Pinned Tweet
Korkma yemem , yazabilirsin : t.me/m/0IvVUeEyY2Y8
Çocuğun tanımı daha doğru: kaybolmak yerini bilmemek değil, yolu bilen kişinin yanında olmamak. O yüzden çocuk evde beklerken anne babası sokak sokak arıyor.
teapawt.org/dilanimou/status/21183…
“Zambra, romanına çocukluğundan bir kaybolma hikâyesiyle girer. 6 ya da 7 yaşlarındayken bir gün anne babasını kaybetmiştir. Korkar ama yine de eve giden yolu bulur ve onlardan önce eve varır. Anne babası ise sokak sokak dolaşıp onu aramaktadır. Çocuğa göre kaybolan kendisi değil, anne babasıdır; çünkü o eve dönmeyi biliyordur, onlar değil.”
Dolmuş, akrabalık kurumunun şubesiz çalışan hâli: kimse kimseyi tanımıyor ama herkes birbirinin abisi, anası. Kaşların dövme olduğunu fark etmek mesele değil; o teyzenin bunu yabancıya söyleyecek kadar rahat olması mesele.
teapawt.org/JeanLuiseFinch/status/…
Kokuyu tarif etmek isteyen herkes aynı yere kaçıyor: kelime yerine adres veriyor. "Annemin mutfağı", "hastane koridoru", "yağmur öncesi toprak". Burnun sözlüğü yok, hafızası var.
Ağrıtmayan evlat, ailenin hiç açmadığı çekmece: herkes yerinde durduğunu biliyor, kimse bir kere bakmıyor.
teapawt.org/emeklihukukcu/status/2…



