frosti sigurjonsson

Framganga Þorgerðar Katrínar á þingi Sameinuðu Þjóðanna í New York er með ólíkindum þar sem mikilsverðir hagsmunir Íslendinga eru settir í aukahlutverk í leikriti hennar um eigið mikilvægi. Bandaríkjamenn fóru fram á við bandalagsþjóðir sínar að þær segðu sig frá Alþjóða sakamáladómstólinum sem Bandaríkin viðurkenna hann ekki enda telja þau óþolandi að dómstóll sem getur verið undir forystu óvinaþjóða sinna setji sig í dómarasæti yfir hvernig Bandaríkin verja hagsmuni sína. Við höfum fylgst með í mörg ár til dæmis hvernig Kínverjar beita efnahagsmætti sínum til að þrýsta á veikari þjóðir til að ganga erindi Kínverja í alþjóðastofnunum, við höfum líka séð hvernig þjóðir eins og Kínverjar, Rússar, Íranir, Sádí Arabía hafa tekið yfir stofnanir eins og Mannréttindaráð SÞ til að hvítþvo mannréttindabrot sín. Ótti Bandaríkjanna er því síður en svo ástæðulaus. Hvað segir það þá til um afstöðu Þorgerðar Katrínar? Ísland er herlaus þjóð en við höfum treyst á varnarsamning við Bandaríkin til að tryggja öryggi landsins. Ætlast þá Þorgerður til að Bandaríkin verji Íslands en að á sama tíma eigi þær þjóðir sem Bandaríkin eiga að verja okkur fyrir að getað sest í dómarasæti yfir bandaríksum hermönnnum um hvernig vörnunum er háttað? Þorgerður er ekki bara að ógna öryggishagsmunum Íslands með þessu heldur að hafa okkur að fíflum. Árásir hennar á Ísrael í lokaræðu sinni eru litlu skárri. Ekki bara það að ræðan virtist ekki bera nein merki um þekkingu á sögu Miðausturlanda heldur er hún með þessu að skipa Íslandi á bekk með löndum eins og Spáni sem er á hraðri leið að koma sér út úr NATO og Suður-Afríku. Suður-Afríka hefur sem kunnugt er tekið forystu í dómsmáli gegn Ísrael fyrir Alþjóðadómstólum en náð litlum árangri í baráttu fyrir mannréttindum í eigin landi. Það er líka athyglisvert að Suður-Afríka hefur tekið þátt í herægfingum með Rússum eftir að þeir voru dæmdir brotlegir af ICJ fyrir innrásina í Úkraínu, sama dómstól og taldi Ísrael ekki brotlegt um ásakanir Suður-Afríku um þjóðarmorð. Með þessu er Þorgerður að skipa Íslandi í sveit með hræsnurum sem eru í bandalagi við ríkið sem við viljum að Bandaríkin veiti okkur vörn gegn. Skoðanir Þorgerðar eða meginþorra Íslendinga á Trump koma þessu máli ekkert við. Trump er ekki Bandaríkin og sem betur fer er Þorgerður ekki Ísland. En það vekur auðvitað athygli að allar hinar Norðurlandaþjóðirnar hafa reynt að bera klæði á vopnin í deilum Trump við NATO og náð við hann samvinnu og samkomulagi. Þorgerðu reyndi að nota deilur Danmerkur og Bandaríkjanna um Grænland sem tylliástæðu til að troða Íslandi í ESB en á meðan Þorgerður steytti hnefann fram í heiminn sömdu Danir, Grænlendingar og Bandaríkjamenn sín á milli svo allir gengu sáttir frá borði. Heimurinn má þakka fyrir að Ísland er eina vopnlausa Norðurlandaþjóðin á meðan við erum með svo herskáan utanríkisráðherra.