
fiction writer, essayist, coffee addict, author of THIRTY SHADOW BIRDS @InannaPub 2019/tweets in English & Persian https://teapawt.org/t.co/ud43IGzSSM
Toronto, Ontario
Joined June 2017
- Tweets6K
- Following951
- Followers2K
- Likes7.8K
Pinned Tweet
I wrote this song for my grieving motherland. Sad and hopeless, I watch as my homeland is bleeding from afar. What do I have other than words — at a time when no word can bring healing?
#IranWar
#song
#DigitalBlackOutIran
#IranMassacre
4
2,085
«خانوادهی مقدس و شبح ناموس» و رسم «زنکشی» را نمیشود با بزک «اصلاحات» تحملپذیر کرد. تا قانون بر پایهی شریعت است، «آش و کاسه» همان آش و کاسهی قبیله است که شهروندکش است.
🤖 Made with AI
6
204
نمیشود ۲۵ آبان بیاید و داغ دل تازه نشود. اگر این را میبینید حوصله کنید بشنوید و اگر دستتان میرسد آن را به مادر #کیان_پیرفلک برسانید.
دویدم و دویدم (کیان پیرفلک) youtu.be/YBlw4ioFiMI?si=6DsU… via @YouTube
تنها حرف حساب خامنهای که درخور ماندگاریست همان «باید خون گریست» است که با خبرهایی از این دست مخ را میخورد.
سوای صنعت نشر، کتاب و کتابخانه و کتابداری هم از دستدرازی اینها در امان نبوده و نیست.
خودشان میبرند، خودشان میدوزند، خودشان میپوشند -- کتاب را در ارشاد برایتان سانسور میکنیم، در کتابخانهی همگانی برایتان دستچین میکنیم، در رسانههای حکومتی بهخوردتان میدهیم، در گرامیداشتها هم خودمان برای خودمان کف میزنیم.
13
399
پرسش از اهل کتاب: ایکتاب یا پیدیاف رایگان کتاب «نقد بیغش» در کانالی تلگرامی یا هرجای دجلهی کتاب رایگان سراغ دارید؟
1
5
1,213
چه خبر خوبی! سالها پیش، وقتی اجرای طرح من برای برپایی مجموعهای از کتاب فارسی در روبارتز مشروط به «کرم درمداران» جامعهی ایرانیان تورنتو شد، دکتر براهنی از نخستین کسانی بود که به آنها متوسل شدم و نگاه عاقل اندر سفیه را دریافت کردم. حالا این اقدام نشانگر این است که در نهایت رونق کتاب فارسی در کتابخانههای اینجا بر عهدهی اهل کتاب است و امید به «لطف ارباب سرمایه» خیالی باطل بود.
خوشحالم که کتابخانه شخصی دکتر رضا براهنی، نویسنده، شاعر، منتقد ادبی و رئیس سابق انجمن قلم کانادا، شامل هزاران جلد کتاب، به کتابخانه دانشگاه تورنتو اهدا شده و تا چند ماه اتی در دسترس علاقهمندان خواهد بود.
صدها عنوان از این مجموعه حاوی حاشیهنویسیهای براهنی است که در کتابخانه
13
513
خطاب به تکوتوک ادبیاتیهایی که دستبرقضا این را میخوانند:
در اول انقلاب که هنوز عهد یکهتازی «غول»های ادبی بود و «ماندن و سوختن یا دررفتن» مسئله بود، بزرگانی گفتند که رفتن نویسنده همان و سترون شدن همان. حالا اما شنیدن چنین حرفی از زبان خواننده و بهویژه «نویسنده»ی این دوره جز تکرار کلیشه نیست. نویسندهی ترکوطنکرده و بیرسانه به چشم شما خودش و کارش نادیده و نابوده است، اما ارزش کارش با ترازوی شما سنجیده نمیشود. در این پنجدهه نویسندههای بیرونراندهشده کم کار نکردهاند و کار درخشان هم از همان آغاز نایاب نبوده. کشف کار خوب زمانی برعهدهی منتقد و رسانه بود، حالا اما خود خواننده ناچار است همت کند و بیابد -- وگرنه که ظلم بر خویش کرده.
🤖 Made with AI
«محض خالی نبودن عریضه»ی تکرار رنج مکرر: نسخهی کامل گفتوگو در بارهی سانسور کتاب
youtu.be/mb8qKkugObA?si=g3bM…
«خالیبندی» هنریست که فقط «نزد ایرانیان» بس نیست، اما گویا میان ایرانیان خوب خریدار دارد. نمونهای ادبیاتی که تازه در اینستاگرم در صفحهای به چشم و گوشم خورده، اینطور در بارهی عباس معروفی «داستان» میبافد:
«قبل از اینکه از ایران بره، شیرین عبادی وکیلش بوده. میگه به من گفتش که «عباس، نرو! تو داری قهرمان میشی.»...
پرسش از اهل کتاب:
پس از درگذشت آقای حسینخانی (نشر آگاه) تکلیف کتابهای این نشر با چهکسیست؟ آگاه رفته زیر چتر نشر پسر ایشان؟ با کی باید تماس گرفت؟
جان کلام «چی بود چی شد» انقلاب ۵۷ همان حکایت معروف «کاروانی زده شد کار گروهی سره شد» است.
«مشت نمونهی خروار» آن در عالم بیارج و قرب کتاب این است:
خانهی ابروباد دههی شصت نوشته شد و سال هفتاد با تیراژ ۳۰۰۰ درآمد اما پس از چندی ناشرش (نشر شیوا) «غیب» شد. بیست سال بعد با آرم نشرافکار بی قرارداد با نویسنده دوباره درآمد و بعد از مدتی خبر آمد که واوخوان آن را گویا کرده. برای ناشر و همچنین واوخوان پیام دادم که حق ندارند کتاب را بی قرارداد منتشر کنند و بفروشند. بالاخره گویا کتاب چاپی (با تیراژ ۱۱۰۰ در شناسنامهی کتاب) در بازار تمام شد و ناشر هم دستخطی داد به نشانهی «پذیرش فسخ» قرارداد نابوده. مدیر واوخوان اما کوتاه و روشن پیام داد که ما با ناشر قرارداد داریم و نه با نویسنده. به این ترتیب هنوز این کتابِ شنیداری در فیدیبو و طاقچه و ... خریدنی و شنیدنیست و «ناله»ی نویسندهی «غایب از نظر» هم به گوش «گلهی دزدان قسوره شده» نخواهد رسید. اما اگر از قضا این چندخط را میخوانید، بدانید و آگاه باشید که آن گروهی که کارش سره شده هنوز و همچنان شریک دزدان است گیرم که ژست رفیق قافله را داشته باشد.
خوردن حق مولف و مترجم ایرانی (چه در بیرون و چه در درون) رشتهایست که سر درازش روشن نیست به کجا و کی میرسد. این کتاب که پیش از انقلاب ناشرش امیرکبیر بود و بعد از مصادره به آقایان رسید، بنا به این عکس پیداشده در اینترنت به چاپ نوزدهم پس از مصادره رسیده و با چه تیراژی -- خدای نداشتهشان شاید عالم است. سوای این کتاب چند کتاب دیگر من هم از مصادره نصیبشان شد که به روال پسندیدهی پساانقلابی تاکنون ملاخور شده. اما خیال نکنید که فقط ملاهای ناشرشده عادت به ملاخوری دارند. ناشرخورشدن کتاب کم رایج نیست.
فامیل دور نازنین و ترکزبانی داشتیم که شیرین فارسی حرف میزد. یکبار که از سفر اروپا به تهران برگشته بود، گفتم تشریف بیاورید ناهار در خدمتتان باشیم. نگذاشت و نه برداشت، تند گفت فلانی «زرنجیها!» حالا حکایت نویسندهی غایبازنظر و ناخواندهمانده همین شده که وقت و بیوقت ایمیلی از نویسندهی نوقلمی میگیرد که فلانی کار من را بخوان و نظر بده (گیرم که من هیچ کاری از تو را نخواندهام). هربار هم یاد فامیل دور میافتم و دلم میخواهد داد بزنم «شما نویسندههای جوان و جویای راه میانبر، الحق که زرنجید اما زمانه با نویسندهجماعت سر سازگاری ندارد، مگر... »
1
9
764
یک دلیل اینکه با همهی افت کیفی x از آن دلنکندهام، همین انگشتشمار تکهخوانیهای ناب است که به همت کاربرهای اهل کتاب فراهم میشود و جای قدردانی دارد🌿
محمد قزوینی در نامهای، ارادت خود به فروغی را اینگونه بیان میکند: «... بلی، آقای ذکاءالملک برای ترفیه امور بنده فیالواقع نهایت تلاش و تقلّایی که در قوۀ بشر است نمودهاند... اگر ایشان نبودند من نمیدانم چه میکردم. هر وقت فکر میکنم موهای تنم راست میشود، متٌعنالله بطول بقائه، و از اینجا معلوم میشود که «اخوانالصفا و خلّانالوفاء» هنوز در دنیا وجود دارند و جزء افسانههای الف لیلة و لیله نیست.»
اما آن دوستی و محبت بیمثالی که میان این دو منعقد بود سرانجام به کدروت گرایید. احمد مهدوی دامغانی نوشتهست:
«روز جمعهای در سال ۱۳۲۷ ... به حضور مبارک علامه قزوینی رسیدم در حالی که سه جلد سیر حکمت در اروپا را... در دست داشتم و همین که نشستم مرحوم علامه پرسیدند آن کتابها چیست؟ به عرض شریفش رساندم: سیر حکمت در اروپا و اضافه کردم خدا رحمت کند مرحوم فروغی را که چه مرد فاضل عالمی بوده است. و ناگهان مرحوم علامه که دست نازنینش را دراز کرده بود که آن کتابها را بگیرد و ملاحظه فرماید، دستش را پس کشید و به تندی فرمود: «فروغی و فضل، فروغی و فضل!!» و من بنده که از تعجب و تحیّر دهانم باز مانده بود بهتم زد و از روبهرو مرحوم عباس اقبال نگاهی به من فرمود و لبی به علامت اینکه ساکت باش و فضولی نکن گزید.»
یک دلیل محتمل آن، بهنقل از ایرج افشار که او خود از پدرش، دکتر محمود افشار، نقل کرده این است که فروغی با آنکه میدانسته قزوینی در گیرودار تصحیح و چاپ دیوان حافظ است، خلاصهای از غزلیات سعدی و حافظ در قطع جیبی چاپ کرد. دو دیگر شرحیست از سعید نفیسی، بدین قرار: «وقتی [علامه] به طهران برگشت و هنوز کتابهای خود را از پاریس نیاورده بود، سوزان، دخترش، که درس میخواند محتاج به یک فرهنگ فرانسۀ لاروس شده بود و مرحوم فروغی آن کتاب را به سوزان امانت داده بود. بعد از شهریور که مرحوم فروغی سفیرکبیر ایران در آمریکا شد و عاقبت به آنجا نرفت، روزی که وسایل رفتن خود را تهیه میدید برای وداع به منزل قزوینی آمد و من پیش او بودم که وارد شد. پس از مدتی گفتگو... ناگهان مرحوم فروغی گفت: راستی آن لاروسی را که به مادموازل سوزان داده بودم بفرمائید بیاورند من میخواهم پیش از رفتن کتابهای خود را جمع کنم و در کتابخانهام را ببندم... مرحوم قزوینی بسیار برافروخته شد، چنان که عادت وی بود با کمال عجله از اتاق بیرون رفت و اندکی بعد کتاب را آورد و روی میزی که در مقابل مرحوم فروغی بود به شدت انداخت و تا فروغی آنجا بود دیگر با وی سخن نگفت.»
ـــــنقل از مقدمۀ احمد مهدوی دامغانی بر کتاب ”نامههای محمد قزوینی به محمدعلی فروغی و عباس اقبال آشتیانی“.
• نکتۀ باریکتر از مو اینکه کتاب قرض ندهید، ورنه قید یکی از این دو را باید بزنید: یا کتاب یا دوستی، والسلام.
1
13
324
...گلریز آبی
چه دلربایی
حیف از تو
باشی شیرین و
فرهاد
جایی نباشد جز در خیالی...
Fereshteh Molavi - Blue Tiny Flower | فرشته مولوی - گلریز آبی youtu.be/qmGuKJhhS7E?si=kUPX… via @YouTube
8
234









