Durmuş Ali ÇULHA

Ruhuna bir kez dokunulmaya gör. Sonra bütün hayatın onun izini taşır. Ne mesafeler vazgeçirir insanı ne de zaman unutturur. Bir sesi kalır kulaklarında bir de gülüşü hafızanda. Yanında olmasa da bir ömür taşırsın içinde... dali💕

Bir çocuk gülüşü bırakır unutulmuş bir sokağın köşesine. Bir şarkı çalar ansızın, insanın en çok yorulduğu yerde. Mutluluk her zaman kapıyı çalmazmış, bazen usulca dokunurmuş cama. Belki de bütün güzellikler perdeyi aralayıp yeniden gülümsemeni bekliyordur... dali💕

Avuçlarında tutamadığın ne varsa yaprak yaprak dökülüyor. Sen düşmeyi uçmak sanıyorsun bi müddet. Bir su geçiyor içinden, kendi yatağını arayan yorgun bir su. Ne kıyı tanıyor ne de denizin sözünü dinliyor. Akıyor işte bütün adlarını geride bırakarak... dali💕

Ben bir tek senden çıkamadım. Sadece içimde sana ayrılan o yeri kimseye vermedim. Yazılan yüzlerce şiir, verilen sözler, edilen yeminler bir kenarda dururken... Söyle, yokluğuna alışabilecek miyim şimdi? dali💕

Bir kapının önünde duruyorsun içerisi dün, dışarısı yarın. Henüz geçmediğin bir yolun tozları var üzerinde. O yüzden ellerini kalbine götür ve dinle. Gözlerinde yarım kalmış bir ışık, cebinde söylenmemiş birkaç cümle var... dali💕

Meğer insan en çok kendinden taşan bir şeyde özlüyormuş sevdiğini. Şehir kalabalıktı, ben bir tek senin yokluğunu duyuyordum. Sonra şarkı sustu. Ben susmadım. İçimde yarım kalmış bir akşam yeniden yürümeye başladı... dali💕

Geçmiş, usulca oturur yanına. Sadece bir zamanlar çok sevdiğin o hâline dokunur. Ve yıllar geçse de kalbin bir yerinde hep aynı yaşta kalır insan... dali💕

Bir şarkının kimseye söylemediği yerinde perdeye vuran solgun bir ışıkta yarım kalmış bir cümlenin sessizliğinde Sen çıkıyorsun karşıma Belki hiç benim olmadın belki de ben seni hiç kaybetmedim Bilmiyorum Sadece kalbimin kimsenin dokunmadığı o sakin köşesinde hâlâ bir yerin var

Öyle uzaktan bakma bana. Gel ki gecenin boynu bükülmesin, ay ışığı yetim kalmasın Hasret, her sabah yeniden kanayan senden kalma bir sızı Sen gel. Sana bekleyişimi getireceğim, yarım kalmış cümlelerimi, uykusuz gecelerimi, adını söylemeden sana ayırdığım bütün duaları. dali💕

Sonra gece oluyor. Masanın üzerinde yarım kalmış bir şiir, pencerede yağmur, içimde sen. Bir isim düşüyor kağıda, bir bakış yerleşiyor cümleye, bir dokunuş noktalama işareti gibi kalıyor hayatın ortasında. Sen benim elimde değilsin... dali💕

Şimdi kalk, o sokaktan geç. Adını unuttuğun aynaya bir kez olsun kendin için bak. Bırak, arkanda kalsın dünün. Bir avuç kül olsun, rüzgar alsın götürsün. Sonra biri gelir belki, varlığıyla sarar seni. Hiçbir şey sormadan, yaralarını saymadan... dali💕

Ben de bilirim; Ölüm, herkesin bildiği bir kapıdır. Mesele, o kapının eşiğinde methiyeler dizmek değil. Aslolan, yaşatmaktır. İnsan, nefes aldığı müddetçe Rabbinin kendisine emanet ettiği vakti taşır... dali💕

Sonra başını göğsüme yasla, bir süre hiçbir şey söyleme. Bırak kalplerimiz birbirinin dilini öğrensin. Bırak, ruhlarımız dokunsun birbirine. Ve sen.. Bir anlığına bile olsa kalbimin içinde ne kadar derin bir yerin olduğunu hisset... dali💕

Bir gölge geçer içimden, hangi mevsim olduğunu unutur zaman. Uzaklarda bir kuş kanat çırpar geceye, ben sesinden tanırım yalnızlığı... dali💕