liverpool gibi vitrin maçlarında öne çıkması kariyeri açısından da çok değerli. Zaten cebinde İngiliz pasaportu olması, ada kulüpleri için doğal bir cazibe.
Her aidiyet hikâyesinin sonu kulüpte yaşlanmak olmak zorunda değil. Bazen aidiyet, sahada elinden geleni yapıp giderken kulübüne ciddi bir bonservis bırakmak da olabilir ve Brown bunu da yaparsa Fenerbahçe kariyerini güzel tamamlamış olur.
1
6
3,528
Liverpool karşısında iki kez geriye düşüp maçı kazanmak büyük başarı. Bu galibiyet, alınan üç puanın yanı sıra, mevcut kadronun potansiyeline dair şüpheleri önemli ölçüde gideren güçlü bir referans da oldu.
Fakat Fenerbahçe'nin ihtiyacı tek maçta böylesine sükseli bir galibiyet almak değil, bu seviyede düzenli rekabet edebilen ve sürdürülebilir başarı üreten bir organizasyon kurmak.
Dünkü galibiyetin hakkını teslim edelim ama bir çiçekle bahar gelmediğini de unutmayalım.
Velhasıl Fenerbahçe'nin güncel meselesi sonuç değil, süreç.
We suffer our first #UCL defeat of the season.
2
99
Gençlerbirliği maçından sonra Okan Buruk “bugün bir sakatla kurtulduk, ligin adını Süper Lig koyuyorsanız zeminlerin de Süper Lig’e uygun olması gerekiyor” demişti.
Bugünkü turnuvanın adı da Şampiyonlar Ligi.
Hiç öyle Hababam’a falan gitmeye gerek yok bence. Fenerbahçe’nin kurtuluşu kendi elinde ve gözünün önünde.
Larkin, Shields, Clyburn…
Lauren Betts, Leïla Lacan…
Castillo, Ogbogu, Saliha…
Matt Anderson, Cachopa, Bedirhan…
Bunlar da Fenerbahçe’nin sporcuları.
Bu kadınları ve erkekleri kim tespit ediyor, hangi planın ve hangi kadro mühendisliğinin parçaları olarak transfer ediyorsa futbolda da yapılması gereken tam olarak bu.
Başkan ve yönetim, basketboldan ya da voleyboldan anlamadığı için çıkıp “şunu alın, bunu oynatın, hocayı değiştirelim” demiyor. İşi bilen insanları göreve getiriyor ve çalışmalarına izin veriyor.
Futbolda farklı olan ne? Başkanın futboldan anlaması mı? Buradan bakınca hiç öyle görünmüyor.
Zaten başkanın futboldan anlaması da gerekmiyor. Gereken, futboldan anlayan doğru insanları bulmak. Öyle sırf “kulübün eskisi” olduğu için değil; gerçekten kendini kanıtlamış veya ciddi potansiyel göstermiş futbol akılları.
Sportif yapıyı kurarsın. Teknik direktörü, oyuncu profilini, scouting sistemini, kadro planlamasını o yapı belirler. Sonra da ilk kötü sonuçta masaya yumruğu vurmak yerine kurduğun sisteme sadık kalırsın.
Fenerbahçe’nin sorunu hiçbir zaman para bulamamak ya da iyi oyuncu getirememek olmadı. Diğer branşlar bunun en açık kanıtı.
Sorun belli; çözüm de zaten kulübün içinde uygulanıyor.
Ali Ece: ''Çok güçlü başkan, kurtarıcı teknik direktör. Bu mitolojiyle hiçbir şey olmaz.
Fenerbahçe'nin, Trabzonsporla rekabet ettiği, Hababam Sınıfı'na da yansıyan dönemde Fenerbahçe halktı.
Özkan Sümer hocayla çok sohbet ederdik, 'Aliciğim Fenerbahçe çok büyük ama neyse ki yönetenler her zaman bunun farkında değil' demişti.
Ezeli rakip Özkan Sümer yıllar önce çok iyi bir analiz yapmış. Ezeli rakip bunu söylüyorsa hakikaten öyledir.''
(Rafine Spor)
Doğru olan Sidiki Sheriff, yanlış olan Aziz Yıldırım’dı.
Gereken, o dönem yapılan, geleceğe dönüş yapılanmaydı. Fakat FB camiası gelecek yerine geçmişe sarıldı, başkan olarak Yıldırmı’ı seçti, Yıldırım da Lukaku’yu; sonuç yine hüsran oldu.
1
3
308
65’ Henrique oyuna girdi.
74’ Armstrong ve Anjorin oyuna girdi.
76’ Armstrong gol.
78’ Anjorin asist, Henrique gol.
Üç değişiklik, iki gol, bir asist.
2
150
Zamanında yazdığım için şimdi paylaşabilirim sanırım ve maalesef…
teapawt.org/canizamoglu/status/208…
Napoli Sportif Direktörü Giovanni Manna: "Lukaku'nun ciddi maaş yükünden kurtulmamız gerekiyordu. Satış süreci de beklediğimiz gibi gitmedi, ancak karmaşık geçen bir transfer döneminde onu satın alacak birini bulabilmek... şanslıydık diyelim."
1
96
Ve gitti İsmail Kartal; daha doğrusu bir kez daha gitti.
Fenerbahçe yönetimi aynı şeyi yapıp farklı sonuç beklemekte ısrar etti, faturayı yine hoca ödedi.
Ben Kartal hayranı değildim ama o filmi daha önce çok izlediğim için kendisini pek eleştirmedim; onu sanki ilk kez tanıyormuş gibi eleştirenleri de hayretle izledim. Yabancı dil bilmemesi, iletişim eksikliği, duygusallığı… Sanki bahsedilen, daha önce defalarca izlediğimiz adam değil de, Türkiye’ye yeni gelmiş, bu özellikleri bilinmeyen bir teknik direktördü.
Oysa hata, Kartal’ın bugün gönderilmesi değil, sezon başında tercih edilmesiydi. Başka bir değişle, Fenerbahçe’nin kısa vadeli hesapları.
“Bu sezon kesin şampiyon olacağız” uğruna sezonlar heba ediliyor! Şampiyon olunamayan her sezon da bir felaket sayılıp ve her defasında her şeye sıfırdan başlanıyor. İşte yıllardır süren şampiyonluk hasretinin nedeni. Ve bu tabloda, en istikrarlı koltuk olması gereken başkanlık koltuğundaki isim, her fırsatta göreve bir seneliğine geldiğini söylüyor. Bu olmaz.
Fenerbahçe’nin ihtiyacı umutla bir kurtarıcı beklemek veya günü kurtarmaya çalışmak değil, iyi bir orta/uzun vadeli plana sahip olup o plana sadık kalmak.
Üstelik kulübün elinde basketbol şubesi gibi başarılı bir örnek de var. Hiçbir şey bilinmese dahi, oradaki yapıyı örnek almak futbol şubesinin yıldızını parlatır.
Bu yüzden bence bugün yeniden “yeni hoca, yeni sistem, biraz zaman” girdabına girmek yerine - eğer ki futbolcuların sevgi ve saygısını kazanmışsa- Kuyt’la devam etmek ciddi biçimde düşünülmeli.
Uzun vadeli teknik direktör kararı da yeni yönetime bırakılmalı.
2
215
Dün Arsenal, 20 yıl sonra Highbury’ye döndü!
Tabi eski stadına değil, 4. ligdeki Fleetwood’un aynı adlı stadına ama bu dönüş topçular için pek hayırlı olmadı.
Arsenal maç boyunca 26, Fleetwood 3 şut çekti. Topa sahip olma %78’e %22’ydi. Fakat son sözü, futbolda diğer tüm istatistiklerin toplamını taca çıkaran istatistik söyledi; skor.
Aralarında 84 basamak fark ve o meşhur sitenin rakamlarına göre 500 kat kadro değeri farkı bulunan iki takımdan altta olan kazandı.
Arsenal için bu ilk değil. 1992’de de şampiyon olduğu sezonun hemen ardından, yine 4. ligden Wrexham’a elenmişti. Fakat Fleetwood için üç nesil boyunca anlatılacak bir hikâye çıktı ortaya; futbol romantikleri için de güzel bir gece oldu.






















