آواره بر فراز ِ دريای مه

اين کانال ِ تلگرامی‌ی (تازه‌ی) من، در پايه، به ترجمه‌ی فارسی‌ی پاره‌هايی از نوشته‌های پنتی لينکلا، ژرف‌بومشناس و پرنده‌شناس ِ فنلاندی، اختصاص دارد. پذيرايم اگر علاقه‌منديد. t.me/Linkolapersiaksi

می‌خواستم عکس ِ دوست ِ ارديبهشتی‌ام را بفرستم، دل‌ام نيامد. معمولاً اينجور است که ديگر دل‌ام نمی‌آيد از آنچه دوست می‌دارم اينجا بگويم، در رسانه‌يی که صاحب‌اش ايلان ماسک است، با اينهمه چشم ِ نامربوط ِ ناپاک. ترجيحاً، صفحه‌ی نفرت‌پراکنی‌ام باد.

ستيزيدن با کسی که مسدودش کرده‌ای و نمی‌تواند پاسخ بدهد شايد بر طبق ِ قانون ِ اين رسانه‌ی آمريکايی حقّ ِ شما باشد ولی ناآبرومندانه است. متلک‌پرانی‌ی موتورسوار است به پياده‌يی. لمپن و حقير و بزدل و بی‌آبرو نباشيد، در دشمنی هم.

اين تَل ِ زباله‌ی «انسانی» که در اپوزيسيون ِ ايرانی بهم آمده، پيش از همه، مسئله‌يی‌ست زيست‌محيطی، که گزندش از گزند ِ زيست‌محيطی‌ی بمبهايی که گدايی‌شان می‌کند بمراتب فراتر است.

«طبيعت از فراوانی‌اش همه‌ی عضوها را، بويژه در مرد، زينت می‌دهد. در بسياری از بخشها زينت‌دهی‌ی هويدا در کار است، گرچه درخشندگی‌ی کارايی‌شان گهگاه آن را تيره‌وتار می‌کند. گوشها زينت‌دهی‌ی آشکار را نشان می‌دهند.» – جالينوس (دوروبر ِ ۱۲۹-۲۱۰ م.)

چه تعداد؟ تقريباً هيچ. «ايرانی-يهودی» ديری‌ست جای «ايرانی-آريايی» نشسته، و پشت ِ شاهزاده‌ی بازار، تا چشم کار می‌کند، مشاور ِ اقتصادی و سرمايه‌گذار و لابيگر و لات است. مشتی دلقک ِ دم ِ دروازه را جدّی نگيريد، در پولشهر به فرهنگ تظاهر هم نمی‌کنند، نه لازم دارندش و نه می‌دانند چی‌ست.

خزانی نوبهاری بود و بگذشت.

«گـنـد ِ يـهـودی! عيب از ديد ِ يهودی‌ست که جانوران را چيزی ساخته برای ِ استفاده‌ی آدمی می‌گيرد. ولی شوربختانه پيامدهای اين حتّا تا به امروز ديده می‌شوند زيرا به مسيحيّت منتقل شده‌اند.» – آرتور شوپنهاؤر

قطع ِ نظر از اينکه جهود ِ نايهودی يافت شود يا نه، ناجهود ِ يهودی بسيار يافت می‌شود.

پرچم ِ قديم ِ ايران را فقط با پرچم ِ اسرائيل ِ (جديد و) جديدتر بالا می‌برند، وقت ِ مظلوم‌نمايی ميليون‌ميليون در اتاق ِ گاز می‌افتند، گدايی‌ی بمب‌شان را از «بی‌بی» می‌کنند، اسرائيلی علناً ايران را جعلی می‌خواند و ايشان ساکت‌اند، ليکن مدّعی‌اند که از اسرائيل «فقط نفرت ندارند». خُب.

ايرانی‌ی آمريکاييده ديری می‌گفت که جمهوری‌ی اسلامی با اسرائيل‌ستيزی‌اش «آبروی ما را در دنيا برده»، و از «دنيا» منظورش «غرب» بود. حالا به جا می‌آورد که اين «غربيها» حال‌شان از اسرائيل بهم می‌خورد، و همچون گربه‌يی رفتار می‌کند که دست‌اش به گوشت نمی‌رسد و طبعاً «پيف». ترحّم‌برانگيز.

چونان قاعده‌يی کلّی، آنجا که پيشتر خطّ ِ تيره‌ی بلند (—) به کار می‌بردم اکنون کوتاه (–) به کار می‌برم؛ به نظرم کمتر مهاجم و دست‌انداز است و با زيباحسّيک ِ خطّ ِ کنونی‌ی پارسی سازگارتر است.

Richard Wagner, Turdus merula.

هربار که از سمت ِ جبهه‌ی اسرائيلی-آمريکايی به گوش‌ام می‌رسد که «هولوکاست» به دليل ِ مقياس ِ صنعتی و کارامدی‌ی کشتار بيمانندانه هولناک است، ياد ِ عاديترين اختراع ِ ايالات ِ متّحده می‌کنم.

کيش ِ محبّت ِ کوروشبموسی جالب است. نفرت‌اش از ج.ا. او را بی‌وقارترين موجود ِ جهان کرده: شلوارش را پيش ِ هر شاعر که با ۵۷ تداعی می‌کند پايين می‌کشد، با کودک ِ سيل‌زده از خنده روده‌بُر است، الخ. همزمان می‌پندارد که چون از آن منفورترين ِ جهان، که می‌پرستد، بدش نمی‌آيد، «کینه» ندارد.